ସମସ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ନଦୀମାନେ ନାରୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟରେ ବାହାରି ଆସିଲେ। ଏହି ଶିବ ବିବାହ ଅବସରରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଓ ମହିମାମୟ ପରିଚାରକମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଶଂଖ ରଙ୍ଗର ଶରୀର ଥିବା ଅନେକ ଗଣମାନେ, ଅନେକ ମିଳିଅନ୍ ଶିରୋମଣି ଗଣପତି, କେକରାକ୍ଷ ଦଶ ଗଣ ସହିତ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଆଠ ଗଣ ସହିତ, ବିଶାଖ ଚଉଷଠି, ପାରୟାତ୍ରିକ ନଅ, ସର୍ବାନ୍ତକ ଛଅ ଗଣ ସହିତ, ଏଭଳି ଭାବେ ବିକୃତାନନ, ଜ୍ୱାଳାକେଶ ଦ୍ୱାଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସହିତ, ସମଦ ସାତ, ଦୁନ୍ଦୁଭ ଆଠ, କପାଳୀଶ ପାଞ୍ଚ, ସନ୍ଦାରକ ଛଅ, ଗଣ୍ଡକ ଓ କୁମ୍ଭକ ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣ ସହିତ, ବିଷ୍ଟମ୍ଭ ଆଠ, ପିପ୍ପଳ ଏବଂ ସମ୍ନାଦ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହଜାର ଗଣ ସହିତ, ଆବେଷ୍ଟନ ଆଠ, ଚନ୍ଦ୍ରତାପନ ସାତ, ମହାକେଶ ହଜାର ଗଣ ସହିତ, ଅନେକ ଲକ୍ଷ ଗଣ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। କୁଣ୍ଡୀ ଦ୍ୱାଦଶ, ବୀର, ପର୍ବତକ, କାଳ, କାଳକ, ମହାକାଳ ଏକ ଶତ, ଆଗ୍ନିକ ଏକ ଶତ କୋଟି, ଅଗ୍ନିମୁଖ ଏକ କୋଟି, ଆଦିତ୍ୟମୂର୍ଧା ଏକ କୋଟି, ଧନାବହ ସହିତ, ସମ୍ନାମ ଏକ ଶତ, କୁମୁଦ ଲକ୍ଷ ଗଣ ସହିତ, ଅମୋଘ, କୋକିଳ, ସୁମନ୍ତ୍ରକ ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣ ସହିତ, କାକପାଟ ଷଠି, ସନ୍ତାନକ ଷଠି, ମହାବଳ ନଅ, ମଧୁପିଙ୍ଗ, ପିଙ୍ଗଳ, ନୀଳ ନବତି, ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର ଏଭଳି, ଚତୁର୍ବକ୍ତ୍ର ସପ୍ତ କୋଟି ଗଣ ସହିତ, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ କୋଟି ଦେବତା ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ପ୍ରମଥ ଏକ ହଜାର କୋଟି ଗଣ ସହିତ, ବୀରଭଦ୍ର ଚଉଷଠି, ରୋମଜ ଅନେକ ଲକ୍ଷ ସହିତ, କରଣ ବିଶ, କେବଳ ନବତି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷ, ଶତମନ୍ୟୁ, ମେଘମନ୍ୟୁ, କାଷ୍ଠକୂଟ ଚଉଷଠି, ସୁକେଶ, ବୃଷଭ, ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ବିରୂପାକ୍ଷ ଚଉଷଠି ସହିତ, ତାଳୁକେତୁ, ଷଡାସ୍ୟ, ପଞ୍ଚାସ୍ୟ, ସଂବର୍ତ୍ତକ, ଚୈତ୍ର, ଲକୁଳୀଶ ନିଜେ, ଲୋକାନ୍ତକ, ଦୀପ୍ତାସ୍ୟ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତକ, ମୃତ୍ୟୁହୃତ୍, କାଳହା, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁଜୟ, ବିଷାଦ, ବିଷଦ, ବିଦ୍ୟୁତ, କାନ୍ତକ, ଭୃଙ୍ଗୀ, ରିଟି, ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅନେକ ଗଣ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଗଣମାନେ ହଜାର ହଜାର ବାହୁ ଥିବା, ଜଟା ମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶୋଭିତ, ନୀଳକଣ୍ଠ ଓ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା, ହାର, କୁଣ୍ଡଳ, ବାହୁଳୀ, ମୁକୁଟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଅଣିମା ଆଦି ଶକ୍ତି ଥିବା, ଦଶ ମିଳିଅନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ୱଳ ଗଣପତିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପାତାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ତୁମ୍ବରୁ, ନାରଦ, ହାହା, ହୂହୂ ଓ ସାମଗାୟକମାନେ ମଣି ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ ଆଣି, ସେଇ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷି, ତାପସ୍ୟାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆନନ୍ଦ ହୃଦୟରେ ଶୁଭ ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ। ଏପରି ଭାବେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା ପରେ, ହସିଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ମୁହଁ ଥିବା ଗିରିଜା ନିଜ ହାତରେ ଆଳଙ୍କୃତ ହେଲେ। ନିଜେ କେଶବ ତାଙ୍କୁ ନଗରକୁ ନେଇଗଲେ, ଏବଂ ସଭା ଭିତରେ ଦେବତାଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମେ ଆରମ୍ଭରେ ଭବାନୀ, ଦେବଗଣ ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ତୁମେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବାମ ଓଡ଼ିଆଁଠୁ, ମୁଁ ଡାହାଣ ଓଡ଼ିଆଁଠୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୋ ରୂପ ହେଉଛି ହିମବଦ୍ଗିରିଶ୍ୱର, ଯିଏ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି; ଏହି ହିମବତଙ୍କ କନ୍ୟା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମାୟାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ବେଦ ଓ ସ୍ମୃତି ଆଚାର ଓ ବିବାହ ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କ ଧାରଣକାରୀ, ତୁମ ପାଇଁ ଓ ମୋ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟିକାରୀ।" "ଏହି ଜଗତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ—ପୃଥିବୀ, ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାୟୁ, ଆକାଶ ସେଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତଥାପି, ପାହାଡ଼ ଓ ମୋ ଆଦେଶରେ ଏହି କନ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ; ସେ ଅଜନ୍ମା, ଧଳା, କଳା, ଲାଲ—ସେ ପ୍ରକୃତି ସ୍ୱରୂପ।" "ଏହି ପାହାଡ଼ରାଜଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ; ତୁମେ ଅମ୍ବୁଜରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲ, ଏବଂ ଏହି କଳ୍ପରେ ମୁଁ ନାଭିକମଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।" ଦେବତାଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ କହିଲେ, "ନିଶ୍ଚୟ, ଆପଣ ଏହି ଅହଂକାରୀ ପାହାଡ଼ ପାଇଁ ଓ ମୋ ପାଇଁ ଗୁରୁ।" ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଶଂକର, ପଦ୍ମନାଭ ସହିତ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପଦ୍ମନେତ୍ର ନିଜ ହାତରେ ଦେବଙ୍କ ଚରଣ ଧୋଇ, ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପାହାଡ଼ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଛିଟିଲେ। ଏହିପରେ କହିଲେ, "ସେ ମୋ ଛୋଟ ଭଉଣୀ, ମେନାଙ୍କ କନ୍ୟା, ଏବଂ ତୁମକୁ ବିବାହ କରାଯିବେ," ଏହିପରି ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଦେବତାଙ୍କ ଠାକୁରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଇଲେ। ହରି ମଧ୍ୟ ନିଜକୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱରେ ପାରଙ୍ଗତ, କହିଲେ—"ଦାତା, ଗ୍ରାହକ, ଫଳ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟ—ସବୁ ବିଚାର କଲେ ଏହି ଦେବ ହର ନିଶ୍ଚୟ ତାଙ୍କ ମାୟାରେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ।