ଏକ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ବିଶେଷ ଷ୍ଟୁତି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: "ହେ ରୁଦ୍ର, ଆପଣ ହେଲେ କାଳାଗ୍ନିର ରୂପ, ଅଷ୍ଟପଦର ଆରମ୍ଭ ଧର୍ମର ଉପାସ୍ୟ, କାଳୀ ପରି ଶୁଦ୍ଧ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା, କାଳୀର କାରଣ।" ଆଉ କହିଲେ: "ହେ କାଳକଣ୍ଠ, ଆପଣ ହେଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାଗ୍ୟବାନ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କର ନାଥ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନାଥ।" "ସୁବର୍ଣ୍ଣ ହେଉଛି ଆପଣଙ୍କର ବୀଜ, ଶର୍ବ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଖପର, ଦଣ୍ଡ, ପାଶ, ଖଡ୍ଗ, ଚର୍ମ, ଅଙ୍କୁଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ହେମାବତୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ଧଳା, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ପୀତ-ଧଳା ରୂପ, ଅନ୍ଧକାର ପଥର ଅଧିପତି।" "ପଞ୍ଚମ ରୂପ, ପଞ୍ଚ ମହାୟଜ୍ଞ କରିଥିବାମାନେ ପାଇଁ ଫଳ ଦେବା, ପଞ୍ଚମୁଖୀ, ନାଗମାଳା ଧାରଣ କରିଥିବା, ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ରୂପ, ପଞ୍ଚ ମୁକ୍ତ ଦେବମାନେ ଉପାସ୍ୟ, ପଞ୍ଚ ଅକ୍ଷର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ସର୍ବୋଚ୍ଚରୁ ପରେ ଅବସ୍ଥିତ।" "ସୋଳ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଭଳି ମୁହଁ ଓ ଅଙ୍ଗ, ଅକ୍ଷୟ ରୂପ, ପଞ୍ଚ 'କ' ଆରମ୍ଭ ହାତ, ହାତ ଆରମ୍ଭ ରୂପ, ରୁଦ୍ର ମାନେ ଟ 'ଟ' ଓ 'ତ' ଆରମ୍ଭ ପଦ, ପଦ ମୂଳ, ଶରୀରର ସପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଧାରଣ କରିଥିବା।" "ଶାନ୍ତ ସ୍ୱଭାବ, କ୍ରୋଧ ଓ କାମ ନାଶକ, 'ଲ', 'ର', 'ଫ' ଧ୍ୱନି ରୂପ, ଅଙ୍ଗ ହୀନ, ହୃଦୟର ଅନ୍ତର୍ନାଦ ଦେବା, ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଭ୍ରୁମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚ୍ୟୁତି ଦେଖିବା।" "ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଆପଣଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ତିନି ଗୁଣ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପଦ ତୀର୍ଥ।" "ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର, ତୀର୍ଥର ତତ୍ତ୍ୱ ସାର, ତାହାରୁ ଉପରେ, ଋଗ୍, ଯଜୁର୍, ସାମ ବେଦ, 'ଓଁ' ଅକ୍ଷର ରୂପ।" "'ଓଁ' ରେ ତିନି ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପୀତ, କଳା, ଲାଲ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ।" "ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର, ପଞ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥିତ, ପଞ୍ଚ ଅଣ୍ଡରୁ ବାହାରେ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, କୁମାର ରୂପ।" "ଅମ୍ବାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାଥ, ସବୁଠାରୁ ଉପରେ, ଦୂର୍ବୋଧ ମୂଳ ରୂପ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସ୍ଥୂଳ ରୂପ।" "ପୁନି ପୁନି ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ହୀନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବା, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ, ଶେଷ ହୀନ, ଚେତନାରେ ଅବସ୍ଥିତ।" "ଯମ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ରୁଦ୍ର, ଜଳ, ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ରାତିଚାରୀ ଓ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେନା, ସବୁ ଦିଶାରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି।" "ସବୁଠି, ସବୁପଥରେ ଉପାସ୍ୟ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଉଗ୍ର, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମହାନାଥ, ପ୍ରକଟ ଶିବ; ମଖ, ମଦନ, ଯମ, ଅଗ୍ନି, ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞରେ କୃତ କାର୍ଯ୍ୟମାନେ କ୍ଷମା କରନ୍ତୁ।" "ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଷ୍ଟୁତି ପଠାଯିବା କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଯିବା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବମାନେ ଯାହାକୁ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ଲାଭ ହୁଏ।" ଏପରେ, ଦେବତାମାନେ ଭଗବାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଭବ, ଅମ୍ବିକାଙ୍କର ନାଥ, ପିନାକ ଧାରଣ କରିଥିବା ମହାନ ଭଗବାନ, ଦେବମାନେ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କଲେ। ସେମାନେ ଅନନ୍ଦ ଅଶ୍ରୁ ସହିତ ହରାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଭବଙ୍କର ନେତ୍ର ମଧୁ ଓ ଅମୃତ ଭଳି ଦୟାଳୁ, ସେ କହିଲେ: "ଦେବତାମାନେ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ।" ତାପରେ, ଦେବତାମାନେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, କୌଶଳରେ ବିନୟ କରି, ବାଣୀର ନାଥ ଭୟ ହୀନ ଭାବେ କହିଲେ: "ଦେବତାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ବିନୟ କରନ୍ତି, ବିପଦ ଦୂର କରିବାକୁ, କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନା ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ବିପକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ।" "ଏହିପରି, ହେ ଭବ, ଶୁଭ ଅଶୁଭ କାରଣ, ଦେବମାନେ ବିପକ୍ଷରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବାମାନେ ପାଇଁ, ଏହା ଆମର ଏକମାତ୍ର ଅନୁଗ୍ରହ।" ଏହି ଶୁଣି, ପିନାକଧାରୀ ଦେବମାନେ ନାଥ ଶିବ, ଗଣପତିଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଗଣମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ମହାନ ଭଗବାନ, ଶୁଭ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଦୁଃଖ ନାଶକ, ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଅମ୍ବିକା ଗଜାନନ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ପାଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଏକଦନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସିଦ୍ଧ, ମହାର୍ଷି, ଦେବ, ଦେବମାନେ ଫୁଲ ଝରାଇ ଗଜେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ, ଏବଂ ଗଣେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟମାନ ଶିଶୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯିଏ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଶୁଭ ନିବାସ। ଅଦ୍ଭୁତ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଗଜାନନ, ମହାନ ଭଗବାନଙ୍କର ପୁତ୍ର, ନମ୍ରତାରେ ପିତା ଓ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ନବଜାତ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି, ଭବ ନିଜେ ଗଜାନନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଲେ। ସ୍ନେହ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହାତରେ ନେଇ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତର ଗୁରୁ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କଲେ। "ପୁତ୍ର, ତୁମର ଅବତରଣ ଦାନବମାନେ ନାଶ, ଦେବମାନେ, ଦ୍ୱିଜ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠମାନେ ପାଇଁ ଭଲ।" "ପୃଥିବୀରେ ଯଦି କୌଣସି ଯଜ୍ଞ ନିୟମିତ ଦକ୍ଷିଣା ହୀନ ହୁଏ, ସେହି ଯାଜ୍ଞରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କର।" "ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁମାନେ ଅନୁଚିତ ଶିକ୍ଷା, ଅଧ୍ୟୟନ, ବ୍ୟାଖ୍ୟା, କ୍ରିୟା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରତି ତୁମେ ଦଣ୍ଡ କର।" "ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁ ନାରୀପୁରୁଷ ଜାତିରୁ ପତିତ, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହୀନ, ସେମାନେ ପ୍ରତି ତୁମେ ଦଣ୍ଡ କର।" "ଯେଉଁ ନାରୀପୁରୁଷ, ହେ ବିନାୟକ, ସଦା ତୁମେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ସ୍ୱୟଂ ସମତା ଦିଅ।" "ଶିଶୁ, ଗଣେଶ, ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ, ଅବସ୍ଥାରେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର।" ଏଭଳି ଭଗବାନ ଶିବ ଓ ଅମ୍ବିକା ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଗଣେଶଙ୍କୁ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ, ଦେବମାନେ ଉପାସନା କରିଥିଲେ, ଭକ୍ତି ଓ ଦୟାର ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।