ଏକ ସମୟର କଥା, ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଏହିପରି ଅନେକ ଚିହ୍ନ ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷଙ୍କ ଆୟୁ ଶେଷ ହେବାର ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ଏଠି କହାଯାଇଛି, ଯଦି କେହି ଅରିଶ୍ମବନ୍ତ ନାମକ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କିରଣ ଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଏଗାର ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଯଦି କେହି ଜାଗ୍ରତ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନରେ ବାମପଟେ ପିଶାବ, ପଖାନ୍ଡ, ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦି ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଦଶ ମାସ ପରେ ଚଳିଯିବେ। ଏହାପରେ, ଯଦି କେହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ଗଛ, ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସହର, କିମ୍ବା ଭୂତ-ପିଶାଚ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ନଅ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, କୌଣସି କାରଣ ଛଡ଼ା କେହି ଅତିରିକ୍ତ ମୋଟା କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ଦୁବଳ ହୋଇଯାଏ ଓ ନିଜ ସ୍ୱାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାରୁ ବାହାରିଯାଏ, ସେ ଆଠ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କେହିର ପାଦ ଆଗ କିମ୍ବା ପଛରୁ କଟିଯାଏ, କିମ୍ବା ମାଟି କିମ୍ବା ବାଲିରେ ଅଟକିଯାଏ, ସେ ସାତ ମାସ ପରେ ଚଳିଯିବେ। କାଉ, ପରା, ଗୃଧ୍ର କିମ୍ବା ମାଂସାହାରୀ ପକ୍ଷୀ ଲୁଚି ଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ମଣିଷର ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ବସିଯାଏ, ସେ ଛଅ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି କାଉ ଶାରି ଚାଲିଯିବା କିମ୍ବା ଧୂଳି ବର୍ଷା ତଳେ ଯିବା, କିମ୍ବା ନିଜ ବିକୃତ ଛାୟା ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଚାରି କିମ୍ବା ପାଞ୍ଚ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି ସ୍ପଷ୍ଟ ଆକାଶରେ ବିଜୁଳି ଚମକିଥାଏ, କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିଜୁଳି ଥିବାକୁ ଦେଖିଥାଏ, କିମ୍ବା ପାଣିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ଜଳ କିମ୍ବା ଦର୍ପଣରେ ନିଜ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ, କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡ ବିନା ନିଜକୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଏକ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି ଶରୀରରୁ ମୃତଦେହ କିମ୍ବା ଚର୍ବିର ଗନ୍ଧ ଆସିଥାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି; ଅର୍ଧ ମାସ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ନାନ ପରେ ହୃଦୟ ଶୁଖିଯାଏ କିମ୍ବା ମୁଣ୍ଡରୁଧୂଆଁ ଉଠିଥାଏ, ସେ ଦଶ ଦିନ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ପ୍ରାଣ ବାୟୁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ମୂଳ ସ୍ଥାନକୁ କାଟିଦିଏ, ଓ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିପାରୁନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଭାଲୁ କିମ୍ବା ବାନର ଦ୍ୱାରା ଟାଣା ଯାଉଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ି ଗୀତ କିମ୍ବା ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ସ୍ୱପ୍ନରେ କଳା ଜମା ପିନ୍ଧିଥିବା, କଳା ମହିଳା ଗୀତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଭାବେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ନେଉଛି, ତେଣୁ ସେ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ନିଜ ଗଳାରେ ଗହ୍ବର କିମ୍ବା ନଗ୍ନ ତପସ୍ବୀ ଦେଖିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୁଣ୍ଡରୁ ପାଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜକୁ କାଦର ସାଗରରେ ଡୁବୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ସେ ଏକ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କେହି ଭସ୍ମ, କୋଇଳା, କେଶ, ଶୁଖି ନଦୀ କିମ୍ବା ସାପ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଦଶ ରାତି ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ସ୍ୱପ୍ନରେ କଳା ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ପୁରୁଷ ଶିଳା ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ତୁରନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ କିମ୍ବା ପ୍ରଭାତବେଳେ ନିଜ ସାମ୍ନାରେ ଶିଆଳ ହୁଅଁ ଦେଖିଲେ, ତାହା ପରେ ଜୀବନ ଶେଷ ହୁଏ। ସ୍ନାନ ପରେ ହୃଦୟ ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ଦାନ୍ତ କମ୍ପିଥିଲେ, ଜୀବନ ଶେଷ ହୋଇଯାଏ। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ପୁନିପୁନି କମ୍ପିଥିବା, ଦୀପର ଗନ୍ଧ ଅନୁଭବ କରିପାରୁନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ରାତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ କିମ୍ବା ଦିନେ ତାରା ମଣ୍ଡଳ ଦେଖିଲେ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟର ଚକ୍ଷୁରେ ନିଜକୁ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ, ସେ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏକ ଚକ୍ଷୁ ଅଶ୍ରୁବିନ୍ଦୁ ଝରୁଛି, କିମ୍ବା କାନ ଖସିଯାଏ, କିମ୍ବା ନାକ ବାଙ୍କା ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଯାଏ। ଯାହାର ଜିହ୍ବା କଳା ଓ କଠିନ, ମୁହଁ ପଦ୍ମ ଭଳି ଦେଖାଏ, କିମ୍ବା ଗଣ୍ଡ ଲାଲ ଫୁଲିଯାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ଖୋଲା କେଶରେ ହସିବା, ଗାଇବା କିମ୍ବା ନୃତ୍ୟ କରିବା, ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଚାଲିବା, ଏହା ଜୀବନ ଶେଷ ହେବାର ଚିହ୍ନ। ଯଦି ଶରୀର ପୁନିପୁନି ଧଳା ମେଘ କିମ୍ବା ଧଳା ସୋରିଷ ଦାଣା ଭଳି ଦେଖାଏ, କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧଳା ଦେଖାଏ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥକୁ ଉଠାଇଥିବା ଉଣ୍ଟ କିମ୍ବା ଗଧା ଦେଖିଲେ, ବିଶେଷକରି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯିବା, ସେ ଅଧିକ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଯଦି ଦୁଇ କିମ୍ବା ଭୟଙ୍କର ଅପଶକୁନ ଏକ ଲୋକରେ ଦେଖାଯାଏ, ଓ ସେ କାନରେ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିପାରୁନାହିଁ, ଚକ୍ଷୁରେ ଆଲୋକ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ, ଏହା ଗୁରୁତର ଚିହ୍ନ। ସ୍ୱପ୍ନରେ ଗଡ଼ିରେ ପଡ଼ିଯିବା କିମ୍ବା ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ହୋଇଯିବା ଓ ସେଠାରୁ ବାହାରିପାରୁନାହିଁ, ତେବେ ଜୀବନ ଶେଷ ହୁଏ। ମୁହଁ ଶୁଖିଯିବା, ନାବି ଗହିରା ହୋଇଯିବା, ଅତି ତାପ୍ତ ପିଶାବ, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆପଦ୍ଧର୍ମକ ଅବସ୍ଥା। ଦିନ କିମ୍ବା ରାତିରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ମାରାଯିବା ଓ ହତ୍ୟାକାରୀକୁ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ, ତେବେ ଜୀବନ ଶେଷ। ସ୍ୱପ୍ନର ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା କିମ୍ବା ସ୍ମୃତି ହରାଇଯିବା, ଏହି ଚିହ୍ନ ଜୀବନ ଶେଷ ହେବାର ସୂଚନା। ସ୍ୱପ୍ନରେ ନିଜର ଧଳା, କଳା କିମ୍ବା ଲାଲ ଜାମା ଦେଖିଲେ, ମୃତ୍ୟୁ ନିକଟରେ ଅଛି। ଏପରି ଅପଶକୁନ ଦେହରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ସମୟ ଆସିଯାଏ, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକେ ଦୁଃଖ ଓ ଅନୁତାପ ଛାଡ଼ି ନିର୍ବିକାର ହୋଇଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଯିବା, ପବିତ୍ର, ସମତଳ, ନିର୍ଜନ ଏବଂ ସ୍ଥିର ସ୍ଥାନରେ ବସିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ପୂର୍ବ ମୁହଁ କରି, ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ଥିର ମନରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଆସନରେ ବସି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବା ଉଚିତ। ଦେହ, ମୁଣ୍ଡ ଓ କଣ୍ଠ ସିଧା ରଖି, ଚାରିପାଖ ଦେଖିବାକୁ ନୁହେଁ, କାରଣ ଜେମିତି ବାୟୁ ଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରଦୀପ ନିଶ୍ଚଳ ରହିଥାଏ, ସେପରି ଦେହକୁ ଅସ୍ଥିର ନ କରିବା ଉଚିତ।