ଏହିପରି ଶୁଭ୍ର ଏବଂ ଦୋଷରହିତ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାମାନେ, ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଋଷିମାନେ, ଏହି ଏକତାକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତି। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ଯିଏ ଦମିତ ହୋଇଛି, ଯାହାଙ୍କର କର୍ମବୀଜ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଯାଇଛି, ଏବଂ ଯିଏ ଦୋଷରହିତ, ସେମାନେ ଅଭିଷ୍ଟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସଦାଚାରରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ବିଜୟ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଚିରଂଜୀବୀ ଧର୍ମ, ଯାହା ପ୍ରଥମେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା, ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ। ଗୁରୁଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ବୃଦ୍ଧମାନେ ନିମିତ୍ତେ ଉଠିବା, ନମସ୍କାର ଇତ୍ୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ, ଶରୀରକୁ ତିନି ଭାବରେ ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁ ଏବଂ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ଗୁରୁଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି କେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଚାହିଁଥାଏ, ସେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନାଦର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଚାଲାଇବା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନୁପାଦାନ ନଥିବା ସ୍ଥାନ, ଖାଲି ଗହ୍ବର, କିମ୍ବା ଛୋଟ ଖେତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ବିଷ, ଭୂତ-ପ୍ରେତ, ଏବଂ ଠକେଇ—ଏହାମାନେ ସବୁଠୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ। ଠକେଇ, ଧନ ନେଇ ଧୋଖା, ନିନ୍ଦା, ଅତିହାସ୍ୟ, ଅହଂକାର, ଓ ମନମତା ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରିୟାକଳାପ—ଏହାମାନେ ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ବିରୋଧି କଥା ବା କାର୍ଯ୍ୟ କେବେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅପଶୁଭ କଥା କେବେ କହିବା ବା ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ତଥା, ତ୍ୟାଗୀଙ୍କ ଆସନ, ବସ୍ତ୍ର, ଦଣ୍ଡ, ପାଦୁକା ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଦର କରିବା ଦରକାର। ପଦଦ୍ୱାରା ମାଳା, ଶୟନସ୍ଥଳ, ପାତ୍ର, ଛାୟା, ଓ ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ଛୁଇଁବା ଅପରାଧ ଅଟଳ ଭାବେ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଦେବତା ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ କେବେ ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଯଦି ଅଜାଣି ଏମିତି କିଛି ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଦଶ ହଜାର ଥର ପବିତ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶୁଦ୍ଧି ଲାଗି କହିଯାଇଛି। ଦେବତା ବା ଗୁରୁଙ୍କ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଏକ କୋଟି ଥର ପରିମାଣରେ ପବିତ୍ରତା ଆସେ; ଏହିପରି ମହାପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଏହି ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେହି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ, ଶୁଦ୍ଧାଚାରୀ ହେଲେ ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ର କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ; ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅପରାଧକାରୀ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅର୍ଦ୍ଧ ମାତ୍ରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ତେବେ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳେ। ଦୈନିକ କ୍ରିୟା ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଶତ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ। ବ୍ରତଭଙ୍ଗ, ନିଷିଦ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ, ବା ଅନୁଚିତ କଥା କହିଲେ, ଏହି ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ହଜାର ଥର ମନ୍ତ୍ର ଚାହିଁ। କାଉ, ପେଚା, କପୋତ ଇତ୍ୟାଦି ପକ୍ଷୀ ହତ୍ୟା କଲେ, ଏକ ଶତ ଏବଂ ଆଠ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଯିଏ ତତ୍ତ୍ୱଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍, ସେ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାନେ ସ୍ମୃତି ଦ୍ୱାରା ମାତ୍ର ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନରେ ନିଷ୍ଠା, ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ୟ ନିୟମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ; ସେମାନେ ସଦା ପବିତ୍ର, କାରଣ ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ। ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଭଳି ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ; ଏମିତି ଶୁଦ୍ଧ ପାତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଦ୍ଧି ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ, ତାଜା ଓ ଅପବିତ୍ର ନୁହେଁ, ଶିତଳ, ଝାଗ ନଥିବା ଜଳ, ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ ବସ୍ତ୍ର, ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଦେଖି, ଅପବିତ୍ର ଜଳ ତ୍ୟାଗ କରି କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଜଳ ଗନ୍ଧ, ରଙ୍ଗ, ରୁଚି ଦ୍ୱାରା ଅପବିତ୍ର, ଅପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଥିବା, କିମ୍ବା କଦଳି, ନଦୀ, ଧଳା ତଳା ଜଳ—ଏହି ସବୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଓ ଦ୍ୱିଜ, ମସି, ଅନ୍ୟ ମଳ ଲାଗିଥିବା ଜଳ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ରରେ କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁସେବା, ନମସ୍କାର ଇତ୍ୟାଦି ଯଦି ଅପବିତ୍ର ବସ୍ତ୍ରରେ କରାଯାଏ, ତେବେ ଅଶୁଦ୍ଧ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ। ଦେବସେବା ପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର ଦିନେ ଦିନେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ, ଅନ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର ମାଲିନ୍ୟ ହେଲେ ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଦରକାର। ଅନ୍ୟର ପିନ୍ଧିଥିବା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିବାକୁ ସବୁପରି ଏଡ଼ାଇବା ଉଚିତ, ରେଶମ ଓ ଉନ ବସ୍ତ୍ର କୁଶ ଓ ସୋରିସ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ନିୟମ। ନାରିକେଳ, ତାଡ଼, କୁଟପ, ଅରିଷ୍ଟକ, ଚମଡ଼ା, ଛାଲ, ବା ଛାଣି ତିଆରି ବସ୍ତ୍ର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ଛାଲ ବସ୍ତ୍ର, ଛତା, ଚାମର ଆଦି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଶୁଦ୍ଧି ନିୟମ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି। କଂସ୍ୟ ଖର ଦ୍ୱାରା, ଲୋହା ଖାର ଦ୍ୱାରା, ତାମ୍ର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଏହିପରି ଟିନ୍ ଓ ସିସା ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ। ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା, ରୌପ୍ୟ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ତେଣୁ, ମଣି, ପଥର, ଶଂଖ, ମୁକ୍ତା ଆଦି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅପବିତ୍ର ହେଲେ, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରାଯିବା, ବା ଡୁବାଇବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଦରଭ, କାଠ, ଇତ୍ୟାଦି ଶୁଦ୍ଧି ପବିତ୍ର ଜଳ ଛିଟିବା ବା ଗରମ ଜଳରେ ଧୋଇବା; ଯଜ୍ଞ ଚମଚ ଓ ଦଣ୍ଡ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ। ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର, ମୁସଳ, ଉଲୁଖ, ଶଙ୍ଖ, ଅସ୍ଥି, କାଠ, ଦାନ୍ତ ତିଆରି ବସ୍ତୁ ଖୋଟି କରି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଦରକାର। ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ଏକାଠି ଥାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଛିଟି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ; ଯେଉଁ ବସ୍ତୁ ଅଲଗା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପୃଥକ୍ ପୃଥକ୍ ଧୋଇବା ଦରକାର। ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଧାନ ରାଶିର କିଛି ଅଂଶ ଦୂଷିତ ହେଲେ, ତାହାକୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ କରି ଶେଷ ଅଂଶକୁ କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ।