ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପରିବାରଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖି, ଭଗବାନ ଶିବ ହସିଲେ । ଗିରିଜା ମାତା ସହିତ କରୁଣାର ହସ ଦେଖି, ଶିବ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ କୃପାଭର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାହିଲେ । ଶିବ କହିଲେ, “ମୋ ପୁଆ, ତୁମେ ତୁମ ପରିବାର ସହିତ ଇଚ୍ଛାମତ କୁ ଭୋଗ କର । ଆଜି ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ପୁଅ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି । ଦୁଧର ସାଗର, ମଧୁର ସାଗର, ଦହିର ସାଗର, ଘିର ସାଗର, ଫଳ ଓ ମିଠା ଦିଆର ସାଗର, ପହାଡ଼ ପରି କେକ ଓ ଖାଦ୍ୟର ସାଗର ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି ।” “ଉପମନ୍ୟୁ, ତୁମର ପିତା ହେଉଛନ୍ତି ମହାଦେବ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ପିତା; ତୁମର ମାଁ ହେଉଛନ୍ତି ଜଗତ ଜନନୀ । ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ମୁଁ ତୁମକୁ ଅମରତ୍ୱ ଓ ଗଣମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଛି । ଅଧିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ, ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ।” ଏପରି କହି, ମହାଦେବ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବାହୁରେ ଆଲିଂଗନ କରିଲେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଶୁଘିଲେ, ଦେବୀ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ । ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଦେଖି, ଖୁସି ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଓ ପରମ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ଦେଲେ । ଉପମନ୍ୟୁ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଯୁବତ୍ୱ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦରେ କଣ୍ଠ ଭରି ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ । ପ୍ରଣାମ କରି, ହାତ ଯୋଡି ଉପମନ୍ୟୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଏକ ଅଧିକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ— “ଦେବଦେବ, ଦୟା କର; ମୋ ମନରେ ତୁମର ଅଚଳ ଭକ୍ତି ଓ ଉପସ୍ଥିତି ଦିନେ ଦିନେ ରହୁ ।” ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଏପରି ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପରେ, ଶଙ୍କର ହସି, ଚାହିଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ ଓ ସ୍ଥାନରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର୍ମର ଅଧିକାରୀ ବସୁଦେବ କୃଷ୍ଣ ଦେଖିଲେ । ଦୌମ୍ୟଙ୍କ ବଡ ଭାଇଠାରୁ କୃଷ୍ଣ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଏହି ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନ କୃଷ୍ଣ କିପରି ପାଇଲେ? ଏହି ପାପ ନାଶକ ଗଥା ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହିଁଛୁ । ଏହି ପୃଥିବୀରେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଅବତରିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, ବସୁଦେବ ଶରୀର ଶୁଧି କଲେ, ମାନବ ଜୀବନକୁ ପ୍ରତିକ୍ଷେପ କରି । ଏକ ପୁଅ ଚାହିଁ, କୃଷ୍ଣ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ଦୌମ୍ୟଙ୍କ ବଡ ଭାଇକୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣ ଗଭୀର ସମ୍ମାନରେ ନମସ୍କାର କଲେ, ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କଲେ । ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଶରୀର ଓ କର୍ମର ଦୂଷିତତା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୂର ହୋଇଗଲା । ଉପମନ୍ୟୁ ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଆଦି ନାମରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ । ଖୁସି ହୋଇ, ଉପମନ୍ୟୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ; ଉପମନ୍ୟୁଙ୍କ ଦୟାରେ, କୃଷ୍ଣ ପାଶୁପତ ଯୋଗର ଅଧିକାରୀ ହେଲେ । ଏକ ବର୍ଷ ତପସ୍ୟା ପରେ, ସମ୍ବା ଓ ଉପସ୍ଥିତ ଗଣ ସହିତ ଶାନ୍ତ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, କୃଷ୍ଣ ଏକ ପୁଅ ପାଇଲେ । ଏହି ଦିନରୁ, ସମସ୍ତ ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ସହିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ । ଏଠାରେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏକ ଅନ୍ୟ ଉପାୟ କହିବି—ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏହା ସଦା ଉପଯୁକ୍ତ । ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେଇ ଗଣ୍ଡ, ଏକ ଦଣ୍ଡ, ଏକ ଆସନ, ଚମ୍ମ, ଦଣ୍ଡ, ମସି ଦାଣ୍ଡ, ଲେଖିବା ପେନ, ଚୁରି, କଞ୍ଚି, ଏକ ପାତ୍ର ଏହି ଗୁଡିକୁ ଅଗ୍ନି ଲଗା ଅଙ୍ଗରେ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପାଶୁପତକୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହି ଦାନ ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, କାଉଁସା ଦେଇ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଅନୁସାରେ ଯୋଗୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହି ଦାନ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କ ପରିବାର ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ରୁଦ୍ର ପଦ ପାନ୍ତି; ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ । ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଗୃହସ୍ଥ ମାନେ ସଂସାର ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି; ଯୋଗୀଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଲେ, ଶିବ ଶୀଘ୍ର କୃପା କରନ୍ତି । ଉଚ୍ଚତମ ମୁକ୍ତି ଚାହିଁଥିଲେ, ରାଜ୍ୟ, ପୁଅ, ଶୁଭ ଧନ, ଘୋଡ଼ା, ଯାନ, କିମ୍ବା ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ । ଏହି ଅସ୍ଥିର ଶରୀର ଦେଇ, ଶାଶ୍ୱତ ଲକ୍ଷ୍ୟ—ଶୁଭ ପାଶୁପତ ପଥ—ଉପରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ଭବସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଉପାୟ । ମୁଁ ଏହି ସବୁ କଥା ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିଛି; କିଛି ସନ୍ଦେହ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ—ଯେଉଁଠି ଏହି କଥା ପଠେଇବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ ।