ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଯେତେବେଳେ ଉପାସକ ପବିତ୍ର ଜଳ ସିପି ନେଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ବସନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଅର୍ପଣ ଜୀବନ-ଶ୍ୱାସକୁ ଉପହାର ଦେଇଥାନ୍ତି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ପଣ ଅପାନ ପ୍ରାଣକୁ, ତୃତୀୟ ଭଳି ଭାବେ ବ୍ୟାନ ପ୍ରାଣକୁ, ଚତୁର୍ଥ ଉଦାନ ପ୍ରାଣକୁ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ସମାନ ପ୍ରାଣକୁ ଦିଆଯାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅର୍ପଣକୁ ଏକ ଏକ କରି ‘ସ୍ୱାହା’ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରି, ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଜନ କରିପାରନ୍ତି; ପୁଣିଥରେ ପବିତ୍ର ଜଳ ସିପି ନେଇ, ମୁହଁ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ କରି, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ୱାସଗୁଡ଼ିକର ଗଠନ ନିଜେ ଆତ୍ମା; ରୁଦ୍ର ନିଜେ ଆତ୍ମା ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଶକ। ରୁଦ୍ର ନିଜେ ଆତ୍ମାର ପ୍ରାଣ ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ନିଜେ ପୋଷଣ କରନ୍ତି। ରୁଦ୍ର ପ୍ରାଣରେ ବିରାଜିତ, ତେଣୁ ସେ ପ୍ରାଣମୟ; ପ୍ରାଣ ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନେକ୍ତର ଅର୍ପିତ ହୁଏ। “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ମୋର ଭିତରେ ଶୁଭ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତୁ—ସ୍ୱାହା—ବ୍ରହ୍ମନ୍ ଆତ୍ମାରେ; ଏହି ପଞ୍ଚ ହୋମରେ ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତୁ।” ଆପଣ ଅଂଗୁଳିର ଆକାରର ନଗର ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିବା ପୁରୁଷ, ଅଂଗୁଳିରେ ବିରାଜିତ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ କାରଣ, ଏହି ଅନନ୍ତ ପ୍ରଭୁ ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ ରୁଦ୍ର, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ମହାବୃଷଭ। “ଆପଣ କ୍ଷମାଶୀଳ ହୁଅନ୍ତୁ, ଏହି ଭୋଜନ ଆମ ପାଇଁ ହେଉ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଆପଣଙ୍କର; ଏହିପରି ସମସ୍ତ କଥା ଉଚ୍ଚାରିତ, ବିଶେଷକରି ଗୁଣ ଲାଭ ସମ୍ବନ୍ଧରେ।” ଏହି ଯୋଗ ଶିକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏହିପରି ପଶୁପତି ଜ୍ଞାନକୁ ଏକାଗ୍ର ଚେତନାରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ବ୍ରତରେ ସଦା ଭସ୍ମ ସ୍ନାନ କରିବା, ଭସ୍ମ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ; ଯିଏ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୁତିକୁ ପଢ଼େ, ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ—ଦେବ କିମ୍ବା ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟରେ—ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ ଚରିତ୍ରର ପବିତ୍ରତାର ଲକ୍ଷଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ପରମ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଶିକ୍ଷା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଦେଇଥିଲେ—ଏହା ସମସ୍ତ ବେଦର ସାରାଂଶର ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ସଂଗ୍ରହ, ବ୍ରହ୍ମନ୍ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ। ପବିତ୍ରତା ଲାଗି ସେଉଁଠି ଏହା ଋଷିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶା; ଯିଏ ଏଠି ଏକାଗ୍ର ରହନ୍ତି, ସେ କେବେ ଋଷି ଦଶାରୁ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଓ ଅପମାନ—ଏହି ଦୁଇଟି କ୍ରମେ ଅମୃତ ଓ ବିଷ; ଏଠାରେ ଅପମାନକୁ ଅମୃତ ଏବଂ ସତ୍ୟ ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ବିଷ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଗୁରୁଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥିବା ଶିଷ୍ୟ ଏକ ବର୍ଷ ରହିବା ଉଚିତ; ସଦା ନୀତିରେ ଏକାଗ୍ର ଓ ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଦରକାର। ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ସେ ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଓ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଛାଡ଼ି ଏହି ପୃଥିବୀରେ ବାସ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ଵଚ୍ଛ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ପଥ ଚଲିବା, ଚାଲନ୍ଥିବା ପାଣି କପଡ଼ା ଛାଣି ପିଇବା, ସତ୍ୟ ଶବ୍ଦ କହିବା ଏବଂ ପବିତ୍ର ମନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।