ଅନ୍ଧକାରର ଗର୍ଭରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଜନ୍ମ ନେଲା; ତୁମେ ସମୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତା, ତୁମେ ମହାକାଳ, ସମୟର ସମୟ, ହେ ମହାପ୍ରଭୁ। ଏହିପରି ତୁମର ଭୟଙ୍କର ରୂପରେ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁର ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ—ଧନୁରେ ଅଦ୍ବିତୀୟ, ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ଶୂର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ଏକ ନାୟକ। ଉତ୍ତୋଳିତ ହାତରେ, ତୁମେ ଭୟଙ୍କର ଜ୍ୱର, ସୁବৰ্ণ ଜନ୍ତୁ ଓ ପକ୍ଷୀ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଦଣ୍ଡକାରୀ—ନ ତୁମେ, ନ ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା। ଏଭଳି ଦେଖି, ତୁମ ଉତ୍ସକୁ ତୁମେ ନିଜେ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କର; ନହେଲେ, ବଡ ଭୟଙ୍କର ଭୈରବର କ୍ରୋଧ ତୁମ ଉପରେ ପଡିବ। ସ୍ଥାନୁଙ୍କର ବଜ୍ର ଯେପରି, ସେପରି ମୃତ୍ୟୁ ତୁମେ ଉପରେ ପଡିବ—ଏପରି ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯିବା ପରେ, ନରସିଂହ କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ଦହାଡିବା ଶବ୍ଦ କରି ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ; ଏହି ସମୟରେ, ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହେଲା, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟ ପ୍ରବଳ କରି। ସେହି ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଆକାଶକୁ ଭରି ଦେଲା, ଅଦମ୍ୟ, ଶିବଙ୍କ ଶକ୍ତିରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ, ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ରୂପ ତୁରନ୍ତ ଦେଖାଗଲା। ଏହି ରୂପ ସୁବৰ্ণ ନୁହେଁ, ସାମ୍ୟ ନୁହେଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ, ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନୁହେଁ, ନ ବିଜୁଳି, ନ ଚନ୍ଦ୍ରମା—ଏହି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ। ପରେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶଙ୍କରଙ୍କ ଏହି ରୂପରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା; ଏହି ପ୍ରକାଶିତ ରୂପରୁ ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ଚମକ ବାହାରିଲା। ଏହି ରୂପ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଚିହ୍ନରେ ଭରିଥିଲା, ବିକୃତ ଆକୃତିରେ; ଏହି ଧ୍ୱଂସର ରୂପରେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ଜୟ ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ, ଏହି ରୂପ ହଜାର ହାତ, ଜଟା, ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶିରରେ ଧରି ଦେଖାଗଲା। ଅର୍ଦ୍ଧ ଶରୀର ଜନ୍ତୁର ଭଳି, ପଖ ଓ ଚିହ୍ନ, ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ, ବିଶେଷ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଅଦମ୍ୟ କ୍ଲା ଅସ୍ତ୍ର ଥିଲା। ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ସମୟ ବନ୍ଧା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ, ଚାରିଟି ଚରଣ, ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ, ଭୟଙ୍କର ଗଭୀର ଦହାଡି ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତରେ ମେଘ ଉଠିଥାଏ। ତାଙ୍କ ରୂପ ଭୟଙ୍କର, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଆଗକୁ, ଦାନ୍ତ ଦେଖାଯାଏ, ତଳ ଓଠ ଉତ୍ତଳ, ହରା ଭୟଙ୍କର ଦହାଡି ସହିତ ଦେଖାଯାଏ। ହରି ଏହି ରୂପକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ହରାଇଲେ, ଉପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଭଳି ଚମକ, ତଳେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଜୁହୁରି ଭଳି। ଏହିପରି, ପଖ ଘୁରାଇ, ବିରଭଦ୍ର ହରିଙ୍କୁ ନାଭି ଓ ପାଦରୁ ଉଠାଇଲେ, ପାଦକୁ ପଖା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଲେ, ହାତକୁ ନିଜ ହାତରେ ଘେରିଦେଲେ। ହରିଙ୍କ ଷ୍ଟନ୍ତି ଉପରେ ହାତରେ ଆଘାତ କରି, ହରା ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ; ପରେ ଦେବତା ଓ ମହା ଋଷିଙ୍କ ସହିତ ଆକାଶକୁ ଉଡିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୟରେ ପକ୍ଷୀ ହରିଙ୍କୁ ଉଠାଇ ଉଠାଇ, ଧରି, ପଡ଼ିବାକୁ ଚାଲିଲେ, ପଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିଲେ। ଉଡ଼ିଉଡ଼ି, ଭଗବାନ, ବିରଭଦ୍ରଙ୍କ ପଖର ଆଘାତରେ ଅସ୍ତିର ହରି, ଏହି ବୃଷ ଧ୍ୱଜ ଲୋର୍ଡ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଶାସକ, ସେ ଲୋର୍ଡକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭରା ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ; ହରି, ନେତୃତ୍ୱ ହରାଇ, ମନ ଅଧୋ, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ରହିଲେ। ତାପରେ, ହରି ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ: "ରୁଦ୍ର, ଶର୍ବ, ମହା ଦ୍ୱଂସକାରୀ, ବିଷ୍ଣୁକୁ ନମସ୍କାର।" "ଭୟଙ୍କର, ଭୀଷଣ, କ୍ରୋଧୀ, ରୋଷ, ଭବ, ଶର୍ବ, ଶଙ୍କର, ଶିବ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ସମୟର ସମୟ, ସମୟ, ମହାସମୟ, ମୃତ୍ୟୁ, ନାୟକ, ବିରଭଦ୍ର, ନାୟକ ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ଶୂଳଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର।" "ମହାଦେବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପଶୁପତି, ଏକାକୀ, ନୀଳକଣ୍ଠ, ଶୋଭାମୟ କଣ୍ଠ, ଧନୁଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର।" "ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁର କ୍ରୋଧ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଉଚ୍ଚତମ, ଉଚ୍ଚତମର ଉଚ୍ଚତମ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଉଚ୍ଚତମର ଉଚ୍ଚତମ, ବିଶ୍ୱ, ବିଶ୍ୱର ରୂପ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସଂଗୀନୀ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର, ଚମକଦାରକୁ ନମସ୍କାର।" "ନାଉକାଧାରୀ, ଶିକାରୀ, ମହା ରୋଗ, ଅନନ୍ତ, ଭୈରବ, ଶରଣ, ମହା ଭୈରବ ରୂପକୁ ନମସ୍କାର।" "ନରସିଂହ ଧ୍ୱଂସକାରୀ, କାମ, କାଳ, ପୁରା ନାଶକାରୀ, ମହା ବନ୍ଧନ ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ବିଷ୍ଣୁର ମାୟା ଅନ୍ତକାରୀକୁ ନମସ୍କାର।" "ତ୍ରୟମ୍ବକ, ତିନି ଅକ୍ଷର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦୟାଳୁ, ମୃତ୍ୟୁଜୟ, ଶର୍ବ, ସର୍ବଜ୍ଞ, ்ୟାଜ୍ଞ ଧ୍ୱଂସକାରୀକୁ ନମସ୍କାର।" "ଯଜ୍ଞ ପତି, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅଗ୍ନି ରୂପକୁ ନମସ୍କାର; ବଡ ନାକ, ଜିଭା, ଶ୍ୱାସ ଓ ନିଶ୍ୱାସ ଚଳାଇବାକୁ ନମସ୍କାର।" "ତିନି ଗୁଣ ଧାରୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ଗୁଣାତୀତ, ଯୋଗୀ, ସଂସାର ଧାରା, ବିଶ୍ୱ ଚଳାଇବା ମହା ଚଳକକୁ ନମସ୍କାର।" "ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୋକ୍ଷର ବିଭିନ୍ନତାର କାରଣ, ବରଦାନ କରିବା, ଅବତରଣ କରିବା, ସମସ୍ତ କାରଣର କାରଣକୁ ନମସ୍କାର।" "ଖପରଧାରୀ, ଭୟଙ୍କର, ପ୍ରଭୁ, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅଚ୍ୟୁତ, ଅଗ୍ନି ଚକ୍ଷୁ, ଗଦାଧାରୀ, ମଙ୍ଗଳମୟକୁ ନମସ୍କାର।" "ସର୍ବୋତ୍ତମ ଚିକିତ୍ସକ, ଖପରଧାରୀ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଯୋଗ ରୂପ, ମେଘାରୋହୀ, ଦେବତା, ପାର୍ବତୀ ପତିକୁ ନମସ୍କାର।" "ଅବ୍ୟକ୍ତ, ଦୁଃଖଶୂନ୍ୟ, ନିଶ୍ଚଳ, ଦୃଢ ଧନୁଧାରୀ, ଅଚଳ, ଚର୍ମଧାରୀ, ପାଞ୍ଚ ଅର୍ଥର କାରଣକୁ ନମସ୍କାର।" "ବରଦାନ କରିବାକୁ, ଏକପଦ, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଧାରୀ, ଯଜ୍ଞ ପତି, ଯୁଗର ମାସ୍ଟରକୁ ନମସ୍କାର।" "ଯୋଗୀଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ଅନନ୍ତ, ସତ୍ୟ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା; ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁକୁ ନମସ୍କାର।" "ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି, ଚାରି, ପାଞ୍ଚ, ଦଶ ବାର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର; ଏକ ହଜାର ବାର ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" "ଅନେକ ଅନେକ ବାର, ଅନନ୍ତ ବାର, ପୁନଃପୁନଃ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି, ଅଠ ଶତ ଅମର ନାମରେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରି, ନରସିଂହ ପୁନି ଶରଭେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।