ତିନି ଗୁଣର ଅଧିପତି, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗୁଣାତୀତ ଏବଂ ଯୋଗୀ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଚଳନାର ମହାନ ନିୟନ୍ତା ଶିବଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ ହେଉ। ସେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ୟ ରୂପେ ବିଭିନ୍ନ ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ଦାତା, ଅବତାରୀ ଓ ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣ। ଖପର ଧାରୀ, ଭୟାନକ, ଧର୍ମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅଗ୍ନିନେତ୍ର, ଗଦାଧାରୀ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଭଗବାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଶତଶଃ ପ୍ରଣାମ କରେ। ସେ ଅତିଶୟ ଚିକିତ୍ସକ, ଖପର ଧାରୀ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଯୋଗର ମୂର୍ତ୍ତି, ମେଘାରୋହୀ, ଦେବ ଓ ପାର୍ବତୀପତି। ଅବ୍ୟକ୍ତ, ନିର୍ଦୁଃଖ, ଧୃଡ଼, ଅଚଳ, ଚର୍ମାମ୍ବର ଧାରୀ, ପଞ୍ଚ ଅର୍ଥର କାରଣ ଓ ଅନେକ ଦାତାକୁ ପ୍ରଣାମ। ଏକପଦୀ, ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ରଧାରୀ, ଯଜ୍ଞେଶ୍ୱର, କାଳପତି, ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ନିତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ପରମ, ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁମକୁ ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, ଦଶ ଓ ହଜାର ଥର ପ୍ରଣାମ। ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଥର, ଅନେକ ଥର, ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି। ଏହିପରି ଅମୃତ ଅଷ୍ଟଶତ ନାମ ଦ୍ୱାରା ନରସିଂହ ଶରଭେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ। ତା’ର ଅତି ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ମୋର ଅଜ୍ଞାନ ଯେତେବେଳେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ତୁମେ ଏହାକୁ ଦୂର କର। ଏପରି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ୟକ୍ତ କରି, ନରସିଂହ କହିଲେ: "ହଁ, ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ଶକ୍ତିହୀନ, ଜୀବନ ଶେଷରେ ପରାଜିତ।" ତାପରେ, ମୁଣ୍ଡ ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଦେହକୁ ବିନାଶ କରି, ବୀରଭଦ୍ର ସେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀକୁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦମନ କଲେ। ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: "ହେ ବୀରଭଦ୍ର, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଦେବତାମାନେ ପୁନଃ ଜୀବନ୍ତ ହେଲୁ, ଯେପରି ଚେତନ ଗଛକୁ ବର୍ଷା ଦେଇ ଜୀବନ ମିଳେ।" ଯେଉଁ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଗ୍ନି ଜଳେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱୟଂ ଉଦୟମାନ, ବାୟୁ ବହେ, ଏହିପରି ତୁମେ, ମୃତ୍ୟୁ ପଞ୍ଚମ ରୂପେ ଚଳିଥାଏ। ଅବ୍ୟକ୍ତ, ପରମ ଆକାଶ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ନିତ୍ୟ ଶିବ—ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମକୁ ଏହିପରି ଘୋଷଣା କରନ୍ତି। ପ୍ରକୃତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ମାନେ କି? ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ରୂପ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ବିପଦରେ, ହେ ଗଣପତି, ଏକାଦଶ ରୂପୀ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଭଗ୍ୟଶାଳୀ ହରା ଅନେକ ରୂପରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତୁମ ଏତେ ଅବତାର ଦେଖି, ଶିବ, କେତେବେଳେ ଅନ୍ଧକାର ଆସିଥାଏ, କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ମାନେ ଚିନ୍ତନ କଲେ ଆମେ ଅଚଳ ଓ ନିର୍ଭୟ। ଗୁଞ୍ଜା ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ତୁମେ ଧରିଥିବା ସମସ୍ତ ଭିନ୍ନ ରୂପ ପୁନଃ ଆହ୍ୱାନ କର; ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ଭେଦ ତୁମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନୁହେଁ। ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ଦେହ ଜାଣନ୍ତି: ଏକ ଉଗ୍ର, ଅନ୍ୟଟି ମଙ୍ଗଳମୟ; ଏହି ଦୁଇଟି ନିଜ ନିଜ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏଠି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଅଜୟ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ; କାରଣ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ତୁମ ତେଜରେ ଭରିଯାଇଛି। ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଚନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ପ୍ରଧାନ ଦେବତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବ-ଦାନବ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ଯମ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବ-ଦାନବମାନେ ଦମନ କରି, ହରିଙ୍କୁ ମନରେ 'ସିଂହ' ବୋଲି ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ତୁମେ ତୁମ ଦେହକୁ ଅଷ୍ଟଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରି ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ ବହନ କରୁଛ; ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ଆଶା କରିଥିବା ବର ଦେଇ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତାପରେ ଦେବତା ଓ ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତି ଦିବ୍ୟ ଭଗବାନ କହିଲେ: "ଯେପରି ପାଣି ପାଣିରେ, ଖୀର ଖୀରରେ, ଘୃତ ଘୃତରେ ଏକତ୍ୱ ଲାଗେ..." ସେ ସମୟରେ, ବିଷ୍ଣୁ ମାତ୍ର ଶିବରେ ଏକତ୍ୱ ଲାଗିଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବ ନଥିଲା; ଏହି ନରସିଂହ ଆତ୍ମା ତାଙ୍କର, ଗର୍ବିତ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସଂହାରରେ ନିପୁଣ ଏହି ସିଂହ-ମନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ମୋର ଭକ୍ତି ଚାହାନ୍ତି ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କରନ୍ତୁ। ଏପରି କହି, ବଳଶାଳୀ ବୀରଭଦ୍ର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ସେଇ ସମୟରୁ ଶଙ୍କର ନରସିଂହଙ୍କ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଲେ; ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ କପାଳମାଳାର ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ହେଲା। ଏହାପରେ ଭୟମୁକ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଚମତ୍କାର କଥା ସ୍ମରଣ କରି, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଚକିତ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ ସେପରି ଚାଲିଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ପରମ ପବିତ୍ର ଗାଥା ପଢ଼ନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି, ବେଦ ସହିତ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ନାଶ ପାଏ। ଏହି କଥା ଭାଗ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରେ; ସମସ୍ତ ବାଧା ଓ ରୋଗ ନାଶ କରେ। ଏହି କଥା ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ଦୂର କରେ, ଶାନ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଆଣେ, ଶତ୍ରୁମଣ୍ଡଳ ନାଶ କରେ, ରାଜାମାନେ ନିବୃତ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି କଥା ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନ, ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀ, ବିଷ ଓ ଗ୍ରହ ଦୂର କରେ, ପୁଅ, ନାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସନ୍ତାନ ବୃଦ୍ଧି କରେ। ଏହା ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଶିବଜ୍ଞାନ ଦେଖାଏ, ଉତ୍ତମ ଲୋକକୁ ଯିବା ପଥ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତିର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ। ଏହା ବିଷ୍ଣୁମାୟା ଦୂର କରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପରମ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଖାଏ, ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଶ୍ରୀ, ବୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲାଭ ପ୍ରଦାନ କରେ। ଏହି ପରମ ପିଣାକଧାରୀଙ୍କ ଶରଭ ରୂପ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଏକାଗ୍ର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରୁଥିବା, ଶିବ ଉତ୍ସବ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀ ଦିନରେ ପଢ଼ିବା ଓ ଶୁଣିବା ଉଚିତ। ଏହା ଅଭିଷେକ ସମୟ, ଶିବସ୍ଥାପନା, ଓ ଚୋର, ବାଘ, ସାପ, ସିଂହ, ରାଜାଙ୍କ ଭୟରେ ପଢ଼ିବାଉଚିତ। ଏହିପରି ଶରଭର ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ପବିତ୍ର କଥା ସ୍ମରଣ କଲେ, ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଅପଶକୁନ ଦୂର ହୁଏ, ଶିବଙ୍କ କୃପା ସଦା ରହେ।