ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଭଗବାନ୍ ହରି ଅଥର୍ବଣ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା କଳା ବର୍ଣ୍ଣର, ଅଠ କଳାରେ ଶୋଭିତ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତିରିଶିତିନି ଶୁଭ ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ ଥିଲା। ତାପରେ ସେ ଯଜୁର୍ବେଦ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ପଞ୍ଚତିରିଶ ଶୁଭ ଅକ୍ଷରରେ ଗଠିତ, ଅଠ କଳାରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଧ୍ଧ ଧଳା ଏବଂ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଥିଲା। ପୁନଃ ସେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର, ଯାହା ତେର କଳାରେ ଶୋଭିତ, ଲାଲ ବର୍ଣ୍ଣର, ବାଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ, ସାମବେଦରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସୃଷ୍ଟି ଓ ବିନାଶର କାରଣ ଏବଂ ସଂସାରରେ ପ୍ରଥମ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଅକ୍ଷର ସଂଖ୍ୟା ଷଠିଅଠି, ଏପରି ଭାବେ ପଞ୍ଚଟି ମହାମନ୍ତ୍ର ଲାଭ କରି, ଶ୍ରୀହରି ସେମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହା ପରେ, ସେ ଦେଖିଲେ ସମୟର ରୂପ, ଯେଉଁଥିରେ ଋଗ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମବେଦର ଅଂଶ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଥିଲା, ଏହି ରୂପ ଇଶାନ ରୂପେ ମୁଣ୍ଡିତ, ପ୍ରାଚୀନ ମାନବ ମୁହଁରେ ଶୋଭିତ। ଏହି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ହୃଦୟ ଅଘୋରର, ଆନନ୍ଦମୟ, ବାମପ୍ରଦେଶ ଲୁଚିଥିବା, ସଦାଶିବ ନିତ୍ୟମଙ୍ଗଳମୟ, ମହାଦେବଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ସାକ୍ଷାତ୍, ବିଶାଳ ସର୍ପ ରାଜା ଦ୍ବାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ଶିବଙ୍କ ମୁହଁ ଓ ପାଦ ସବୁଠାରେ ଅଛି, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହସ୍ତ ସବୁଠାରେ ବିସ୍ତୃତ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାଥ, ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପରେ, ଶ୍ରୀହରି ଆବାର ଇଚ୍ଛିତ ଶବ୍ଦରେ ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ କହିଲେ: "ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଏକାକ୍ଷର ଅକ୍ଷର ଅ, ଆତ୍ମାର ସ୍ୱରୂପ, ଅକ୍ଷର ଉ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ଜ୍ଞାନ ମୟ ଦେହ। ତୃତୀୟ ଅକ୍ଷର ମ୍ ଓ ଶିବ, ପରମାତ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ରଙ୍ଗର, ପୂଜ୍ୟ। ଅଗ୍ନି ରୁଦ୍ର ରୂପ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଶିବ, ଶିବମନ୍ତ୍ର, ସଦ୍ୟୋଜାତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାମ, ବାମଦେବ, ଦାତା, ଅମର, ଅଘୋର, ଅତି ଭୟଙ୍କର, ସଦ୍ୟୋଜାତ, ଶୀଘ୍ର ନମସ୍କାର। ଇଶାନ, ଶ୍ମଶାନ ନାଥ, ଅତି ଶୀଘ୍ର, ଶୀଘ୍ର, ବେଦର ମୂଳ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଲିଙ୍ଗ, ଲିଙ୍ଗଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲିଙ୍ଗ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଜଳଲିଙ୍ଗ, ଜଳମୟ, ଶିବ, ଶିବଲିଙ୍ଗ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଆକାଶବ୍ୟାପୀ ନମସ୍କାର। ବାୟୁ, ବାୟୁଗତି, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ବାୟୁ, ଦ୍ୟୁତିମୟ, ଦ୍ୟୁତିର ନାୟକ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଦ୍ୟୁତି ନମସ୍କାର। ଜଳ, ଜଳମୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟସ୍ଥଳ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପୃଥିବୀ ନମସ୍କାର। ଧ୍ୱନି ଓ ସ୍ପର୍ଶର ରୂପ, ରସ ଓ ଗନ୍ଧର ଆକାର, ଗନ୍ଧମୟ, ଭୂତଗଣାଧୀଶ, ଗୁପ୍ତର ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅନନ୍ତ, ନିରାକାର, ଅନନ୍ତ, ରୋଗଶୂନ୍ୟ, ନିତ୍ୟ, ପରମ, ଜଳର