ଏକ ସମୟରେ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ଆକାର ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ ଦେବତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଗୁଣ ଏକାଠି ହୋଇଥିଲା। ସେ ହେଲେ ସମସ୍ତ କାରଣ, ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାର ଉପକରଣ, କର୍ତ୍ତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତିଦାତା। ସେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ, ଭୟହୀନ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଆଧାର। ସେ ରାତିର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଏବଂ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ମହାଜ୍ଞାନର ସମ୍ପାଦକ। ସେ ଭାବର ସାର ଏବଂ ଆତ୍ମାରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କର୍ତ୍ତା। ସେ ଦମା ଭାବରେ ଖେଳାଳି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବ୍ୟପ୍ତ। ସେ ନିଜ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଓ ଆଧାର ଦେଇ ଜଗତର ଅନ୍ତର୍ଗତ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିବା। ସେ ହେଲେ ନାୟକଙ୍କର ନାୟକ, ବୀରଭଦ୍ର, ନାୟକଙ୍କୁ ନିଃସ୍ତୃତ କରିବା ଏବଂ ସମସ୍ତ ନାୟକଙ୍କର ଆଧାର। ସେ ଶୂରମା ଏବଂ ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁକୁଟ ମଣି। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦ୍ରୁତ ଧ୍ୱନିର ଅବତାର ଏବଂ ନଦୀଗୁଡିକୁ ବୋହି ଚାଲିଥିବା। ସେ ଆଜ୍ଞାର ଧାରକ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଜାଗାରେ ବ୍ୟପ୍ତ, ଶିବଙ୍କର ନିବାସ, ଭାଲଖିଲ୍ୟ, ମହାଧନୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ ଧନର ଧାରକ। ସେ ହେଲେ ଆନନ୍ଦମୟ, ଉତ୍ତମ ଶରଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ, ଅମୃତର ନାଥ, ମଘବନ୍, କୌଶିକ, ଗୋଧରୀ, ବିଶ୍ରାମ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ଶାସକ। ତିନି ଫୋରହେଡ୍-ଆଇଡ୍, ବିଶ୍ୱ-ଶରୀରୀ, ସାର୍, ଜୀବନ ଚକ୍ରର ଧାରକ, ଅଫେଲିଂ ଷ୍ଟାଫ୍ ଧାରୀ, ନିର୍ପକ୍ଷ, ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣ, ବ୍ରହ୍ମା ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକିଥିବା। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି, ଶମ୍ବର, ବାଘ ଆଖି, ଅଗ୍ନି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦୀପ୍ତିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ବାଣୀର ନାଥ, ଦିନର ନାଥ। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚମକିଥିବା, ଆଧାର, ଶିକ୍ଷକ, ବିବସ୍ବତର ପୁତ୍ର, ବ୍ୟକ୍ତି, ଦକ୍ଷତା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶାନ୍ତ ରାଗ, ଅପରାଜିତ। ସେ କୈଲାସର ନାଥ, କାମର ଶତ୍ରୁ, ସବିତୃ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଖି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଭୟହୀନ, ବିଶ୍ୱବିନାଶକ, ଅନିୟମିତ। ସେ ଚିରଅବିନାଶୀ, ନିତ୍ୟ ମଙ୍ଗଳମୟ, ଯାହାର ଖ୍ୟାତି ଶୁଣିବା ପବିତ୍ର, ଦୂର ଶ୍ରବଣ, ବିଶ୍ୱର ଆଧାର, ଧ୍ୟାନଯୋଗ୍ୟ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନର ନାଶକ। ସେ ଉଦ୍ଧାରକ, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମର ନାଶକ, ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ଦୁର୍ଦ୍ଧର, ଭୟହୀନ, ଆରମ୍ଭ ନାହିଁ, ପୃଥିବୀ, ବିଶ୍ୱର ଭାଗ୍ୟ, ମୁକୁଟ ଧାରୀ, ଦେବମାନଙ୍କର ନାଥ। ସେ ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ, ବିଶ୍ୱର ପୋଷକ, ସ୍ଥିର, ଶୋଭାମୟ ଭୁଜବନ୍ଦ ଧାରୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଜୀବମାନଙ୍କର ମୂଳ, ସ୍ନେହମୟ, ନ୍ୟାୟବାନ୍, ନେତୃତ୍ୱଦାତା। ସେ ବିଶିଷ୍ଟ, କଶ୍ୟପର ଅବତାର, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଭୟଙ୍କର, ଭୟାନକ ପ୍ରଭାବ, ପବିତ୍ର ଶବ୍ଦ, ସାତ ଚରିତ୍ର, ମହାଶରୀରୀ, ମହାଧନୁ ଧାରୀ। ସେ ଜନ୍ମର ନାଥ, ମହାଦେବ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧିପତି, ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟର ବିବେକର ସାର, ଶୋଭାମୟ, ଭସ୍ମ ଧାରୀ। ସେ ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରିଥିବା, ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ, ଯଜ୍ଞ, ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଯଜ୍ଞ କର୍ତ୍ତା, ଯଜ୍ଞର ଶେଷ, ଅଫେଲିଂ ଭାଲର। ସେ ମହାଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁର୍ଦ୍ଧର, ସେନାପତି, ଯଜ୍ଞର ଅବତାର, ଯଜ୍ଞର ଯାନ, ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାର ମୂଳ, ସମସ୍ତଙ୍କର ନାଥ, ଉଦ୍ୟମରେ ପବିତ୍ର। ସେ ସ୍ୱୟଂଭୁ, ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ନାହିଁ, ଛବିଶ ଓ ସାତ ଜଗତର ଆଧାର, ଗାୟତ୍ରୀର ପ୍ରିୟ, ଉଚ୍ଚ, ବିଶ୍ୱର ନିବାସ, ପ୍ରକାଶର ମୂଳ। ସେ ଶିଶୁ, ପାହାଡ଼ ନିବାସୀ, ସ୍ୱାମୀ, ସୁସଜ୍ଜିତ, ଶତ ଦେବତାଙ୍କର ନାଶକ, ଅଫେଲିଂ, ବିପତ୍ତିର ନାଶକ, ମୁକୁନ୍ଦ, ନିର୍ବିପତ୍ତି। ସେ ଆତ୍ମ-ପ୍ରକାଶୀ, ପ୍ରକାଶର ମୂଳ, ଆତ୍ମାର ଆଲୋକ, ଅଚଳ, ପିତଳ, ପିତଳ ଦାଢ଼ି, ଶାସ୍ତ୍ର ଆଖି, ତିନି ଵେଦର ଅବତାର। ସେ ଜ୍ଞାନର ଦେହ, ମହାଜ୍ଞାନୀ, ଅନାଦି, ବିପ୍ଳବ, ଭଗ, ଵିବସ୍ବତ, ଆଦିତ୍ୟ, ଯୋଗ ଶିକ୍ଷକ, ବୃହସ୍ପତି। ସେ ଉତ୍ତମ ଖ୍ୟାତି, ଉଦ୍ୟମୀ, ନିତ୍ୟ ଏକତା, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ଦେହ, ତାରା ମାଳା ଧାରୀ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରର ନାଥ, ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ନିବାସୀ, ଷଡ୍ ଆଧାର। ସେ ଶୁଭ୍ର ହାତ, ପାପର ଶତ୍ରୁ, ମଣିପୁର ଚକ୍ର ଧାରୀ, ମନର ଦ୍ରୁତ, ହୃଦୟର କମଳରେ ଉପବିଷ୍ଟ, ଶୁଭ୍ର, ଶାନ୍ତ, ଓ ବୃଷ ଧ୍ୱଜୀ। ସେ ବିଷ୍ଣୁ, ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ନାଥ, କଳାବର୍ଣ୍ଣ, ସମର୍ଥ, ବିପଦ ନାଶକ, ଅଧର୍ମର ଶତ୍ରୁ, ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ବହୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନିତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ଯାହାର ଗର୍ଭ ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଶାଳ ଗର୍ଭ, ଧର୍ମର ଗୋ, ଧନର ମୂଳ, ବିଶ୍ୱର ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତାକର୍ତ୍ତା, ଶୁଭ୍ର ଗତି, ଯୁବକ, ଶୁଭ ଜ୍ଞାନର ନାଥ। ସେ ସୁନା ବର୍ଣ୍ଣ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବିଭିନ୍ନ ଜୀବମାନଙ୍କର ଧାରକ, ଶବ୍ଦ ସ୍ୱରୂପ, ରୋଗ ନାହିଁ, ଶିଷ୍ଟାଚାର ଦେଖିବା, ବିଶ୍ୱର ମିତ୍ର, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ। ସେ ମହାଦୀପ୍ତି, ଅମୃତର ନିବାସ, ଦୀପ୍ତିରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ମାତୃପିତାମହ, ବାୟୁଦେବ, ଆକାଶ ଗତି, ନାଗମାଳା ଧାରୀ। ସେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଜାତୂକର୍ଣ୍ୟ, ପରାଶର, ଅନବରୋଧ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦୂର ଖ୍ୟାତି। ସେ ସ୍ୱୟଂଭୁ, ଅନିୟମିତ, ଅତ୍ରିର ଜ୍ଞାନ ଦେହ, ମହାଖ୍ୟାତି, ବିଶ୍ୱର ମୁକୁଟମଣି, ଶୂର, ଭୟଙ୍କର, ସତ୍ୟବାନ୍, ଅତିଶୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ। ସେ ନାଗ ସ୍ୱରୂପ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମହାଚକ୍ର, ମହାବୃକ୍ଷ, କଳାର ଧାରକ, ନିତ୍ୟ ଭୂଷଣ, ଅଚଳ, ଚମକିଥିବା, ଅପରିମିତ ପ୍ରଭାବ। ସେ ଦ୍ରୁତ ଧ୍ୱନିର ନାଥ, ଦ୍ରୁତଗତି, ଉଲ୍ଲାଙ୍ଗନ କରିବା, ମୟୂର ରଥୀ, ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ, ଅତିଥି, ଇନ୍ଦ୍ର, ନାଶକ, ଏବଂ ପାପ ନିବାରକ। ସେ ବସୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅର୍ପଣର ନେତୃତ୍ୱ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କର ପୋଷକ, ଅଜର, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ନାଶକ, ଲାଲ୍ ବର୍ଣ୍ଣ, ତନୂନପାତର ପୁତ୍ର। ସେ ଚିତ୍ରାଶ୍୵, ଆକାଶ ଜନ୍ମ, ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି, ଅନ୍ଧକାର ନିବାରକ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ ତାପ, ଦଗ୍ଧ କରିବା, ମେଘ, ପଖା ବିଶିଷ୍ଟ, ଶତ୍ରୁ ନଗର ଜୟ କରିବା। ସେ ମୁଖରୁ ବାୟୁ, ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି, ସୁଗନ୍ଧି, ଶୀତଳ, ବସନ୍ତ, ମାଧବ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ, ନଭସ୍ୟ, ଏବଂ ବୀଜ ଧାରକ। ସେ ଅଙ୍ଗିରା, ଅତ୍ରିର ପୁତ୍ର, ଶୁଭ୍ର, ବିଶ୍ୱର ଧାରକ, ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ବହୁଙ୍କୁ ଜୟ କରିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ତିନି ଵେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ମାନବ ଧାରକ।