ଏହି ଦିନ, ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଶିବ ଏଭଳି କହିଲେ—"ମେରୁ ପର୍ବତ ଯେପରି ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକ ଭାବରେ ପରିଚିତ, ତୁମେ ଏହିପରି ମହାଦେବଙ୍କର ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସ୍ବରୂପକୁ ଜାଣିବା, ଏବଂ ମୋତେ ମହାଦେବ, କମଳନୟନ, ଦୟାଳୁ, ଦାନଦାତା ଓ ଭୂତମାତ୍ୟ ଭାବରେ ଜାଣିବା, ତେବେ ଓଁକାର ଏବଂ ସାମନ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଗତଗୁରୁଙ୍କୁ ନମନ କରି, ତୁମେ ଓ ମୁଁ, ଯଦି କ୍ରୋଧିତ ହେବା, ତାହେଲେ ଆମ ପ୍ରାଣର ଶ୍ୱାସରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଦଗ୍ଧ କରିପାରିବା। ଏହିପରି ମହାୟୋଗକୁ ଜାଣି, ଶିବ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଲେ, ଏବଂ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଅଗ୍ନିପରି ତେଜସ୍ବୀ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାଲିଲେ। ତାପରେ, ଗରୁଡ଼ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଆଗରେ ରଖି, ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟର ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ନାମ ଏବଂ ବେଦ ଛନ୍ଦରେ ଏକ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ—“ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଅନନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” “କ୍ଷେତ୍ରନାଥ, ବୀଜଧାରୀ, ଶୂଳପାଣି, ଉତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗଧାରୀ, ପୂଜ୍ୟ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, କଠୋର ବୀଜଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର। ଅତିପୁରାତନ, ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପ୍ରଥମ, ପୂଜ୍ୟ, ପୂଜ୍ୟାର୍ଥ, ତୁର୍ୟ ଜନ୍ମୀକୁ ନମସ୍କାର। ଗୁହାବାସୀ, ପାତ୍ରନାଥ, ଆକାଶବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଭୂତନାଥ, ଆମ ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ନମସ୍କାର। ବେଦନାଥ, ସ୍ମୃତିନାଥ, କାର୍ମିକ ଓ ଦାନନାଥ, ପଦାର୍ଥନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଯୋଗନାଥ, ସାଂଖ୍ୟନାଥ, ନିଶ୍ଚଳ ଋଷିମାନଙ୍କର ନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ତାରାନାଥ, ଗ୍ରହନାଥ, ବିଦ୍ୟୁତ, ତୁର୍ଗ, ମେଘ, ଗର୍ଜନନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ମହାସାଗର, ଦ୍ବୀପ, ପର୍ବତ, ବର୍ଷାନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ନଦୀ, ଧାରା, ମହାଉଷଧି, ବୃକ୍ଷନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଧର୍ମବୃକ୍ଷ, ଧର୍ମ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅବିନାଶୀର ନାଥ, ପରମ ପ୍ରଭୁକୁ ନମସ୍କାର। ରସନାଥ, ରତ୍ନନାଥ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଦ୍ରୁତକ୍ଷଣ ନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଦିନ-ରାତି, ପକ୍ଷ, ମାସ, ଋତୁ, ସଂଖ୍ୟାନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଅନ୍ୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ଓ ପରମ ଅର୍ଦ୍ଧ, ପୁରାଣ ଓ ସୃଷ୍ଟିନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ମନୁୟୁଗନାଥ, ଯୋଗନାଥ, ଚତୁର୍ବିଧ ସୃଷ୍ଟି, ଅନନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ନମସ୍କାର। ସୃଷ୍ଟି-ପ୍ରଳୟ ଚକ୍ର, ବାୟୁନାଥ, ବ୍ରହ୍ମାନାଥ, ବିଶ୍ୱନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ଞାନ, ଶିକ୍ଷା, ବ୍ରତ, ଉପବାସନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ମନ୍ତ୍ରନାଥ, ପିତୃନାଥ, ପଶୁନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ବାକ୍ରୂପ, ପୂର୍ବପଶୁ, ପଶୁନାଥ, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଇନ୍ଦ୍ରଧ୍ୱଜକୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରଜାପତି, ସିଦ୍ଧିନାଥ, ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବ ଦଳ, ରାକ୍ଷସନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ଗରୁଡ଼, ସର୍ପ, ପକ୍ଷୀନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଭୂତ, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ରକ୍ଷକ, ଶଙ୍କୁକର୍ଣ୍ଣକୁ ନମସ୍କାର। ବରାହ, ଅପରିମିତ, ଋକ୍ଷ, ନିର୍ମଳ, ଦେବନାଥ, ଦଳନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଜଳନାଥ, ଶକ୍ତିନାଥ, ଲକ୍ଷ୍ମୀନାଥ, ଶ୍ରୀପା, ଭୂନାଥକୁ ନମସ୍କାର। ଶକ୍ତି-ଦୂର୍ବଳତା ସମସ୍ତ ରୂପ, ଅଚଳ, ଚଳ, ଦୀପ୍ତି, ଏକଶୂଣ୍ଡୀ, ବୃଷ, କୁହୁଳାକୁ ନମସ୍କାର। ଦୃଢତା, ଆପଣଙ୍କର ରୂପ, ତେଜସ୍ବୀ ଅନୁୟାୟୀ, ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବର୍ତ୍ତମାନକୁ ନମସ୍କାର। ତେଜସ୍ବୀ, ପ୍ରଭଳ, ବୀର, ଅଜୟ, ଦାନଦାତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମାକୁ ନମସ୍କାର। ସତ୍ତ୍ୱ, ଭବିଷ୍ୟତ, ମହାନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତପସ୍ବୀ, ଦାନଦାତାକୁ ନମସ୍କାର। ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ବ୍ରହ୍ମ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ବନ୍ଧନ, ମୋକ୍ଷ, ସ୍ଵର୍ଗ, ନରକକୁ ନମସ୍କାର। ଭବ, ଦେବ, ଯଜ୍ଞ ଓ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଉଦୟ, ଦୀପ୍ତି, ତତ୍ତ୍ୱ, ଗୁଣାତୀତକୁ ନମସ୍କାର। ପାଶ, ଅସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ, ହୋମ, ଆହ୍ୱାନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହୋମ, ହବିଗ୍ରାହକୁ ନମସ୍କାର। ପୂଜିତ, ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଦ୍ୱିଜ, ସଭାସଦ୍, ଦକ୍ଷିଣାଧାରୀ, ଅଭିଷିକ୍ତକୁ ନମସ୍କାର। ଅହିଂସା, ଅଲୋଭ, ପଶୁ-ଉଷଧି ମନ୍ତ୍ର, ପୋଷକ, ଧର୍ମିକ, ଶିଷ୍ଟକୁ ନମସ୍କାର। ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ତେଜସ୍ବୀ, ପ୍ରଭଳ, ବୀର, ଅଜୟକୁ ନମସ୍କାର। ଦାନଦାତା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପୁରୁଷ, ମହାତ୍ମା, ସତ୍ତ୍ୱ, ଭବିଷ୍ୟତ, ମହାନ, ଭୟହୀନକୁ ନମସ୍କାର। ଜରାସିଦ୍ଧ, ଲୋହ, ଦାନଦାତା, ନିମ୍ନ, ମହାନ, ଷଡ଼ନାଥକୁ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଅନେକ ନାମ, ଗୁଣ, ଶକ୍ତି ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ଶିବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସ୍ତୁତି କରାଗଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ପାର୍ବତୀ ଏହି ମହାଦେବଙ୍କର ଅନନ୍ତ ତେଜ ଓ ମହିମାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ନମସ୍କାର କଲେ।