ଏକ ପବିତ୍ର ଦୃଶ୍ୟରେ, ଭକ୍ତ ଭାବରେ ଏକ ମହାପୂଜା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ଦିଆଯାଉଛି। ଏଠି, ଶିବଙ୍କୁ ଯୋଗର ଲୋକ, ସାଂଖ୍ୟର ଲୋକ, ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ମୁନିମାନଙ୍କର ଲୋକ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଛି। ତାଙ୍କୁ ତାରାମଣ୍ଡଳର ଲୋକ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ଲୋକ, ବିଜୁଳି, ତୁଡ଼ି, ମେଘ ଏବଂ ଗର୍ଜନର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଏହି ମହାପୂଜାରେ, ଶିବଙ୍କୁ ବଡ଼ ସାଗର, ଦ୍ବୀପ, ପାହାଡ଼ ଏବଂ ବର୍ଷାର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ତାଙ୍କୁ ନଦୀ ଏବଂ ବହୁ ଉପନଦୀର ଲୋକ, ବଡ଼ ଔଷଧି ଏବଂ ବୃକ୍ଷର ଲୋକ ଭାବରେ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ନ୍ୟାୟ ବୃକ୍ଷ, ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯାହା ଅଟୁଟ ଅଛି ତାହାର ଲୋକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି; ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ତୀର୍ଥର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଏଠି, ଶିବଙ୍କୁ ରସର ଲୋକ, ମଣିର ଲୋକ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଏବଂ ଚଣ୍ଡାଳର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଦିନ ଏବଂ ରାତି, ପକ୍ଷ, ମାସର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି; ଋତୁ, ସଂଖ୍ୟାର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅର୍ଦ୍ଧର ଲୋକ ଭାବରେ, ପୁରାଣର ଲୋକ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ମନୁର ଯୁଗର ଲୋକ, ଯୋଗର ଲୋକ, ଚତୁର୍ବିଧ ସୃଷ୍ଟିର ଲୋକ ଏବଂ ଅନନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିର ଲୋକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ପ୍ରଳୟ ଚକ୍ରର ଲୋକ, ବାୟୁର ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଏଠି, ଶିବଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଶିକ୍ଷାର ଲୋକ, ନିୟମ ଏବଂ ଉପବାସର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ମନ୍ତ୍ରର ଲୋକ, ପିତୃ ଏବଂ ପଶୁର ଲୋକ ଭାବରେ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ବାଣୀର ବୃଷ୍ଠି, ପୁରାତନ ବୃଷ୍ଠି, ପଶୁର ଲୋକ ଏବଂ ବୃଷ୍ଠି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନ ଧାରୀର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ପ୍ରଜାପତିର ଲୋକ, ସିଦ୍ଧିର ଲୋକ, ଦୈତ୍ୟ ଦାନବ ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ଦଳର ଲୋକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଗରୁଡ, ସର୍ପ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ଦଳର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଗୁପ୍ତ ଭୂତ, ପିଶାଚ, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ବରାହ, ରିକ୍ଷ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ସ୍ୱରୂପର ଲୋକ, ଦେବତା ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦଳର ଲୋକ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଜଳର ଲୋକ, ଶକ୍ତିର ଲୋକ, ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଲୋକ, ଶ୍ରୀପା ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଦୁର୍ବଳତାର ଅନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ, ଅଚଳ ଏବଂ କମ୍ପିତ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏକ ଶୂଙ୍ଗ ଧାରୀ, ବୃଷ୍ଠି ଏବଂ କୁହା ଧାରୀ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଦୃଢ଼ତା, ଆକାର, ଚମକର ଅନୁସରଣ କରିବା, ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସ୍ୱରୂପରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ଚମକ, ଶକ୍ତି, ଶୂର, ଅଜୟ, ବରଦାନ ଦେବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବଡ଼ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ, ତପସ୍ୱୀ ଏବଂ ବରଦାନ ଦେବାର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ଅତି ଛୋଟ ଏବଂ ବଡ଼, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ବନ୍ଧନ, ମୁକ୍ତି, ସ୍ୱର୍ଗ ଏବଂ ନରକର ଲୋକ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଭବ, ଦେବ, ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ, ଚମକ, ତତ୍ତ୍ୱ, ଗୁଣାତୀତ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଏଠି, ଶିବଙ୍କୁ ପାଶ, ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଅଳଙ୍କାର, ଅର୍ପିତ, ଆହ୍ୱାନିତ, ଭଲ ଅର୍ପିତ, ଅଘ୍ରାୟ ଭାବରେ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଶିବଙ୍କୁ ଆରାଧିତ, ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଦ୍ୱିଜ, ସଭ୍ୟ, ଦକ୍ଷିଣା ଏବଂ ସ୍ନାନ ଗ୍ରାହକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଅହିଂସା, ଅଲୋଭ, ମନ୍ତ୍ର, ଗୋ ଏବଂ ଔଷଧି ମନ୍ତ୍ର, ପୋଷଣ ଦେବା, ଧର୍ମିକ ଏବଂ ସୁସଂସ୍କୃତ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଚମକ, ଶକ୍ତି, ଶୂର, ଅଜୟ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ବରଦାନ ଦେବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା, ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବଡ଼ ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଜରାସିଦ୍ଧ, ଲୋହା, ବରଦାନ ଦେବା, ନିମ୍ନ, ବଡ଼ ଏବଂ ଛଅ ଲୋକର ଲୋକ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଲୋକ, ଚାଟିବା, ମାଳା ଧାରୀ, ସମସ୍ତ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଆକାର, ସମସ୍ତ ମୁଣ୍ଡ ଧାରୀ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ସମସ୍ତ ହାତ ଏବଂ ପାଦ ଧାରୀ, ରୁଦ୍ର, ତୁଳନାହୀନ, ଅର୍ପିତ, ପିତୃ ଅର୍ପିତ, ଅଘ୍ରାୟ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ସିଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧ, ଚାହିଁଥିବା, ଯଜ୍ଞାତୀତ, ଶୂରବିର, ଭୟାନକ, ଅଚଳ, ସମସ୍ତ କମ୍ପାଇବା ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ, ମହାଜ୍ଞାନ, ଚମକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ଜାଗୃତ, ଶୁଦ୍ଧ, ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ସ୍ଥୂଳ ଏବଂ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଦୃଶ୍ୟ ଏବଂ ଅଦୃଶ୍ୟ, ବର୍ଷା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ବାୟୁ, ଶୀତଳ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଚୁରୁଳି ଚୁଲ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଘା ଏବଂ ଛାତି, ସୁନା ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ବିଚିତ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ଚିହ୍ନ, ପିତ୍ତଳ ଶକ୍ତି, ବର୍ଷା ନାଶକ, ମୃଦୁ ଚକ୍ଷୁ ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଧୂସର, ଧଳା, କଳା, ଲାଲ, ମାଂସଳ, ପିତ୍ତଳ, ହଳଦୀୟ, ତଳୱାର ଧାରୀ ଭାବରେ ମଧୁର ପ୍ରଣାମ ଦିଆଯାଉଛି। ବିଭିନ୍ନତା ଏବଂ ଅବିଭିନ୍ନତା, ଆରାଧିତ, ପୂଜିତ, ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଧାର ଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ନିଶ୍ଚିତ, ବୃଦ୍ଧ, ସ୍ନେହି, ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ସତ୍ୟ, ଏବଂ ସତ୍ୟ-ଅସତ୍ୟ ଭାବରେ ପୁନଃପୁନ ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଉଛି। ଏହିପରି ଶିବଙ୍କୁ ଏକ ଦୀର୍ଘ, ମଧୁର ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭରା ନମସ୍କାର ଦେଇ, ଭକ୍ତ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଦେବତାର ଶକ୍ତି, ଉପସ୍ଥିତି ଏବଂ କୃପାକୁ ଅନୁଭବ କରେ।