ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ବ୍ରହ୍ମା ଦେବ, ଦେବମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଇ, ହାତ ଜୋଡି କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇଲେ ଏବଂ କହିଲେ, “ହେ ମହାଦେବ, ଦୟାକରି ବିବାହ କରନ୍ତୁ।” ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଏହି ବିନୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାୟକ, ଶିବ ଦେବ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯେପରି ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, ତେପରି ହେବ।” ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଶୁଭ ଆତ୍ମାମାନେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନମୟ ନଗର ଦେଖିଲେ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ନଗରରେ, ଆଦିତି, ଦିତି, ଦାନୁ, କଦ୍ରୁ, ସୁକାଳିକା, ପୁଲୋମା, ସୁରସା, ସିଂହିକା, ଏବଂ ବିନତା ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ସିଦ୍ଧି, ମାୟା, କ୍ରିୟା, ଦୁର୍ଗା ଦେବୀ, ସୁଧା, ସ୍ୱଧା, ସାବିତ୍ରୀ, ବେଦମାତା, ରାଜନୀ, ଦକ୍ଷିଣା, ଦ୍ୟୁତି; ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱାହାମତି, ବୁଦ୍ଧି, ଋଦ୍ଧି, ବୃଦ୍ଧି, ସରସ୍ୱତୀ, ରାକା, କୁହୁ, ସିନୀବାଳୀ, ଅନୁମତୀ ଦେବୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ; ଧରଣୀ, ଧାରଣୀ, ଚେଲା, ଶଚୀ, ନାରାୟଣୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାତା ଓ ପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ, “ଏହି ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିବାହ,” ଏବଂ ସମସ୍ତ ନାଗ, ଗରୁଡ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀ-ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ସମୁଦ୍ର, ପାହାଡ, ମେଘ, ମାସ, ବର୍ଷ, ବେଦ, ମନ୍ତ୍ର, ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୋତ୍ର, ଧର୍ମର ନିୟମ, “ହୁଁ” ଉଚ୍ଚାରଣ, ପବିତ୍ର “ଓଁ” ଧ୍ୱନି, ଅନେକ ଦ୍ୱାରପାଳ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ନାରୀ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତ ଚେଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଦେବତା ଦ୍ୱୀପ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ନଦୀମାନେ ମହିଳା ରୂପ ଧରି, ଆନନ୍ଦରେ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ଉଚ୍ଚ ସେବକମାନେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହରେ ଆସିଲେ। ଶଂଖ ରଙ୍ଗର ଦେହ ଥିବା ଅନେକ ଗଣମାନେ ଏବଂ ମିଳିଅନ୍ସ ଗଣପତିମାନେ ଆସିଲେ; କେକରାକ୍ଷ ଦଶ ଗଣ ସହିତ, ବିଦ୍ୟୁତ ଅଠ ଗଣ ସହିତ; ବିଶାଖ ଚଷ୍ଠି ଚାରି, ପାରୟାତ୍ରିକ ନଅ, ସର୍ବାନ୍ତକ ଛଅ ଗଣ ସହିତ, ଏବଂ ଭିକୃତାନନ ମଧ୍ୟ। ଜ୍ୱାଳାକେଶ ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ଗଣ ସହିତ, ସମଦ ସପ୍ତ, ଦୁନ୍ଦୁଭ ଅଠ, କପାଳୀଶ ପଞ୍ଚ, ସଂଦାରକ ଛଅ, ଗଣ୍ଡକା ଏବଂ କୁମ୍ଭକା ଅସଂଖ୍ୟ ଗଣ ସହିତ। ବିଷ୍ଟମ୍ଭ ଅଠ, ପିପ୍ପଳ ଏକ ହଜାର, ସମ୍ନାଦ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ; ଆବେଷ୍ଟନ ଅଠ, ଚନ୍ଦ୍ରତାପନ ସପ୍ତ, ମହାକେଶ ଏକ ହଜାର ଗଣ ସହିତ; କୁଣ୍ଡୀ ଦ୍ୱାଦଶ, ବୀର, ପର୍ବତକ, କାଳ, କାଳକା, ମହାକାଳ ଏକ ଶତ। ଆଗ୍ନିକା ଦଶ କୋଟି, ଅଗ୍ନିମୁଖ ଏକ କୋଟି, ଆଦିତ୍ୟମୂର୍ଧା ଏକ କୋଟି, ଧନାବହ; ସମ୍ନାମ ଏକ ଶତ, କୁମୁଦ ଅନେକ କୋଟି, ଅମୋଘ, କୋକିଲ, ସୁମନ୍ତ୍ରକ ଅସଂଖ୍ୟ କୋଟି। କାକପାଟ ଷଷ୍ଠି, ସଂତାନକ ଷଷ୍ଠି, ମହାବଳ ନଅ, ମଧୁପିଙ୍ଗ ଏବଂ ପିଙ୍ଗଲା; ନୀଳ ଦେବତା ନବ୍ୱେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଭଦ୍ର, ଚତୁର୍ବକ୍ତ୍ର ସତରେ କୋଟି; ପ୍ରମଥ ଏକ ହଜାର କୋଟି, ବୀରଭଦ୍ର ଚଷ୍ଠି ଚାରି, ରୋମଜା ଅନେକ କୋଟି। କରଣ ଏକ ଶତ, କେବଳ ନବ୍ୱେ, ପଞ୍ଚାକ୍ଷ, ଶତମନ୍ୟୁ, ମେଘମନ୍ୟୁ; କାଷ୍ଠକୂଟ ଚଷ୍ଠି ଚାରି, ସୁକେଶ, ବୃଷଭ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଚଷ୍ଠି ଚାରି; ତାଳୁକେତୁ, ଷଡାସ୍ୟ, ପଞ୍ଚାସ୍ୟ, ସଂବର୍ତ୍ତକ, ଚୈତ୍ର, ଲକୁଳୀଶ। ଲୋକାନ୍ତକ, ଦୀପ୍ତାସ୍ୟ, ଦୈତ୍ୟାନ୍ତକ, ମୃତ୍ୟୁହୃତ, କାଳହା, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁଜୟ ଦେବ; ବିଷାଦ, ବିଷଦ, ବିଦ୍ୟୁତ, କାନ୍ତକ, ଦେବ, ଭୃଙ୍ଗୀ, ରିଟି, ପ୍ରଭାଶାଳୀ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ। ଅଶନି, ଭାସକ, ସହସ୍ରପାତ ଷଷ୍ଠି ଚାରି ସହିତ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗଣମାନେ; ସମସ୍ତେ ଏକ ହଜାର ହାତ, ଜଟା ମୁକୁଟ ରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଶିରେ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ତ୍ରିନୟନ। ମୁକୁଟ, ହାର, କଣ, ବାହୁବନ୍ଧ, ମୁକୁଟ ଦିଆ ଭୂଷା, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି, ଅଣିମା ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଗଣପତିମାନେ ଦଶ ମିଳିଅନ୍ସ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକି ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ତୁମ୍ବରୁ, ନାରଦ, ହାହା, ହୂହୂ ଏବଂ ସାମଗାନ କରୁଥିବା ଗାୟକମାନେ ରତ୍ନ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ବାଦ୍ୟ ନେଇ ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତିରେ ଶୁଭ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାରେ ଲଗିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହେବା ପରେ, ଶୁଭ ହସି ଥିବା ଗିରିଜା ଦେବୀ ନିଜ ହାତରେ ନିଜକୁ ଭୂଷିତ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ନଗରକୁ ନେଇଯିବା କାମ କେଶବ ନିଜେ କଲେ, ଏବଂ ସଭା ନାରାୟଣ, ଅଜନ୍ମା ହରିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଭବାନୀ ଓ ଦେବମାନେ ସହିତ ଆରମ୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା; ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବାମ ଭାଗରୁ ତୁମେ, ଡାହାଣ ଭାଗରୁ ମୁଁ। ମୋର ରୂପ ହେଉଛି ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ନାଥ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି; ଏହି ହିମବତ୍ ନନ୍ଦିନୀ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବଙ୍କ ମାୟାରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।” ଏପରି, ମହାଦେବଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବିବାହ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦେବୀ-ଦେବତା, ଗଣ, ଋଷି, ନଦୀ, ଦେବମାତା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅନ୍ତରାତ୍ମା ଅନନ୍ଦରେ ଏକାଠି ହେଲେ, ଦୈବୀ ନଗର ରେ ଶୁଭ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।