ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ ଶିବଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ମହିମା, ତାଙ୍କର ଅନେକ ରୂପ ଓ ଗୁଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ଶିବ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ମହାଯୋଗୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଜଟା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିବା, ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ପବିତ୍ର ଓଂକାର ସ୍ୱରୂପ। କେବେ କେବେ ସେ ମଦମାତା ଭାବରେ ଦେଖାଦେଇ ମନୋହର ହୁଅନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆସିବା ଦୁର୍ଲଭ। କାମକୁ ନିଗ୍ରହ କରି, ଦୃଢ଼ ବାହୁ, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଗୁରୁ, ସମସ୍ତର ଶରଣ, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା। ତାଙ୍କୁ ନ ଆରମ୍ଭ, ନ ମଧ୍ୟ, ନ ଶେଷ ଅଛି। ପାହାଡ଼ର ନାଥ, ପାହାଡ଼ଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀ, କୁବେରଙ୍କ ମିତ୍ର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠତମ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର, ଧନୁର୍ଧରୀ, କୁଟିଲ ନୀଳକଣ୍ଠ, କୁଟାରଧାରୀ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ମୃଗ ଶିକାରୀ, ଦେବତାଙ୍କ ନାଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତୀବ୍ର। ଧର୍ମରେ ଅଚ୍ୟୁତ, କ୍ଷେତ୍ର, ଭାଗଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଭଞ୍ଜକ, ଭୟାନକ, ପଶୁପତି, ଗରୁଡ଼ ପରି ଦ୍ରୁତ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ମୃଦୁବାଦୀ। ସେ ଦାତା, କରୁଣାମୟ, କୌଶଳୀ, ଜଟାଧାରୀ, କାମନିଗ୍ରହୀ, ଶ୍ମଶାନବାସୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମହାନାଥ। ସେ ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟା, ପ୍ରଜାପତି, ମହାସ୍ରଷ୍ଟା, ମହାୌଷଧ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୋପାଳକ, ରକ୍ଷକ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ପୁରାତନ। ସେ ଧର୍ମ, ପରମ ଧର୍ମ, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ସୋମ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ, ଆନନ୍ଦମୟ, ସୋମପାନୀ, ଅମୃତପାନୀ, ମହାଚରିତ୍ର, ମହାଜ୍ଞାନୀ। ଅଜନ୍ମ ଶତ୍ରୁ, ଜ୍ଵାଳା, ପୂଜ୍ୟ, ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ ଦେଇଥିବା, ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟା, ବେଦକାର, ସୂତ୍ରକାର, ନିତ୍ୟ। ମହାଋଷି, କପିଳ ଶିକ୍ଷକ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ତେଜ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ପିଣାକଧାରୀ, ଭୂମିନାଥ, ଶୁଭଦାୟକ, ସଦା ଶୁଭକର୍ତ୍ତା। ତିନି ନିବାସର ମାଲିକ, ଧନ୍ୟ, ଶର୍ବ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମର୍ଥକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱର୍ଗ, ପଦ୍ମ, ପ୍ରିୟ, କବି। ଶାଖା, ପରମ ଶାଖା, ଗୋଶାଖା, ଶୁଭ, ଏକ ନୁହେଁ, ଯଜ୍ଞ, ସମ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନୀ, ସତ୍ତା, ସର୍ବରୂପ, ନିର୍ମାତା, ନିଶ୍ଚଳ। ସ୍ୱୟଂଜିତ, ସ୍ୱୟଂନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ଭୂତଗଣଙ୍କ ରଥୀ, ସାଥୀ ଗଣମାନ୍ୟ, ସୁ-ଖ୍ୟାତି, ନିଷ୍ପାପ। କାମଦେବ, କାମପାଳକ, ଭସ୍ମାଙ୍କୁ ଲେପିଥିବା, ଭସ୍ମପ୍ରିୟ, ଭସ୍ମରେ ଶୟନ, ରାଗୀ, ପ୍ରିୟ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ। ସମ୍ପନ୍ନ, ବିରକ୍ତ ଆତ୍ମା, ଧାର୍ମିକ, ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ, ଚତୁର୍ମୁଖ, ଚତୁର୍ବାହୁ, ଦୁର୍ଲଭ, ଅପରାଜେୟ। ଦୁର୍ଲଭ, ଦୁର୍ଲଭପ୍ରାପ୍ୟ, ଦୁର୍ଗ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ କୁଶଳ, ଅଧ୍ୟାତ୍ମ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠିତ, ସୁ-ବଂଶୀୟ, ବଂଶବୃଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା। ଶୁଭ ଦେହୀ, ଜଗତ୍ ସାର, ବିଶ୍ୱନାଥ, ଅମୃତଭୋଜୀ, ଭସ୍ମରେ ପବିତ୍ର, ମେରୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ। ସୁବର୍ଣ୍ଣବୀଜ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କିରଣ, ମହାତ୍ମାଙ୍କ ନିବାସ, ମହାସାଗର, ମହାଗର୍ଭ, ସିଦ୍ଧଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। ବାଘଚର୍ମ ବସ୍ତ୍ର, ସର୍ପମାଳା, ପଞ୍ଚମହାଭୂତ, ମହାଧନ, ଅମୃତ ଅଙ୍ଗ, ଅମୃତ ଦେହ, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ, ବିସ୍ତାରକ। ପଞ୍ଚାଶତ୍ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞ, କଳ୍ପବୃକ୍ଷ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଅପମୃଦ୍ଦ, ସହଜ ପ୍ରାପ୍ୟ, ସଦ୍ବ୍ରତ, ବୀର, ବାଣୀର ଧନ, ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ। ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଗୁରୁ, ଭୂଷିତ, ଶତ୍ରୁଜୟୀ, ଶତ୍ରୁଦମନ, ଆଶ୍ରମ, ତପସ୍ବୀ, କୃଶ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ଅଚଳ। ଧ୍ୱଜ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଦୁର୍ଜ୍ଞେୟ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ବାୟୁଗତି, ଧନୁଧରୀ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାଜ୍ଞ, ଗୁଣର ଭଣ୍ଡାର, ଗୁଣମୟ। ଅନନ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି, ଆନନ୍ଦମୟ, ଦଣ୍ଡ, ନିଗ୍ରହକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂନିୟମ, ପୂଜ୍ୟ, ମହାଗୁରୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, କୌଶଳୀ। ବିରାଗୀ, ନମ୍ର ଆତ୍ମା, ତପସ୍ବୀ, ପ୍ରଜାସ୍ରଷ୍ଟା, ମଦମାତା ଭେଷ, ଗୁପ୍ତ, କାମନିଗ୍ରହୀ, ସ୍ନେହନିଗ୍ରହୀ। ଶିବ ମଙ୍ଗଳମୟ, ନିୟମ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ପ୍ରାଣୀର ନାଥ, ତପସ୍ବୀ, ଉଦ୍ଧାରକ, ବିଦ୍ୱାନ୍, ଆଦି ନାଥ, ଅବିନାଶୀ। ସେ ଜଗତ୍ର ରକ୍ଷକ, ଗୁପ୍ତ ଆତ୍ମା, ଚକ୍ରର ଆଦି, ପଦ୍ମନେତ୍ର, ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନୀ, ନିୟମ, ନିୟମର ଶରଣ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶନି, କେତୁ, ନିବୃତ୍ତି, ପଦ୍ମରେ ରକ୍ତିମ, ଭକ୍ତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ୟ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମ, ମୃଗଧାରୀ, ପାପରହିତ। ପର୍ବତରାଜରେ ବାସି, ପ୍ରିୟ, ପରମାତ୍ମା, ଜଗତ୍ ଶିକ୍ଷକ, କ୍ରିୟାରେ ଅଚଳ, କଳ୍ପକ, ଶୁଭ, ମଙ୍ଗଳମୟ ପରିବେଷ୍ଟିତ। ମହାତପସ୍ବୀ, ଦୀର୍ଘ ତପ, ଅତି ଭାରୀ, ପୁରାତନ, ନିତ୍ୟ, ଦିନ, ବର୍ଷ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ମାପ, ପରମ ତପସ୍ୟା। ବର୍ଷକର୍ତ୍ତା, ମନ୍ତ୍ର, ନିଶ୍ଚିତ, ସର୍ବଦର୍ଶୀ, ଅଜନ୍ମା, ସର୍ବନାଥ, ମୃଦୁ, ମହାବୀଜ, ମହାବଳୀ। ଯୋଗୀ, ଯୋଗଯୋଗ୍ୟ, ମହାବୀଜ, ସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତର ମୂଳ, ଅଗ୍ନିଦାତା, ଧନୀ, ଉତ୍ତମ ମନ, ସତ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପାପ ନାଶକ, ସଂହାରକ। ଅମୃତ, ନିତ୍ୟ, ଶାନ୍ତ, ବାଣଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କମଣ୍ଡଳୁଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧରୀ, ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ଋଷି, ବେଦଜ୍ଞ। ତେଜସ୍ବୀ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ଭୋକ୍ତା, ଲୋକନେତା, ଦୁର୍ଜୟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟାତୀତ, ମହାମାୟା, ସମସ୍ତ ଆତ୍ମାରେ ବିରାଜିତ, ଚତୁର୍ବିଧ ମାର୍ଗରେ ଅବସ୍ଥିତ। କାଳର ଯୋଗୀ, ମହାଧ୍ୱନି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହାବଳୀ, ମହାବୁଦ୍ଧି, ମହାବୀର୍ୟ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚରଣକର୍ତ୍ତା, ପୁରୀ ନାଶକ। ନିଶାଚର, ପିଶାଚମଧ୍ୟେ ଚରଣକର୍ତ୍ତା, ମହାଶକ୍ତି, ମହାତେଜ, ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ରୂପ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା, ଅପାର ଗତି। ବହୁଶ୍ରୁତ, ନାନାରୂପୀ, ସ୍ୱୟଂନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ଭବର ମୂଳ, ଶକ୍ତିଦାତା, ତେଜ, ଧାମ, ନୃତ୍ୟପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ କାମ ପୂରଣକର୍ତ୍ତା। ନୃତ୍ୟପ୍ରେମୀ, ନୃତ୍ୟକାର ଓ ଅନନୃତ୍ୟ, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା, ତୀବ୍ର, ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ବୁଦ୍ଧିମୟ ବାଣୀ, ମନ୍ତ୍ର, ସତ୍କାର, ରସସାଗର। ଯୁଗସ୍ରଷ୍ଟା, ଯୁଗଚକ୍ର ଚାଳକ, ଗମ୍ଭୀର, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ଆକାଙ୍କ୍ଷିତ, ପ୍ରଶସ୍ତ, ଉତ୍ତମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଶରଭ, ଶରଭ, ଧନୁ। ଜଳଧନ, ଆଧାର, ବିଜୟୀ, ବିଜୟ ସମୟ ଜ୍ଞାନୀ, ନିଷ୍ଠିତ, ମାପଜ୍ଞ, ସୁବର୍ଣ୍ଣକବଚୀ, ହରିତବର୍ଣ୍ଣ। ତେଜସ୍ବୀ, ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ନେତା, ଜ୍ଞାନର ନାଥ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ଶିଶୁରୂପୀ, ବଳିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ କରୁଥିବା, ଚକ୍ରବାହ, ଅପାର, ଶିକ୍ଷକ।