ଏକ ଦିନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥିତ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ଉପବାସ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସ୍ନାନ କରି, କୁଶ ମିଶ୍ରିତ ପାନୀୟ ଶିବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପିଇଥାଆନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ଶୁଦ୍ଧି କ୍ରିୟା କରନ୍ତି—ସେଉଁଠାରେ ଯେଉଁଠି ଏହି ଉପାୟ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଦୁର୍ବୃତ୍ତ ମଧ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ କରିଛନ୍ତି, ଗର୍ଭ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ଶୂର ବଧ କିମ୍ବା ଗୁରୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି, ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଭରସା ଭଙ୍ଗ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରନ୍ତି। ଏହିପରି ଚୋର, ସୁନା ଚୋର, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନାସ୍ଥଳ ଲଙ୍ଘନ କରୁଥିବା, ନିତ୍ୟ ମଦ୍ୟପାନ କରୁଥିବା, ଚଣ୍ଡାଳ ସ୍ତ୍ରୀରେ ଆସକ୍ତ, ପରସ୍ତ୍ରୀ ସଂଗ କରୁଥିବା ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ୱେଦିକ ଯଜ୍ଞ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଗାଈ ବଧ କରିଛନ୍ତି, ମାତା ବା ବାପାକୁ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି, ଦେବତାଙ୍କୁ ଦୂର କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଲିଙ୍ଗ ଧ୍ୱଂସ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ମନ, ବାଚା, କାୟା ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ପାପ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କ୍ରିୟା କରିଲେ ସେ ତୁରନ୍ତ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି, ଏବଂ ଶତ ଜନ୍ମରୁ ମୁକ୍ତି ପାନ୍ତି। ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଘୋରେଶଙ୍କ କୃପାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି। ତେଣୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ରହ୍ମଚକ୍ର ବିଷୟରେ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କୁ କହିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହାକୁ ବିଶ୍ୱରୂପ ନାମରେ ଜଣାଯାଏ। ସୃଷ୍ଟିର ଅବସାନ ପରେ ଯେତେବେଳେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣିଥରେ ପୁତ୍ର କାମନା କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱରୂପ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବିଶ୍ୱ ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, ବିଶ୍ୱ ଯଜ୍ଞୋପବୀତ ପିନ୍ଧିଥିବା ସରସ୍ୱତୀ ମହାଧ୍ୱନି ଆବିର୍ଭୂତ ହେଲେ। ସେ ବିଶ୍ୱ ମୁକୁଟ, ବିଶ୍ୱ ସୁଗନ୍ଧ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମାତୃ ଓ ମହାମଧୁମକ୍ଷିକା ଭାବେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହିଠାରେ ସେଇ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଏପରି ରୂପରେ ଈଶାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, କ୍ରିଷ୍ଟଳ ସମାନ ଶୁଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଏକାଗ୍ର ମନେ ଈଶାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ସେ ଈଶାନଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକଙ୍କୁ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଶିବଙ୍କୁ ବିଦିପ୍ରକାର ପୂଜା କଲେ—"ଓଁ ଈଶାନ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ମହାଦେବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ସେ ପୁନି କହିଲେ, "ଈଶାନ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଲୋକନାଥ, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମା ରୂପୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନାୟକ, ଶିବ, ସଦାଶିବ, ସଦା ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ।" "ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଓଁକାର ମୂର୍ତ୍ତି, ସଦ୍ୟୋଜାତ, ମୁଁ ପୁନିପୁନି ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଉଛି, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅସତ୍ ଓ ସତ୍ ରେ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ସତ୍ ଅତିରିକ୍ତ ଯାହା ନୁହେଁ, ସେଠି ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର; ଭବ ଉତ୍ସ, ସତ୍ତାର ନାଥ, ଉଜ୍ଵଳ ମହାପ୍ରଭୁ, ମୋତେ କୃପା କର। ବାମଦେବ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଵରଦାତା, ରୁଦ୍ର, କାଳ, ପରିମାପକ, ବାମଦେବ, ମୃଦୁ, ମହାତ୍ମା, ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।" "ବଳବାନ୍ ବିନାଶକ, ବଳବାନ୍, ବ୍ରହ୍ମାର ରୂପ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାଥ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣକାରୀ, ଉଚ୍ଚଚିତ୍ତ ଦେବ, ଉଜ୍ଵଳ, ବାମଦେବ, ମୃଦୁ, ମହାତ୍ମା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରୁଦ୍ର, ବରଦାତା, କାଳ ବିନାଶକ, ମହାତ୍ମା, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ଏହିପରି ଷ୍ଟୁତି କରି ବ୍ରହ୍ମା, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଷ୍ଟୁତି ଏକଥର ମଧ୍ୟ ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠି ଜନ୍ମର ପରେ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। କିମ୍ବା, ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହା ଶୁଣନ୍ତି, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ପଦ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏମିତି ବ୍ରହ୍ମା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ନମସ୍କାର କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରଭୁ ଶିବ ଦୟାପ୍ରସାଦେ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ; କ'ଣ ତୁମର ଆଶା?" ବ୍ରହ୍ମା ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପଚାରିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଏହି ବିଶ୍ୱରୂପ ତୁମ ଯୁଗମାୟା ଗାଈ କିଏ? ସେ ଚାରିଟିଏ ପାଦ ଓ ଚାରିଟିଏ ମୁଣ୍ଡର ସହିତ କିପରି ବର୍ଣ୍ଣିତ? ସେ ଚାରିଟିଏ ଶିଙ୍ଗ, ଚାରିଟିଏ ମୁଖ, ଚାରିଟିଏ ଦନ୍ତ, ଚାରିଟିଏ ଷଣ୍ଢ, ଚାରିଟିଏ ହାତ, ଚାରିଟିଏ ଆଖି, ଏବଂ ବିଶ୍ୱରୂପ କିପରି? ସେ ନାମ, କୁଳ, କାହାର, କେଉଁ ଶକ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରିଣୀ?" ଏହି ଉପରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବ, ଦିବ୍ୟ ବୃଷ ଓ ସ୍ୱୟଂଭୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ କହିଲେ, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପୋଷଣକାରୀ। "ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ଯେପରି ଥିଲା, ସେପରି ଏହି ପରମ ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଶୁଣ। ଏହିପରି ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବାକୁ ବିଶ୍ୱରୂପ ବୋଲାଯାଏ।" "ଏହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆସନ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ। ତୁମଠାରେ ଉପରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶୁଭ ଅବସ୍ଥା ଅଛି। ବିଷ୍ଣୁ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ମୋର ବାମ ପାଖରୁ, କିମ୍ବା ବୈକୁଣ୍ଠ, ସେଠାରୁ ଏହା ତ୍ରିତ୍ୟିଶ କଳ୍ପ ଆରମ୍ଭ। ଏଠାରେ ଶତ ଶତ ହଜାର କଳ୍ପ ପୂର୍ବରୁ, ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଘଟିଥିଲା।" "ସେ ଆନନ୍ଦ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଆନନ୍ଦରେ ବିରାଜିତ, ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଋଷି କୁଳର, ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପୁତ୍ରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ତୁମେଠାରେ ଯୋଗ, ସାଂଖ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ, କର୍ମ, ସତ୍ୟ, ତତ୍ତ୍ୱ, ଦୟା, ବ୍ରହ୍ମ, ଅହିଂସା, ସଦ୍ବୁଦ୍ଧି, ଛମା—ଏସବୁ ଅଛି।" "ଧ୍ୟାନ, ଧ୍ୟେୟ, ଆତ୍ମସଂଯମ, ଶାନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଅଜ୍ଞାନ, ବୁଦ୍ଧି, ଧୃତି, ଶୋଭା, ନୀତି, ଯଶ, ପ୍ରଜ୍ଞା, ଲଜ୍ଜା, ଦୃଷ୍ଟି, ସରସ୍ୱତୀ, ସନ୍ତୋଷ, ପୋଷଣ, କର୍ମ, କୃପା—ଏହି ବତିସି ଗୁଣ 'ବତିସି ଅକ୍ଷର' ନାମରେ ପରିଚିତ।" "ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ପ୍ରକୃତି ନିୟତ; ମହାଦେବୀ ତୁମର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ପୁତ୍ରୀ। ଏହି ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଦେବୀ ମୋର ପୁତ୍ରୀ, ସ୍ଥିର, ଚତୁର୍ମୁଖୀ, ସଂସାରର ଗର୍ଭ, ପ୍ରକୃତି, ଗାଈ ଭାବେ ସ୍ଥିତ।