ଏକ ଦିନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ବାମ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କାମ କରେ, ତେବେ ଏକ ଜନନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ; ଯଦି ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ କରେ, ତେବେ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଏହି କ୍ରିୟା କରାଯାଏ, ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବ ଅନୁପସ୍ଥିତ ରହିବା ଦରକାର। ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଏକ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ହସୁଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦିନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧର୍ମ ସଂଗ୍ରହରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ଯୋଗ୍ୟ କ୍ରିୟା ସମ୍ପର୍କରେ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଆବଶ୍ୟକ। ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଚରଣକୁ ପଠେଇବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଥାପ୍ରକାର ଉପଦେଶ ଦେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ, ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଶିବଜୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାପ ପରିହାର ସମ୍ପର୍କରେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଉଛି, ଯାହା ପାପକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରେ। ପାପ ତିନିପ୍ରକାର—ବାଣୀ, ମନ, ଓ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ଏହି ପାପ ଦିନ ଓ ରାତି ସମୟରେ ଏହି ଜଗତକୁ ଆବରଣ କରିଥାଏ। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ପାପ ଅବିରତ ରହିଥାଏ। ତେଣୁ ସଦା ଜୀବନକୁ ଏହି ଆଚରଣ ଅନୁସାରେ ରକ୍ଷା କରିବା ଦରକାର। ଯୋଗ ଏକ ସଚେତନ ବ୍ୟକ୍ତିରେ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ; ଯୋଗ ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶକ୍ତି। ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିଠାରେ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଶୁଭ କିଛି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ତେଣୁ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଅଜ୍ଞାନକୁ ଜୟ କରି, ଧର୍ମ ଉପରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଯୋଗକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶାସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଦୁଇଟିକୁ ଦେଖି, ନିଷ୍ଠାବାନ ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ଓ ଉପ-ନିୟମଗୁଡିକ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁଠି ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୁଏ, ତାହା ପାଇଁ ପରିହାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। କାମବାସନାରେ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କଲେ, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିହାର କରିବା ଦରକାର। ଏହିପାଇଁ ସାଂତପନ ନିୟମ ସହିତ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ; ଏହା ପରେ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ କୃଚ୍ଛ୍ର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରି, ଅଲସତା ବିନା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଅସତ୍ୟ ଧର୍ମ ସହିତ ଯୋଗ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିନଥାଏ। ତଥାପି, ଏପରି ଯୋଗ ନ କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ଭୟଙ୍କର। ଏକ ଦିନ ଓ ଏକ ରାତି ଉପବାସ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଧର୍ମ ଚାହୁଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଦିନାନ୍ଦିନ ଦୁଃଖରେ ଅଥବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଅସତ୍ୟ କଥା କିମ୍ବା ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଚୋରି କରିବା ଠାରୁ ବଡ଼ ଅପରାଧ ଅନ୍ୟ କିଛି ନାହିଁ; ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି, ଚୋରି ସର୍ବୋତ୍ତମ ହାନି, ଏବଂ ଏହି ହିଂସା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅପରାଧ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଧନ ମାନେ ଏକ ଜୀବର ବାହ୍ୟ ପ୍ରାଣଶକ୍ତି; ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟର ଧନ ନେଇଯାଏ, ସେ ତାହାର ପ୍ରାଣଶକ୍ତି ନେଇଯାଏ। ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ନିଜ ମନ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ, ନିୟମରୁ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଲେ, ଅନୁତାପରେ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଏକ ବର୍ଷ ଚାଲିଥାଏ; ବର୍ଷ ଶେଷ ହେଲେ, ପାପ କମିଗଲା ପରେ, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଅଲସତା ବିନା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଜୀବନ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅହିଂସା ଦେହ, ମନ ଓ ଶବ୍ଦରେ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅଜାନାରେ ମଧ୍ୟ ପଶୁ କିମ୍ବା ପୋକାମାନେ ହାନି କରେ, ଏହି ମଧ୍ୟ ହିଂସା ଭାବରେ ଗଣନା ହୁଏ। ଏହିପାଇଁ ଦୃଢ଼ କୃଚ୍ଛ୍ରାତିକୃଚ୍ଛ୍ର କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦୁର୍ବଳତାରେ କୌଣସି ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏକ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଦେଖି ଶୁକ୍ର ବିସର୍ଜନ କରେ, ତେବେ ଦିନରେ ଶୋଳ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଦରକାର; ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମୀ ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଯଦି ଏହି ବିସର୍ଜନ ରାତିରେ ହୁଏ, ତେବେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ବାରୋଟି ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଉଚିତ ଓ ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମୀ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଦୂଷ୍ୟ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ସେ ଏକ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କିମ୍ବା ମଧୁ, ମାଂସ, କିମ୍ବା ଜଳରେ ରାନ୍ଧା ହୋଇନଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀମାନେ ଲୁଣ ଓ ଅନ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭ୍ରଷ୍ଟତା ପାଇଁ ପରିହାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରି, ସେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ବାଣୀ, ମନ, ଶରୀରରୁ ଉପଜିଥିବା ଭ୍ରଷ୍ଟତା ପାଇଁ— ସେ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ସର୍ବଦା ଶୁଦ୍ଧ ରହି, ସୁନା, ମାଟି, ପଥରକୁ ସମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହି, ସେ ନିତ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ଓ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେନ୍ତି ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗୀମାନେ ବିଶେଷ ଜ୍ଞାନରେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଧ୍ରୁବ ତାରା, ଚନ୍ଦ୍ରବଳୟ କିମ୍ବା ଦୁଧ ମାର୍ଗ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଏକ ବର୍ଷ ତଳେ ଜୀବନ ରହିବେ ନାହିଁ। ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଅରିଶ୍ମବନ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା କିରଣ ସହିତ ଅଗ୍ନି ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଏଗାର ମାସ ତଳେ ଚାଲିଯିବେ। ଯଦି ବାମପାର୍ଶ୍ୱରେ ମୁତ୍ର, ମଳ, ସୁନା କିମ୍ବା ଚାନ୍ଦି ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଦଶ ମାସ ତଳେ ଚାଲିଯିବେ। ଯଦି ସୁନା ରଙ୍ଗର ଗଛ ଦେଖିଥାଏ, ଗନ୍ଧର୍ବ ନଗର ଦେଖିଥାଏ, କିମ୍ବା ଭୂତ-ପିଶାଚ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ନଉ ମାସ ତଳେ ଚାଲିଯିବେ। ଯଦି କୌଣସି କାରଣ ନାହିଁ, ତଥାପି ଶରୀର ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କିମ୍ବା ଅତି କ୍ଷୀଣ ହୋଇଯାଏ, ନିଜ ସ୍ବାଭାବିକ ଅବସ୍ଥାରୁ ବିପରୀତ ହୋଇଯାଏ, ସେ ଆଠ ମାସ ରହିବେ। ଯଦି ଚାଲିବା ସମୟରେ ପାଦ ଆଗ କିମ୍ବା ପଛରୁ କଟିଯାଏ, କିମ୍ବା ମାଟି କିମ୍ବା କାଦାରେ ଅଟକିଯାଏ, ସେ ସାତ ମାସ ରହିବେ।