ମଦନ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ରତି ଓ ବସନ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଶିବଙ୍କ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ । ବସନ୍ତଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଦନ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ଏହା ଦେଖି ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ ଦେବ ଶିବ ହସିଲେ ଏବଂ ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁରୁ ଅଗ୍ନି ଦୃଷ୍ଟିରେ ମଦନଙ୍କୁ ଅବହେଳା ସହିତ ଚାଲିଲେ । ଏହି ତୃତୀୟ ଚକ୍ଷୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନି ମଦନଙ୍କୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା । ଏହା ଦେଖି ରତି ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦି ପଡିଲେ । ରତିଙ୍କ ବିଳାପ ଶୁଣି ଦେବଦେବ ଶିବ ତାଙ୍କୁ ଦୟାଭାବରେ ଦେଖି କହିଲେ, “ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ ବି, ସଂଯୋଗ ସମୟରେ ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିବେ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।” ଏହି ସମୟରେ ଶିବ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ ଯେ, “ବୃଗୁଙ୍କ ଶାପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାସୁଦେବ ହେବେ, ତେବେ ତୁମ ସ୍ନେହ ଓ ସମ୍ପୃକ୍ତି ପୁନଃ ହେବ ।” ଏହା ଶୁଣି ରତି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ବସନ୍ତ ସହିତ ମଦନଙ୍କୁ ପୁଣି ଲାଭ କରି ବିଦାୟ ହେଲେ । ଏପରେ ମହାଦେବୀ ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା କହିଥିଲେ । ମହାଦେବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଋଷିମୁନି ଏହି ମହାତପସ୍ୱିନୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ତପୋବନକୁ ଆସି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ପଚାରିଲେ, “ହେ ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମେ ଏମିତି ତପସ୍ୟା କରୁଛ ? ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ତୁମ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଛି, ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ । ତୁମେ ତୁମ ତେଜରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରିଛ ।” ତା’ପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ଭବ, ସମସ୍ତ ଦେବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ତୁମକୁ ସ୍ୱୟଂ ଚୟନ କରିବେ । ତାଙ୍କ ବିନା ସେ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ନାହିଁ, ତେଣୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ହେବେ ।” ଏହିପରି କହି ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରଣାମ କରି ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ବ୍ରହ୍ମା ଯିବା ପରେ, ଶିବ ଦ୍ୱିଜ ରୂପେ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ । ପାର୍ବତୀ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଆସିଥିବା ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପାର୍ବତୀ ପ୍ରଶଂସା କଲେ । ଶିବ ହସି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ଓ କହିଲେ, “ଧର୍ମମୟ ଖେଳ ପାଇଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ସ୍ୱୟଂବର ଉପସ୍ଥିତ ହେବି । ମୃଦୁ ରୂପ ଧାରଣ କରି ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେବି ।” ଏହିପରି କହି ଶିବ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଦିବ୍ୟନଗରକୁ ଚାଲିଗଲେ, ପାର୍ବତୀ ମଧ୍ୟ ଯାଇଲେ । ଏହା ଦେଖି ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପିତା ହିମାଲୟ ଓ ମାତା ମେନା ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଜଣା ନଥିଲା ଯେ ଦେବଦେବଙ୍କ ମାୟାରେ ପାର୍ବତୀ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି । ଏହି ସମୟରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବରର ଘୋଷଣା ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ହେଲା । ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭଗ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଆର୍ୟମାନ, ବିବସ୍ୱାନ, ଯମ, ବରୁଣ, ବାୟୁ, ସୋମ, ଈଶାନ, ରୁଦ୍ର, ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର, ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଗରୁଡ଼, ଯକ୍ଷ, ସିଦ୍ଧ, ସାଧ୍ୟ, ଦାଇତ୍ୟ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ନାଗ, ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ବେଦ, ମନ୍ତ୍ର, ଷ୍ଟୁତି, ସମୟ, ଯଜ୍ଞ, ଗ୍ରହମାନ୍ୟ, ତିରିଶିଏ ଦେବତା, ତିନି ଥର ତିନି ଶତ ଏବଂ ତିନି ଥର ତିନି ହଜାର ଦେବତା ଏହି ସ୍ୱୟଂବରରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ପାର୍ବତୀ ଏକ ଶୁଭ୍ର ସୁନାର ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ନରମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ । ଗୀତିକାରମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଥିଲେ, ମାଳିନୀ ମାଳା ଧରିଥିଲେ, ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ର ଧରିଥିଲେ, ଦିବ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ଚାମର ଧରି ରହିଥିଲେ । ଜୟା ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷର ମାଳା ଧରିଥିଲେ, ଵିଜୟା ପଙ୍ଖା ଧରି ଥିଲେ । ଏହିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀ ମାଳା ଧରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଶିବ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ନାମକ, ଶିଶୁ ରୂପେ ଖେଳ କରୁଥିଲେ । ଭବ ଶିଶୁ ରୂପରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ଛାତିରେ ଶୋଇଥିଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, “ଏହି ଶିଶୁ କିଏ?” ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ । ବୃତ୍ରାସୁର ବିଧ୍ୱଂସକ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଉଠାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ଶିବ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ରୋକିଦେଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ବଜ୍ର ଫିଙ୍ଗି ପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାଙ୍କ ହାତ ହିଲିଲା ନାହିଁ; ଏହିପରି ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରୟୋଗ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ । ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ମହୋତ୍ସବ ଦେବତାମାନେ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ ।