ଏହିପରି ଦୁଃଖଦ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେବତାମାନେ ଏକଠା ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି, ଭଗବାନ୍ ହରି, ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ସେମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ହେ ସନ୍ତାନମାନେ, ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ କାହିଁକି ଏମିତି ଏକଠା ହୋଇଛ? ତୁମ ଭୂଷଣ ଓ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ବିହୀନ, ଦୁଃଖିତ ଓ ବିପଦ୍ଗ୍ରସ୍ତ ଦେଖାଯାଉଛ। ତୁମେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଏହି ଅବସ୍ଥା କେମିତି ହେଲା, ସେ କଥା ମୋତେ କହ।" ଭଗବାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ନମସ୍କାର କରି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଭଗବାନ୍, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ବିଜୟୀ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଆମେ ସବୁ ଦାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହେଉଛୁ। ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ।" "ତୁମେ ହିଁ ଆମ ପଥ, ତୁମେ ହିଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତଙ୍କର ପିତା। ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମେ ହିଁ ପାଳକ, ସଂହାରକ, ଭୋଗ୍ୟ ଓ ଦାତା। ଏହିଠାରେ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଦୟା କରି ସେମାନୋକୁ ସଂହାର କର।" "ଦାନବମାନେ ବୈଷ୍ଣବ, ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର, ଯମ, କୁବେର, ସୋମ, ନୈୃତି, ବରୁଣ — ଏହି ଶକ୍ତିମାନ୍ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ। ଏପରି ଭାବେ ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଈଶାନ, ବର୍ଷା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଭୀମ, କମ୍ପ, ଜ୍ରିମ୍ଭ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶକ୍ତିମାନ୍ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅପରାଜୟ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।" "ହେ କମଳାକ୍ଷ, ସମସ୍ତେ ଦେବତାମାନେ ବର ପାଇ ସେମାନେ ଅଜୟ ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମ ସୂର୍ଯ୍ୟର ତେଜରୁ ଜନ୍ମିତ ଚକ୍ର ଉଠାଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଦଧୀଚି ଓ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହା ନିଷ୍ପ୍ରଭ ହୋଇଯାଇଛି। ତୁମ ଦଣ୍ଡ, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନୁ, ଅସ୍ତ୍ର ଦାନବମାନେ ଦୟାରେ ପାଇଛନ୍ତି।" "ପୁରାତନ କାଳରେ ଜଲନ୍ଧରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ତ୍ରିପୁରାରି ଏକ ଦୁର୍ଦ୍ଦାନ୍ତ ଚକ୍ର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସେମାନୋକୁ ବଧ କରିବା ଉଚିତ।" "ଏହିଠି ଶତଶଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ସେଇ ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ହିଁ ସେମାନେ ବଧ ହେବା ଉଚିତ।" ଦେବତାମାନଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, କମଳାକ୍ଷ ଭଗବାନ୍ ହରି, ସ୍ୱୟଂ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦେବମାନେ, ସମସ୍ତ ନିତ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଚଳ, ଆମେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଯାଉ।" "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ପାଇଛି, ଏବେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଜଲନ୍ଧରଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଏକ ଚକ୍ର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା, ତାହା ପାଇ ଏହି ଦାନବମାନେ, ଧୁନ୍ଧୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହିତ ୬୮ ଜଣ ଦୈତ୍ୟମାନୋକୁ ମୁଁ ସେଇ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ କରିବି।" "ତାଙ୍କର କୁଳସମେତ, ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମମାନୋକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଦେବି।" ଏପରି କହି, ସେ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ତାପରେ ଉତ୍ତମ ଦେବତାମାନେ ଶୁଭ ହିମବତ୍ ଶୃଙ୍ଗରେ ବିଧିମାନ୍ୟ ରୀତିରେ ଲିଙ୍ଗ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସେଇ ଲିଙ୍ଗ, ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ତ୍ୱରିତ, ରୁଦ୍ର ଓ ରୌଦ୍ର ସହିତ ସେଥିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲେ। ସେ ତେଜୋମୟ, ଅଗ୍ନିସ୍ନାନୀ, ଶୋଭାମୟ ଆକୃତିକୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପୂଜା କଲେ, ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଣାମ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। 'ଭବ' ଆଦି ଶିବଙ୍କ ହଜାର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ପାଇଁ ଏକ ଏକ କମଳ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅଗ୍ନିରେ ପବିତ୍ର କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ସ୍ୱାହା ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାମ ପାଇଁ ଦଶହଜାର ହୋମ କଲେ। ପୁନି ସେ ଭବ, ଶିବ, ହର, ରୁଦ୍ର, ପୁରୁଷ, କମଳାକ୍ଷ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ସେ ଯିଏ ଚିରନ୍ତନ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ମହାପ୍ରଭୁ, ଶାସକ, ଦୃଢ, ସ୍ୱାମୀ, ସହସ୍ରନେତ୍ର, ସହସ୍ରପଦ। ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଵରଦାତା, ପୂଜ୍ୟ, ଶଙ୍କର, ପରମେଶ୍ୱର, ଗଙ୍ଗାଧର, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ପରମ ଶିବ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପର୍ବତଧାରୀ, ଜଟାଧାରୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର, ଚତୁର, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱର, ଅମରେଶ୍ୱର। ବେଦାନ୍ତ ସାର, କପାଳୀ, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଧ୍ୟାନମୟ, ଗୌରୀପତି, ଭୂତନାଥ। ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି, ବିଶ୍ୱରୂପ, ତ୍ରିବର୍ଗ, ସ୍ଵର୍ଗଦାତା, ଜ୍ଞାନଗମ୍ୟ, ବୁଦ୍ଧିସ୍ଥିର, ଦେବେଶ, ତ୍ରିନେତ୍ର। ବାମଦେବ, ମହାଦେବ, ଧୂସର, ଦୃଢ, ବିଶ୍ୱମୂର୍ତ୍ତି, ବିବିଧନେତ୍ର, ଵାଗ୍ନାଥ, ଶୁଧ୍ଧ, ଅନ୍ତର୍ୟାମୀ। ସମସ୍ତ ଭକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ପିନାକଧାରୀ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖା, ପୁରାତନ। ଅନ୍ଧକାର ନାଶକ, ମହାଯୋଗୀ, ରକ୍ଷକ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଜଟାଧାରୀ, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ, ଚର୍ମବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଶିବ, ପବିତ୍ର ଓଁକାର ମୂର୍ତ୍ତି। ଉନ୍ମତ୍ତ ବେଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦର୍ଶନୀୟ, ଦୁର୍ଲଭ, କାମନାଶକ, ଦୃଢବାହୁ, ସ୍କନ୍ଦ ଗୁରୁ, ପରମ, ଶରଣ୍ୟ। ଆଦି, ମଧ୍ୟ, ଅନ୍ତ ନଥିବା, ପର୍ବତନାଥ, ପର୍ବତମିତ୍ର, କୁବେରମିତ୍ର, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର, ଧନୁର୍ଧରୀ, କୃଷ୍ଣକଣ୍ଠ, ପରଶୁଧାରୀ, ବିଶାଳନେତ୍ର, ମୃଗୟାକାରୀ, ଦେବେଶ୍ୱର, ସୂର୍ୟସମ ତେଜସ୍ୱୀ। ଧର୍ମକ୍ଷତ୍ର, ଭଗନେତ୍ରନାଶକ, ଉଗ୍ର, ପଶୁପତି, ଗରୁଡ଼ସମ ତୀବ୍ର, ଭକ୍ତପ୍ରିୟ, ମଧୁରଭାଷୀ। ଦାତା, ଦୟାଳୁ, କୁଶଳ, ଜଟାଧାରୀ, କାମନାଶକ, ଶ୍ମଶାନବାସୀ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମହେଶ୍ୱର। ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟା, ପ୍ରାଣୀନାଥ, ମହାସୃଜନକର୍ତ୍ତା, ମହାଭୈଷଜ୍ୟ, ପରମ, ଗୋପାଳକ, ରକ୍ଷକ, ଜ୍ଞାନଗମ୍ୟ, ପୁରାତନ। ଧର୍ମ, ପରମଧର୍ମ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ସୋମ, ସୋମପ୍ରିୟ, ଆନନ୍ଦ, ସୋମପାନୀ, ଅମୃତପାନୀ, ମହାଚରିତ୍ର, ମହାବୁଦ୍ଧି। ଅଜନ୍ମ ଶତ୍ରୁ, ତେଜ, ପୂଜ୍ୟ, ହୋମ ଗ୍ରାହକ, ଜଗତ୍ସୃଷ୍ଟା, ବେଦକର୍ତ୍ତା, ସୂତ୍ରକାର, ନିତ୍ୟ। ମହାମୁନି, କପିଳ ଗୁରୁ, ବିଶ୍ୱତେଜସ୍ୱୀ, ତ୍ରିନେତ୍ର, ପିନାକଧାରୀ, ଭୂପତି, ଶୁଭଦାୟକ, ସଦା ଶୁଭକର୍ତ୍ତା। ଏଭଳି ଶିବଙ୍କୁ ହଜାର ନାମ ଓ ସ୍ତୁତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କଲେ।