ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭକ୍ତିଭାବରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଦେବଦେବ, ମୋପରେ କୃପା କରନ୍ତୁ; ଅଟୁଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଏବଂ ଆପଣଙ୍କର ଉପସ୍ଥିତି ସଦା ମୋ ମନରେ ବସି ରହୁ।” ଏପରି ଭାବେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଉପରେ କଥା ଶୁଣି, ଶିଵ ହସି କି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଅପରେ, ନିର୍ମଳ କର୍ମର ସ୍ୱାମୀ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଦୂରରୁ ଦେଖିଥିଲେ। ସେ ଉପମନ୍ୟୁ ମୁନିଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଇ ଧୌମ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଲାଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ କିପରି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଏହି କଥା ପାପ ନାଶ କରେ, ଏହା କଥାଇବା ଦାୟିତ୍ୱ ସୂତଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି। ଯଦ୍ୟପି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସ୍ୱଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ, ତଥାପି ସେ ମାନବ ଶରୀରର ଅଶୁଦ୍ଧିକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଶାରୀରିକ ପବିତ୍ରତା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ। ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶାରେ, ଭଗବାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଏହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ଗଭୀର ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କଲେ। ମାତ୍ର ଏହି ମୁନିଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦେହ ଓ କର୍ମର ସମସ୍ତ ଅପବିତ୍ରତା ଦୂର ହୋଇଗଲା। ଉପମନ୍ୟୁ ମହାତେଜସ୍ବୀ, ଭସ୍ମ ଛିଟି ପରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାର ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ପରେ ଖୁସି ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ଜ୍ଞାନ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ମୁନିଙ୍କର କୃପାରେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପାଶୁପତ ଉପଯୋଗୀ ହେଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ପରିଷ୍କାର ତପସ୍ୟା ପରେ, ଶାନ୍ତ ମହେଶ୍ୱର, ସାମ୍ବ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ, ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ସେଠାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସମସ୍ତ ତପସ୍ବୀ ମୁନିମାନେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ସଦା ରହି, ପାଶୁପତ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ। ଏବେ, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ କୁହିବି: ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଏକ କମରବନ୍ଧ, ଏକ ଦଣ୍ଡ ନିର୍ମାଣ କରି ଧରିବା। ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଏକ ଆସନ, ବିସ୍ତର, ଦଣ୍ଡ, ଇଙ୍କପଟ ଓ କଳମ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ତଦୁପରି, କଞ୍ଚି, କଏଁଚି, କିମ୍ବା ବାତିଲ ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଉପକରଣ ଭସ୍ମ ଲେପିତ ପାଶୁପତକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା କିମ୍ବା ତାମ୍ବାରେ ତିଆରି କରି, ଯଥାଶକ୍ତି ଦାନ କରି, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଦାତା ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପରିବାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଦିବ୍ୟ ରୁଦ୍ର ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଦାନ କଲେ ଗୃହସ୍ଥ ଜନ୍ମବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି; ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ ଶିଵ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି କେହି ପରମ ମୁକ୍ତି ଚାହେ, ସେ ରାଜ୍ୟ, ପୁତ୍ର, ଧନ, ଘୋଡ଼ା, ଯାନ ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅସ୍ଥିର ଦେହକୁ ବ୍ୟର୍ଥ କରି ନାହିଁ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି ଶୁଭ ପାଶୁପତ ମାର୍ଗ ହେଉଛି ସଂସାର ସମୁଦ୍ର ପାର ହେବାର ଉପାୟ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କୁହିଦେଲି; ଏଥିରେ କଣସି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ—ଏହି କଥା ଯିଏ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।