ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଏହି ଘଟଣା ମୋ ଜୀବନରେ ଘଟିଛି; ଏହା ଅନ୍ୟଥା କେବେ ହେବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଯିଏ ଜୀବନର ଶେଷ କ୍ଷଣରେ ଏକଥର ମଧ୍ୟ ମନରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶିବଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ଏକତ୍ୱ ପାଇଥାଏ। ଏହି ଲାଭ ଏକଥର ସ୍ମରଣ କଲେ ମିଳେ, ତେବେ ଯେଉଁମାନେ ବାରମ୍ବାର ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେତେ ଅଧିକ ଲାଭ ପାଇବେ! ବ୍ରହ୍ମା, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମହାଶକ୍ତି ଶିବଙ୍କ ଶରଣକୁ ଯାଇଥାନ୍ତି। ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ଅନ୍ଧକ, ଅନ୍ଧକାସୁରଙ୍କ ନାଶକ, ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ଅନ୍ଧକ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧରେ, ଦୁଃଖର ନାଶକ ଭଗବାନ୍ ହରା ଖୁସି ହେଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଶିବ, ଯେଉଁଠାରେ ହିରଣ୍ୟନେତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ତ୍ରିଶୂଳର ଶିରା ଉପରେ ବିଧ୍ୱଂସିତ ହେଇଥିଲେ, ସେ ଦୟାଭାବରେ ଏହି ନୀଳ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ଦାନବଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କଲେ—"ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ବାଳକ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଉଛି। କ'ଣ ଭିକ୍ଷା ଚାହଁଉଛ, ମୁଁ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ଏହି ବର ଚାହିଁ, ଏହି ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ଅନ୍ଧକ।" ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଏହି ମଧୁର ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ହିରଣ୍ୟନେତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅନ୍ଧକ ଆନନ୍ଦରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ମହେଶ୍ଵରଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଭଗବନ୍, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ଭକ୍ତଙ୍କ ଦୁଃଖ ନିବାରକ, ଶଙ୍କର, ଯଦି ଆପଣ ପ୍ରସନ୍ନ, ତେବେ ଦୟାକରି ମୋତେ ଆପଣଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।" ଏହି ମହାତ୍ମା ଅନ୍ଧକଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଭବ, ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦାନବରାଜଙ୍କୁ ଦୁର୍ଲଭ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଲେ। ଏହା ସହିତ, ଗଣପତିର ପଦ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ ଓ ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ ଏହି ମହାମନ୍ଦଳର ଅଧିପତି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ଓ ଗଣପତିର ଅଧିପତି ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଚର୍ଚ୍ଚା ଆରମ୍ଭ ହେଲା—"ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବ, କିପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ? ବିଷ୍ଣୁ କିପରି ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ? ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତ କିପରି ମହେଶ୍ଵରଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର ହେଲା? ସୂତ, ଏହି ସବୁ କଥା ଖୁବ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ କହ।" ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ଯିଏ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ଅନ୍ଧକ ଦାନବର ପିତା, ମୃତ୍ୟୁ ପରି ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ। ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ପୃଥିବୀକୁ ବାନ୍ଧି ନେଇ ତାହାକୁ ପାତାଳରେ ନେଇଗଲେ, ଏବଂ ତାହାକୁ ନିଜର ଦାସୀ କରି ରଖିଲେ, ଯେଉଁପରି ନୀଳ କମଳ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ଏହି ଦୁଃଖଦାୟକ ଅବସ୍ଥାରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ମୁଞ୍ଜ ହୋଇ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦମିତ ଓ ବାନ୍ଧିତ ହେଲେ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କ୍ରୁର ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବ ନାୟକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଦାନବଙ୍କ ନାଶକ। ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ବନ୍ଧନ ବିଷୟରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ, ହରି, ପୃଥିବୀର ବନ୍ଧନ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ। ସେ ବରାହ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ, ଯେପରି ଲିଙ୍ଗ ଉଦୟ ସମୟରେ ହୋଇଥିଲେ। ବରାହ ରୂପ ନେଇ, ସେ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ରାଜା ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ସାମ୍ନା କଲେ। ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷଙ୍କୁ ବଧ କଲେ; ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଶକ ଭଗବାନ୍ ପୂର୍ବ କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭ ପରି ପୁନି ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ବରାହ ରୂପରେ ପୃଥିବୀ ଦେବୀଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ଆଞ୍ଚଳରେ ବସାଇଲେ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦେବତା, ପିତାମହ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଅଶ୍ରୁପୂର୍ଣ୍ଣ କଣ୍ଠରେ ସେଇ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ ବରାହ, ଏକଦନ୍ତ, ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: "ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତଙ୍କୁ; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ, ପରମାତ୍ମା, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ, ପୃଥିବୀ ଉଦ୍ଧାରକ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ରଚୟିତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଆପଣ ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି, ଅନେକ ରୂପର ଅଧିପତି, ଆଦିଦେବ, ଅନନ୍ତ ରୂପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦୟାକରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ବିଶ୍ୱନାଥ, ବରାହ, ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣ ଦୟା କରନ୍ତୁ।" "ଆପଣ ଏକଦନ୍ତ ମୁଁହର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦାନବ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦାସମାନେକୁ ମାତ୍ର କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ବଧ କରିଥିଲେ। ଆପଣ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଥିଲେ, ମହାପର୍ବତମାନେ ତାଙ୍କ ଦାନ୍ତରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ସମୁଦ୍ର, ଦେବତା, ଦାନବ ଆପଣଙ୍କ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁଖକୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି।" "ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଦାନବମାନେ ଉପରେ, ଦୟା କରନ୍ତୁ, ଅମ୍ବୁଜସମ୍ଭୂତ ଗoddess of speech ଉପରେ।" "ପୃଥିବୀ, ପାତାଳରେ ବସାଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରୁ ଆପଣ ପୁନି ଉଠାଇଲେ, ସମସ୍ତ ତାରା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ। ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ଭଗବାନ୍, ଆପଣ ପୃଥିବୀକୁ ପାତାଳର ଗହ୍ୱରରେ ନେଇ, ପୁନି ଉଠାଇଲେ, ଆପଣ ନିଜେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ବିଶ୍ୱଗୁରୁ।" "ଏପରି ଭାବରେ, ବାଣୀର ନାଥ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଶଂସା ଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅମରମାନେ ସହିତ ନମସ୍କାର କରି, ପ୍ରଜାପତି ହରିଙ୍କ କୃପାରେ ବିଭିନ୍ନ ବର ପାଇଲେ।" "ଏହାପରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ, ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରି, ଚକ୍ରଧାରୀ ଭଗବାନ୍ଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ନମସ୍କାର କଲେ।" "ଏହି ବରାହ ଦ୍ୱାରା, ଆପଣ ଉଠାଯାଇଛ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ସହଜରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ଶତବାହୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ।" "ପୃଥିବୀ, ବିଶାଳ ରୂପବନ୍ତୀ, ତୁମେ ଏହି ଭୂମି, ଅକ୍ଷୟ କାମଧେନୁ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଧାରକୀ—ଏ ମୃଦା, ଆମ ପାପ ଦୂର କର।" "ବରଦାତା, କମଳାକ୍ଷ, ମନ, କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ଆମ ପାପ ନାଶ କର, ଆମେ ତୁମର କୃପାରେ ବଞ୍ଚୁଛୁ।