ଗୁରୁ ଛାତ୍ରକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି, ଶାନ୍ତ ମନେ ଏକାକୀ ଅବସ୍ଥାରେ ନିଜ କଣ୍ଠରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଶିବଙ୍କର ପରମ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ସେ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ ଏହିପରି ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି: "ଶିବଙ୍କର ସାନିଧ୍ୟ ହେଉ, ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ସ୍ନେହ ହେଉ।" ଏପରି ଭାବେ ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ଅନୁଗାମୀ ନିତ୍ୟ ଭାବେ ଏହାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଓ ନିୟମିତ କ୍ରିୟାନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଦିନ ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକ ହଜାର ଆଠ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭୋଜନରୁ ବିରତ ରହି ଏବଂ ଭକ୍ତିସହିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ, ଅତିଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଅକ୍ଷର କିମ୍ବା ତାହାର ଚାରି ଗୁଣା ଅକ୍ଷର ଉଚ୍ଚାରଣ କରନ୍ତି, ରାତିରେ ଉପବାସ ଓ ସଂଯମରେ ଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁରସ୍ଚରଣ କରିଥିବା ପରିଚୟ ପାଆନ୍ତି। ପୁରସ୍ଚରଣ କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ଜପ, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଉପାୟ ହେଉ, ଦୁଇଟି ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଇଚ୍ଛିତ ସିଦ୍ଧି ଲଭିଥାଏ। ଯିଏ ପୁରସ୍ଚରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ନିତ୍ୟ ଜପକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରେ, ସେ ଏହି ଜଗତରେ ସମାନ ନାହିଁ—ସେ ସିଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧି ଦେବାକୁ ସମର୍ଥ ଓ ସଂଯମୀ। ଏହି ମହାମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ପାଇଁ ଶୁଭାସନ ଏବଂ ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ମନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରି ନିର୍ବାଚନ କରିବାକୁ କହାଯାଏ। ଉଚ୍ଚାରଣ ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରିବା ଓ ଶେଷରେ ଶୁଭ ବୀଜମନ୍ତ୍ର ୧୦୮ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ ଉଚିତ। ପ୍ରାଣାୟାମର ୪୦ ଚକ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ କହାଯାଏ; ଏହିକୁ ପ୍ରାଣାୟାମ କୁହାଯାଏ। ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନାଶ ହୁଏ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟ ହୁଏ, ଏହିଠାରୁ ପ୍ରାଣ ନିଗ୍ରହ ଆବଶ୍ୟକ। ଘରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ସାମାନ୍ୟ ମେଳାଯାଏ, ଗୋଶାଳାରେ ଏହି ଫଳ ଶତଗୁଣା, ନଦୀତଟରେ ଲକ୍ଷଗୁଣା ଓ ଶିବଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ସମୁଦ୍ରତଟ, ପବିତ୍ର ସରୋବର, ପାହାଡ଼, ଦେଉଳ ଓ ତପୋବନରେ ଦଶମିଳିୟନ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଶିବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗୁରୁ, ଦୀପ, ଗାଈ କିମ୍ବା ଜଳ ସାମ୍ନାରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସିତ। ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଗଣନା କଲେ ଏକ ହିସାବ, ରେଖାରେ ଆଠ ଗୁଣା, ପୁତ୍ରଜୀବ ଫଳରେ ଦଶ ଗୁଣା ଫଳ। ଶଂଖ କିମ୍ବା ମଣିରେ ଶତ ଗୁଣା, ପ୍ରବାଳରେ ହଜାର, ସ୍ଫଟିକରେ ଦଶ ହଜାର, ମୁକ୍ତାରେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ପଦ୍ମବୀଜରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ, ସୁନାରେ କୋଟି ଓ କୁଶ ଗଠି କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦିଏ। ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପঁଚିଶ, ପୋଷଣ ପାଇଁ ସତାଇଶ, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ତିରିଶି ଓ ମୋହନ ପାଇଁ ପଞ୍ଚାଶ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କଲେ ବଶୀକରଣ, ଦକ୍ଷିଣକୁ ମୋହନ, ପଶ୍ଚିମକୁ ଧନ, ଉତ୍ତରକୁ ଶାନ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ଅଙ୍ଗୁଠି ମୁକ୍ତି ଦିଏ, ତରଜନି ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ, ମଧ୍ୟମା ଧନ ଦିଏ, ଅନାମିକା ଶାନ୍ତି ଦେଉଛି। କ୍ଷୁଦ୍ରିକା ଉଙ୍ଗୁଳିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖି ଅଙ୍ଗୁଠି ସହ ଅନ୍ୟ ଉଙ୍ଗୁଳିରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଙ୍ଗୁଠି ବିନା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଫଳଦାୟକ ନୁହେଁ; ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯଜ୍ଞମଧ୍ୟରେ ଜପ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଅହିଂସାପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ ହେଉଛି ଜପ-ଯଜ୍ଞ, ହିଂସାପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଜପ-ଯଜ୍ଞର ଏକ ଷୋଳାଂଶ ସମାନ କିଛି ନାହିଁ। ଏହିପରି ଶବ୍ଦ-ଯଜ୍ଞର ମହତ୍ତ୍ୱ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଏହିପରି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ ତୁଳନାରେ ଉପାମ୍ଶୁ (ଅଲ୍ପ ଶବ୍ଦରେ) ଜପ ଶତଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମନସିକ ଜପ ହଜାର ଗୁଣା ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶବ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଉଛି ବାଚିକ ଜପ; ଅତି ମୃଦୁ କଣ୍ଠରେ ଅଲ୍ପ ଶବ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। ଯଦି କେବଳ ନିଜ ଶୁଣିପାରେ, ଏହା ଉପାମ୍ଶୁ ଜପ; ମନେ ଅକ୍ଷରେ ଅକ୍ଷରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଏହା ମନସିକ ଜପ। ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଜପ-ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପରେ ପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ରହିଛି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧର୍ମରେ ବିଶେଷ ଫଳ ରହିଛି; ଜପ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ସେ ଅନେକ ଭୋଗ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ ଓ ଭୟାନକ ଭୂତପିଶାଚ ଚତୁର୍ଦିଗରୁ ଭୟକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଜପକାରୀଙ୍କୁ ନିକଟିକୁ ଆସି ପାରନ୍ତିନାହିଁ। ଜପ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟ ହୁଏ; ଜପ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଓ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏପରି ଭାବେ ଶିବଜ୍ଞାନ ଓ ଜପର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କରେ, ସେ ନିତ୍ୟ ଶିଷ୍ଟ ଆଚରଣ ଓ ଧ୍ୟାନ ସହିତ ଜପ କଲେ ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରେ। ଏବେ ମୁଁ ଉଚିତ ଆଚରଣ, ଯାହା ଏକମାତ୍ର ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ଉପାୟ, ସେଥିରେ କଥା ହେବି। ଉଚିତ ଆଚରଣ ବିନା ସମସ୍ତ ଅଭ୍ୟାସ ଅଫଳ; ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପସ୍ୟା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଜ୍ଞାନ ଓ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଥ। ଯେଉଁଠି ଉଚିତ ଆଚରଣ ଅଛି, ସେଠାରେ କେଉଁସି ଭୟ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ସବୁଠି ଭୟ। ଉତ୍ତମ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଋଷିତ୍ୱ ଲାଭ ହୁଏ। ଉଚିତ ଆଚରଣ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ମ ମିଳେ, ଅଶିଷ୍ଟ ଲୋକ ସମାଜରେ ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ। ତେଣୁ, ସିଦ୍ଧି ଚାହାଁଥିବା ଲୋକ ଉଚିତ ଆଚରଣ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବାହ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକ ବେଶି ପାପୀ ଓ ଜ୍ଞାନକୁ ଦୂଷିତ କରନ୍ତି। ନିଜ ଜାତି ଓ ଆଶ୍ରମର ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରାଯାଏ, ସେ ସଦା ମୋତେ ପ୍ରିୟ। ସେ ସଂଧ୍ୟା ବେଳେ, ପ୍ରଭାତ ଓ ସାଂଜ ବେଳେ ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ପୂଜା କରିବା ଚାହିଁ।