ଏକ ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ହରି ମିଶି ଶିବଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଆଗ୍ନିଙ୍କୁ, ଯିଏ ରୁଦ୍ର ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ରୁଦ୍ରମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଶିବ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ସଦ୍ୟୋଜାତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବରେ, ବାମ, ବାମଦେବ, ଦାନଦାତା, ଅମର, ଅଘୋର, ଅତି ଭୟଙ୍କର, ଦ୍ରୁତଗତି ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତ ନଥିଲା। ଈଶାନ, ଶ୍ମଶାନର ନାୟକ, ଅତି ଦ୍ରୁତଗତି, ବେଦର ଆଧାର, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ଵଲିଙ୍ଗ, ଲିଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସୁନା ଲିଙ୍ଗ, ସୁନା ରୂପ, ଜଳ ଲିଙ୍ଗ, ଜଳ ରୂପ, ଶିବ, ଶିବଲିଙ୍ଗ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଆକାଶବ୍ୟାପୀ ଶିବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ବାୟୁ, ବାୟୁର ଦ୍ରୁତଗତି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବାୟୁ, ଚମକୁଥିବା ରୂପ, ଚମକର ନାୟକ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଚମକ ଶିବଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଜଳ, ଜଳର ରୂପ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟକାଶ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶିବଙ୍କର ରୂପ ଧ୍ୱନି ଏବଂ ସ୍ପର୍ଶ, ରୁଚି ଏବଂ ଗନ୍ଧ, ଗନ୍ଧର ନାୟକ, ଦେବସେନାର ନାୟକ, ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟର ଅତି ଗୁପ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅନନ୍ତ, ଅରୂପ, ଅନନ୍ତ, ରୋଗରହିତ, ଶାଶ୍ୱତ, ଉତ୍ତମ, ଜଳର ଗର୍ଭ, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା, ଆମେ ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିବା, ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା, ନାଶକ, ନିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ନାଶର ନାୟକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅବଚେତନ, ଚିନ୍ତନୀୟ, ଚେତନାର ନାଶକ, ଅରୂପ, ଶୁଭ ରୂପ, ଅନଙ୍ଗ, ଦେହର ନାଶକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏହି ଶିବଙ୍କ ଦେହ ଭସ୍ମରେ ଛାଡ଼ିଆଯାଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଅଗ୍ନିର କାରଣ, ଧଳା ରୂପ, ଧଳା ଚରଣ, ହିମପାହାଡ଼ରେ ଘୁଞ୍ଚିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅତି ଧଳା, ଶୁଭ ମୁହଁ, ଧଳା ଚୁଡ଼, ଧଳା ମୁହଁ, ବଡ଼ ମୁହଁ, ଧଳା ଏବଂ ଲାଲ ରୂପକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ହରାଙ୍କୁ, ଉତ୍ତମ ଉଦ୍ଧାରକ, ଡମ୍ବ, ଏକ ଶତ ରୂପ ଏବଂ ଅରୂପ, ସଦା ଧ୍ୱଜଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅର୍ଥ ଏବଂ ଦୁଃଖର ଉପରେ ନିର୍ବାନ, ପିନାକ ଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ଅବିନିୟ, ବନ୍ଧକ ଏବଂ ବନ୍ଧନର ନାଶକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଅର୍ପଣ ଯୋଗ୍ୟ, ଅତି ପବିତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ, ଶୁଭ ମୁହଁ, ଶୁଭ ଅଙ୍ଗ, ଅଜୟ, ଦମକାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ମାଙ୍ଗ, ମାଙ୍ଗ ରୂପ, ସର୍ପ ଅଳଙ୍କାର, ସନକ, ଶାଶ୍ୱତ, ସନନ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସନତ୍କୁମାର, ସାରଥି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ମହାତ୍ମା, ଜଗତ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା, ତିନି ଆଶ୍ରୟ ଧାରୀ, ସଦା ପବିତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶଙ୍ଖପାଳ, ଶଙ୍ଖ, ରଜୋଗୁଣ, ତମୋଗୁଣ, ସରସ୍ୱତ, ମେଘ, ମେଘରେ ଚାଲୁଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶୁଭ ଯାନ, ବିବାହ ନିୟୋଜକ, ବିବାଦରେ ନିଜେ ଫଳ ଦେଇଥିବା, ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ତିନି ଗୁଣ, ଚାରି ଭାଗର ନିଜ ସ୍ୱଭାବ, ଜଗତ୍କୁ ଚଲାଇଥିବା, ତାହାର କାରଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ମୋକ୍ଷ, ମୋକ୍ଷ ରୂପ, ମୋକ୍ଷ ଦାତା, ଆତ୍ମା, ଦ୍ରଷ୍ଟା, ନାୟକ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ନାଗମାନଙ୍କର ନାୟକ, ଓଂକାର, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସର୍ବ, ନାରାୟଣ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ଆଦି ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅଜନ୍ମା, ନାୟକ, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାଦେବ, ଶାସକଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଶର୍ବ, ସତ୍ୟ, ଶାନ୍ତିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ରହ୍ମା, ଜୀବ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ମହାତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ରୂପ, ଚେତନା, ଜ୍ଞାନ ରୂପ, ସ୍ମୃତି ରୂପକୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ସଦା ଚେତନା, ଶିଖର, ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଏଗାରୋଟି ରୂପ, ନିର୍ଯାତିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭବ, ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାଶକ, କୀର୍ତ୍ତି ଦାତା, ଦେବତା, ଶଙ୍କର, ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଅମ୍ବିକାର ନାୟକ, ଉମାର ପତି, ସୁନା ଭୁଜ, ସୁନା ମୂଳଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ନୀଳ ବାଳ, ଧନୀ, ଧଳା କଣ୍ଠ, ଜଟାଧାରୀ, ସର୍ପ ଅଳଙ୍କାର ଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ବୃଷଭାରୋହୀ, ସର୍ବ ନାଶକ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଅତି ଶୂର, ଶୂରମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ରାମଙ୍କ ନାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ରାଜା, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ, ରକ୍ଷକଙ୍କ ନାୟକ, ରକ୍ଷକଙ୍କ ଶାଖା କାଟିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଭୂଷଣ ଧାରୀ, ଗୋପାଳଙ୍କ ନାୟକ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠନାଥ, ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଜଗତ୍କୁ ଶାସନ କରୁଥିବା, ବେଦ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର, ଧନୁଧାରୀ, ରାଜହଂସଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସୁନା କଙ୍ଗନ ଏବଂ ମାଳା, ସର୍ପ ଉପବୀତ, ସର୍ପ ମୁକୁତ ମାଳା, ସର୍ପ କମରବନ୍ଧନ କରିଥିବାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ବେଦ ଧାରୀ, ଗର୍ଭ, ବିଶ୍ୱର ଗର୍ଭ, ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ହରି ମିଶି 'ବିରରାମ' ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହି ଉତ୍ତମ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଏକାଉଁ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଯାଏ କିମ୍ବା ପଢ଼ାଯାଇଥାଏ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତେଣୁ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ସଦା ପଢ଼ିବା, ପୁନଃପୁନଃ ପଢ଼ିବା କିମ୍ବା ଶୁଭ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ପଢ଼ାଇବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପାପର ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ, ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିଲା।