ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ କୁହାଯାଉଛି—ମନୁଷ୍ୟ ସଦା ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଭସ୍ମରେ ନିତ୍ୟ ଲିପ୍ତ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୁତିକୁ ପାଠ କରନ୍ତି, ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଶୁଣେଇଦିଅନ୍ତି—ସେମାନେ ଦେବ କିମ୍ବା ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏବେ ମୁଁ ଶୁଭ ଆଚରଣର ଲକ୍ଷଣ କୁହିବି, ଯାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏହି ଉପଦେଶ ପୂର୍ବେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଥିଲା—ଏହା ସମସ୍ତ ବେଦର ସାର, ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବିଷୟରେ କଥାହୁଏଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଉପଦେଶ। ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ପଦ୍ଧତି ଋଷିମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ଯେଉଁଠି ନିଷ୍ଠା ରଖାଯାଏ, ସେଠି ଋଷିପଦ ରୁ ବ୍ୟକ୍ତି କେବେ ଅପସ୍ଥାନ କରେନାହାନ୍ତି। ମାନ୍ୟତା ଓ ଅମାନ୍ୟତା—ଏହି ଦୁଇଟି ଅମୃତ ଓ ବିଷ ଭଳି; ଯେଉଁଠି ଅମାନ୍ୟତା ଅମୃତ ଭଳି ଓ ଏଠି ସତ୍ୟ ମାନ୍ୟତାକୁ ବିଷ ଭାବରେ କୁହାଯାଏ। ଗୁରୁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥିଲେ ଏକ ବର୍ଷ ରହିବା ଉଚିତ୍; ନିତ୍ୟ ନିୟମ ଓ ସଂଯମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା ଦରକାର। ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ତାପରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଓ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ ନକରି ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ବ୍ୟକ୍ତି ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଚାଲିବା, କପଡ଼ା ଛାଣି ପାଣି ପିଇବା, ସତ୍ୟ କଥା କହିବା ଓ ଶୁଦ୍ଧ ମନରେ କାମ କରିବା ଦରକାର। ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମାଛ ଖାଇଲେ ଯେତେ ଦୋଷ ହୁଏ, ତାହା ଅଛନ୍ତି ଛାଣା ନଥିବା ପାଣି ପିଇଲେ ଏକ ଦିନରେ ହୁଏ। ଯଦି ଛାଣା ନଥିବା ପାଣି ପିଉଛନ୍ତି, ତେବେ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ୧୦୫ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା ମିଳେ। କିମ୍ବା, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଘୃତସ୍ନାନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କଲେ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ରତା ଲଭ୍ୟ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯୋଗ ଜ୍ଞାନୀ ଅତିଥି ସତ୍କାର, ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶ ନ ନିଅ, ଏହା ଅହିଂସା ପାଳନକୁ ଉଚିତ ବୋଲି ବିଚାର ହୋଇଛି। ଜ୍ଞାନୀ ଅଗ୍ନି ଅଗ୍ନିଶେଷ କିମ୍ବା ଧୂଆଁ ନଥିବା ଘରରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ୍, କିନ୍ତୁ ସେଠି ସବୁବେଳେ ନୁହେଁ। ଯଦି ଅନ୍ୟେ ଉପେକ୍ଷା କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅପମାନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ ନକରି ଯଥାଯଥ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଦରକାର। ବନବାସୀ କିମ୍ବା ଘରେ ଘରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲୁଥିବା ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉତ୍ତମ; ପ୍ରଥମଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦ୍ୱିତୀୟ ନ ମିଳିଲେ ପରେ ଏହିପରି ଉପାୟ ହୁଏ। ଏହା ପରେ ଶିଷ୍ଟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଦମୀ, ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମସ୍ତ ପରେ ଯେଉଁମାନେ ପତିତ ନୁହଁନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଭିକ୍ଷା ମାଗିପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏହା ସମସ୍ତ ଜାତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନତମ ଜୀବିକା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଯେଉଁ ଭିକ୍ଷା ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ଯବ ଜଳ, ଟକ ତକ, ଦୁଧ, ଯବ, ଫଳ, କନ୍ଦ, ପକା ଖାଦ୍ୟ କିମ୍ବା ମୋଟ ଚାକୁଳି ଥାଇପାରେ। ଏହିପରି ଭିକ୍ଷା ଯୋଗୀଙ୍କ ସିଦ୍ଧି ବଢ଼ାଏ; ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭିକ୍ଷା ଯେଉଁଠି ସଫଳ ହୁଏ। ଯିଏ ମାସେ ମାସେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୃଣ ଶିରାରେ ଏକ ଚୁଆଁ ପାଣି ଖାଏ ଓ ପୂର୍ବ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଭିକ୍ଷା ମାଗେ, ସେଉଁଠି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ। ଯିଏ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ନରକ ଆଦି ଭୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହିପରି ଭିକ୍ଷା ମୋକ୍ଷ ଦାୟକ। ଦହି, ଦୁଧ କିମ୍ବା ଆୟୁ ହ୍ରାସ କରୁଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଖାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭିକ୍ଷା ଜୀବୀ ଏକ ଷୋଡ଼ଶଂଶ ପୁଣ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଲଭି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସଦା ଭସ୍ମ ଉପରେ ଶୟନ କରିବା, ଭିକ୍ଷା ଚର୍ଯ୍ୟା ଓ ନିଜକୁ ସଂଯମ କରିବା ଦରକାର; ଯିଏ ପରମ ପଦ ଚାହେ, ସେ ପଶୁପତି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ଯୋଗୀ ପାଇଁ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ଯେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏକ, ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରି ଚକ୍ର କରିବା ଉଚିତ୍। ଅପହରଣ ନକରିବା, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଅଲୋଭ, ତ୍ୟାଗ—ଏହି ପାଞ୍ଚ ସଂଯମ ମୁନିମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ, କିନ୍ତୁ ଏଠି ଅହିଂସା ସର୍ବୋପରି। କ୍ରୋଧ ନ ରଖିବା, ଗୁରୁ ସେବା, ଶୁଚିତା, ମିତାହାର ଓ ନିତ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ—ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟମ କୁହାଯାଏ। ବିଜ ଓ ଗର୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଗୁଣ, ଓ ଜଡିତ ଅବସ୍ଥା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ, ମଣିଷମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଯେପରି, ହାତୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଯେପରି। ଦେବମାନେ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ଜ୍ଞାନ ସମାନ; ପାଠ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ରାଗ-ଦ୍ୱେଷ ଶୂନ୍ୟ ଧ୍ୟାନ, ତାହା ଲାଭ କଲେ ନିତ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱର ଅନୁଭୂତି ହୁଏ। ସଂଯମ, ଶାନ୍ତି, ସତ୍ୟ, ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟତା, ମୌନ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ସରଳତା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟାତୀତ ଜ୍ଞାନ—ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ମଙ୍ଗଳକାରୀ କହନ୍ତି। ଏପରି ଗୁଣ ଅର୍ଜନ କଲେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଋଷିମାନେ ଏକତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ଯେଉଁଠି ରେତସ୍ ଦଗ୍ଧ ଓ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ, ସେ ଆତ୍ମା ଆକାଂକ୍ଷିତ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଶିଳ୍ପ ରୁଚିରେ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି, ଶାନ୍ତ ଓ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଜୟ କରି ବ୍ରହ୍ମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ, ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଲୋକର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି—ତୁମେ ଏହାକୁ ଶୁଣ; ମୁଁ ଏହାକୁ କୁହିବି। ଯେଉଁଠି ବ୍ୟକ୍ତି ଗୁରୁ ଆଦି ଜ୍ଞାନ ଅନୁସାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି, ସେଠି ଉଠିବା, ପ୍ରଣାମ କରିବା ଆଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଅଷ୍ଟାଙ୍ଗ ପ୍ରଣାମ, ତିନିପ୍ରକାର ଶରୀର ଭାବେ ଏବଂ ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରି, ବ୍ରହ୍ମ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ପ୍ରଣାମ କରିବେ; ଯଦି କେହି ପରମ ପଦ ଚାହେ, ତେବେ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ଆଦେଶ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।