ଗର୍ଭ, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜଳମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୟୁତି, ରକ୍ଷକ, ବିନାଶକ, ନିତ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରଳୟପତି ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅଚେତନ, ବୋଧଗମ୍ୟ, ଚେତନା ନାଶକ, ନିରାକାର, ଶୁଭ ଆକାର, ନିରଦେହ, ଦେହ ନାଶକ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଭସ୍ମ ଲିପ୍ତ ଦେହ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର କାରଣ, ଧଳାବର୍ଣ୍ଣ, ଧଳା ମୁହଁ, ହିମାଳୟ ଚରଣ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବହୁଧଳା, ଶୁଭ ମୁହଁ, ଧଳା ଚୂଡ଼ା, ଧଳା ମୁହଁ, ବଡ଼ ମୁହଁ, ଧଳା ଓ ଲାଲ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ହର, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉଦ୍ଧାରକ, ଡମ୍ରୁ, ଶତ ଆକାର ଓ ନିରାକାର, ତୁମର ଧ୍ୱଜ ସଦା ରହିଛି, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଲାଭ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ, ପିନାକ ଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ଅବନିବେଶ, ସୁତ୍ରଧାର, ବନ୍ଧନ ନାଶକ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଳିଦାନକାରୀ, ହବିଯୋଗ୍ୟ, ପରମ ପବିତ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଶୁଭମୁଖ, ସୁନ୍ଦର ଆକାର, ଅଜୟ, ବିଜୟୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବକ, ବକ ରୂପୀ, ସର୍ପ ଅଳଙ୍କାରୀ, ସନକ, ନିତ୍ୟ, ସନନ୍ଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସନତ୍କୁମାର, ସାରଥି, ଅରଣ୍ୟବାସୀ, ମହାତ୍ମା, ଲୋକଦର୍ଶୀ, ତ୍ରିନିବାସୀ, ସଦା ପବିତ୍ର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶଂଖପାଳ, ଶଂଖ, ରଜୋଗୁଣ, ତମୋଗୁଣ, ସରସ୍ୱତ, ମେଘ, ମେଘାରୋହୀ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଭବାହନ, ବିବାହ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ବିବାଦରେ ସିଦ୍ଧିଦାତା, ଶିବ, ରୁଦ୍ର, ପ୍ରଧାନଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ତ୍ରିଗୁଣ, ଚତୁର୍ବିଧ ଉତ୍ପତ୍ତିର ସ୍ୱରୂପ, ସଂସାର ଚକ୍ର, ସଂସାର ହେବାର କାରଣ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ମୋକ୍ଷ, ମୋକ୍ଷ ଆକାର, ମୋକ୍ଷଦାତା, ଆତ୍ମା, ଦ୍ରଷ୍ଟା, ସ୍ୱାମୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭଗ୍ୟବାନ୍, ନଗେନ୍ଦ୍ରନାଥ, ଓଂକାର, ସର୍ବଜ୍ଞ, ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ସର୍ବର ଆକାର, ନାରାୟଣ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ପ୍ରାଚୀନ ଦେବତା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅଜନ୍ମା, ପ୍ରଭୁ, ଭୂତ ଉତ୍ପତ୍ତିର କାରଣ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ, ଶାସ୍ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ଶର୍ବ, ସତ୍ୟ, ଶାନ୍ତିଦାତା, ବ୍ରହ୍ମା, ଭୂତ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ମହାତ୍ମା, ଜ୍ଞାନ ଆକାର, ଚେତନା, ସ୍ମୃତି ଆକାର, ସ୍ମୃତି ସ୍ୱରୂପ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଲାଭ୍ୟ, ଚେତନା ସଦା, ଶିଖର, ନୀଳକଣ୍ଠ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅର୍ଧନାରୀଶ୍ୱର, ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଏକାଦଶ ରୂପ, ଦୃଢ଼, ସଦା ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭବ, ଭବ ନାଶକ, କୀର୍ତ୍ତିଦାତା, ଦେବ, ଶଙ୍କର, ଈଶ୍ୱର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଅମ୍ବିକାପତି, ଉମାପତି, ସୁଉସ୍ନିତ୍ ଭୁଜ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବୀଜ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଏଭଳି ଶ୍ରୀହରି ଦେବଦେବ ମହାଦେବଙ୍କ ଅନେକ ରୂପ, ଗୁଣ ଓ ମହିମାକୁ ଦେଖି, ଆନ୍ଦୋଳିତ ହୃଦୟରେ ଦୂର୍ଲଭ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କଲେ।