ଲିଙ୍ଗପୁରାଣମ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ, ଅତି ଆନନ୍ଦରେ କଣ୍ଠ ଚାପିଗଲା ସ୍ୱରରେ, ସେ ସନାତନ ବରାହ, ଦନ୍ତଧାରୀ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଦେଲେ। ସେମାନେ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଅଧିଶ୍ୱର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରତିପାଳକ, ଭୂମିକୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିବା, ଦେବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଦେବମାନଙ୍କର ନେତା ଓ ଦିଗଦର୍ଶକ, ଶାସ୍ତ୍ରର ରଚୟିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମେ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି, ଅନେକ ଆକାରରେ ବିଦ୍ୟମାନ, ଆଦିଦେବ, ଅନନ୍ତରେ ପରିଚିତ; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ କରୁଛ; ଦୟା କର, ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱର, ଜଗତର ନାଥ, ବରାହ, ବିଷ୍ଣୁ।” ଏପରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ପ୍ରଧାନ ଦାନବମାନେ, ତାଙ୍କର ପୁଆ ଓ ଦାସମାନେ ସହିତ, ଏହି ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବରାହଙ୍କ ଏକ ଦନ୍ତର ତିପରେ ଅତି ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ। ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଭୂମିକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ, ଉଚ୍ଚ ଦନ୍ତରେ ପାହାଡ଼ ଧରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ସମୁଦ୍ର, ଦେବ, ଦାନବମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ମୁହଁକୁ ସେମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ। ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱର, ବଳଶାଳୀ, ଦେବମାନେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ କରିବାରେ ଜୟ ଲାଗିଲେ; ବୋନ୍ ଦେଲେ—ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ଶବ୍ଦଦେବୀଙ୍କୁ ଦୟା କରିଲେ। ଭୂମି, ଯାହା ତଳଭୂମିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଇଥିଲା, ତୁମେ ସେକୁ ସମସ୍ତ ତାରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ପଛରେ ରଖିଲେ। ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଭଗ୍ୟବାନ ବରାହ, ତୁମେ ଭୂମିକୁ ତଳଭୂମିର ଗୁହାରେ ନେଇଗଲେ; ପରେ, ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ଏକା ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ; ପ୍ରକୃତରେ, ତୁମେ ଏକା ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରୁଛ, ଜଗତର ଗୁରୁ। ଏପରି, ଶବ୍ଦର ଅଧିଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଶଂସାରେ ପୂଜା କରି, ଅମରମାନେ ସହିତ ନମନ କରି, ପ୍ରଜାପତି ହରିଙ୍କ ଦୟାରେ ବିଭିନ୍ନ ବର ଲାଗିଲେ; ହରି ଯାହାଙ୍କ ନାଭିରୁ ପଦ୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତାପରେ, ଦେବମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ, ଭୂମିକୁ ଉଠାଇ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି, ଚକ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ନମନ କଲେ। ଏହି ବରାହ, ଦୟାକର୍ତ୍ତା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଅସ୍ତର ହାତବଡ଼ା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଭୂମିକୁ ଉଠାଇଲେ। ଭୂମି, ବଡ଼ ଆକାରର, ତୁମେ ଭୂମି, ଅକ୍ଷୟ ଧେନୁ; ତୁମେ ଜଗତର ଧାରଣକର୍ତ୍ତା—ମୃତ୍ତିକା, ଆମର ପାପ ହର। ବରଦାତା, ପଦ୍ମନୟନ, ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଓ ଶବ୍ଦରେ, ତୁମେ ଆମର ପାପ ନାଶ କରି, ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ବଞ୍ଚୁଛୁ। ଏପରି କହି, ଭୂମିଦେବୀ ଦେବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ବରାହଙ୍କର ଦନ୍ତରେ ଭୂମିରୁ ତୁଳିଥିବା ମୃତ୍ତିକା ବିଷୟରେ। ଯେଉଁଠି ଏହି ମୃତ୍ତିକା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିବେ, ସେ ପାପମୁକ୍ତ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ବଳଶାଳୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ପୁତ୍ର ଓ ପ୍ରପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ପାଇବେ। କ୍ରମେ କ୍ରମେ, କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ, ଭୂମିରେ ଶ୍ୱର୍ଗ ଲାଭ କରି, ଦେବମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିବେ; ପରେ, ବରାହ ରୂପରେ ଦେବ ଯାଇବା ସମୟରେ, ଖୀରସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଏହି ପାପହୀନ ବରାହର ରୂପରେ, ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଛାତି ଦନ୍ତର ଭାରରେ ଦବିଗଲା, ଭୂମି ପୁନର୍ବାର କମ୍ପିଗଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଭବ (ଶିବ), ବିଶ୍ୱର ନାଥ, ଦନ୍ତକୁ ନେଇ, ନିଜ ଅଲଙ୍କାର ପାଇଁ ଧରିଲେ। ମହାଦେବ ତାଙ୍କର ଜଟାର ଶେଷରେ, ବଡ଼ ଛାତିରେ ଦନ୍ତକୁ ଧରିଲେ; ଦେବମାନେ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ମିଶି, ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱରଙ୍କର ମହିମା ଗାଇଲେ। ଏପରି, ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱର ଖେଳରେ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିପ୍ଳବ ସମୟରେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶରୀରରେ ଭୂମିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଖେଳରେ, ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଭାଗରେ ଅଲଙ୍କାର ପାଇଁ ଧରନ୍ତି, ଯଦି ପ୍ରଭୁ ଚାହାନ୍ତି। ମହେଶ୍ୱର ଦନ୍ତ ଧରିନାହିଁ ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିପରି ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ? ପୂର୍ବରୁ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷର ବଡ଼ଭାଇ ନରସିଂହ ଦ୍ୱାରା ବିନଶ୍ଟ ହେଲେ; ଏବେ କହ, ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁ କିପରି ନଶ୍ଟ ହେଲେ? ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଧର୍ମରେ ଜ୍ଞାନୀ, ତଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପନ୍ନ, ତପସ୍ୱୀ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି। ଜନ୍ମରୁ, ସେ ଅବିନାଶୀ ଦେବମାନଙ୍କର ଅଧିଶ୍ୱର ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ—ସର୍ବଜ୍ଞ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ—ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ପରମ ବ୍ରହ୍ମର ଅବତାର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନାଥ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ, ନାଶର କାରଣ, ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଏପରି ଦେଖି, ଶାନ୍ତ ଓ ଧ୍ୟାନୀ, ପୁନପୁନି କହିଲେ, “ନମସ୍କାର ନାରାୟଣଙ୍କୁ! ନମସ୍କାର ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ!” ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ଦେଖି, ଦେବମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ, ଦୁଷ୍ଟ ଚିନ୍ତାରେ ଜଳି, କହିଲେ: “ତୁମେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିନାହିଁ, ମୂଢ଼, ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୟ ଓ ଦେବମାନଙ୍କର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭୁ ମୁଁ।” “ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ବିପରୀତ ପୁଅ, ଦ୍ୱିଜ ଓ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଥିବା! ବିଷ୍ଣୁ କିଏ, କିମ୍ବା ପଦ୍ମଜ, କିମ୍ବା ଇନ୍ଦ୍ର, କିମ୍ବା ଭାରୁଣ?” “ବାୟୁ, ସୋମ, ଈଶାନ, ପାବକ—ମୋ ସମାନ କିଏ? ମୋତେ ଭକ୍ତିରେ ପୂଜା କର; ସଦା ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଅପମାନ କର।” “ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଯଦି ଜୀବନ ଚାହୁଁଛ, ଶୁଣ; ଯଦି ଚାହିଦା ଅଛି।” ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରହ୍ଲାଦ— ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଜାରି ରଖିଲେ, “ନମସ୍କାର ନାରାୟଣଙ୍କୁ!” ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦାୟିତ୍ୟ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ। ସେମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଏହି ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୟଂ ଜ୍ଞାନ ପାଇ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ ହେଲା ଦେଖି, ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁ ଦାନବମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ପୁଅ, ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ମୃତ୍ୟୁଯୋଗ୍ୟ, ତୁମେ ଏହାକୁ ହତ୍ୟା କର।” ଦୁଷ୍ଟ ଦାୟିତ୍ୟ ଏପରି କହି, ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ଅବିନାଶୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଦାସ, ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏଠାରେ ଦେବମାନେ ଦାୟିତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଉପରେ ଯାହା କଲେ, ସମସ୍ତ ନିର୍ଫଳ ହେଲା, ଖୀରସାଗରରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ। ହିରଣ୍ୟାକଶିପୁଙ୍କର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ ହେଲା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ଏଠାରେ ନରସିଂହ ରୂପ ଧରି, ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଆସିଲେ।