ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୁତିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି କିପରି ମନ୍ତ୍ରର ଶରୀର ରଚନା ଓ ତାହାର ସଠିକ୍ ପ୍ରୟୋଗ ଦ୍ୱାରା ଅଦ୍ଭୁତ ଫଳ ଲାଭ କରାଯାଏ। ପ୍ରଥମେ, ପ୍ରଣବକୁ ହୃଦୟ ଭାବିବା, ‘ନ’କୁ ମୁଣ୍ଡ, ‘ମ’କୁ ଚୂଡ଼ା, ‘ଶି’କୁ ଜଟା, ଏବଂ ‘କ’କୁ କବଚ ଭାବରେ ଅନ୍ତଃସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ‘ଅ’ ଅକ୍ଷରକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଭାବରେ ଧାରଣ କରିବା, ଏବଂ ‘ୟ’ ଅକ୍ଷରକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶରୀରର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗକୁ ଏହିପରି ଅନ୍ତଃସ୍ଥାପନ କରି, ପରେ ଦିଗବନ୍ଧନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ଦିଗବନ୍ଧନରେ ଗଣେଶ, ମାତୃକାମାନେ, ଦୁର୍ଗା, କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ଏବଂ ଦିଗପାଳ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ, ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଚାରି କୋଣରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଅଙ୍ଗୁଠି ଏବଂ ତରଜନୀର ଛୋଟ କ୍ଷୁଦ୍ର ଛୂଆଁରେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଚରୁ ମୁହଁକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ‘ପାଳନ କର’ ବୋଲି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାକୁ ଅଲଗା ଭାବେ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। କଣ୍ଠମଧ୍ୟରେ, ଅଙ୍ଗୁଠିରେ, ତରଜନୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଳିରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ କରିବାକୁ ଜ୍ଞାନୀ ମନ୍ଦିର କରିଥାନ୍ତି। ଏପରି ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ ବିଧି ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଶୁଭ ଓ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶରୀରରେ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମଣିଷ ଶିବଙ୍କ ପରି ହୁଏ, ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପାପ ମଧ୍ୟ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏପରି ଭାବେ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଦେହ ଓ ଦୃଢ଼ ବ୍ରତ ନିୟମ ସହିତ, ଗୁରୁଙ୍କ ଦୟା ଲାଭ କରି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ରମାଳା ବିଷୟରେ କହିବି, ଯାହା ବିନା ନିତ୍ୟକ୍ରିୟା ଫଳଦାୟକ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ଏହା ସହିତ ଫଳଦାୟକ ହୁଏ। ଯଦି ମନ୍ତ୍ର ନ ଦିଆଯାଏ, ନିୟମ ନ ରହିଥାଏ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ନ ଥାଏ, ଶିକ୍ଷା ଓ ନିବେଦନ ନ ହୁଏ, ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ସତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଫଳଦାୟକ ହୁଏନାହିଁ। ଯେଉଁଥିରେ ନିୟମ, ନିବେଦନ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶୁଭ ମନ, ଓ ଦାନ ଅଛି, ସେହି ମନ୍ତ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଏହି ପାଇଁ, ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୁରୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ମନ୍ତ୍ରର ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଅର୍ଥ ଜାଣନ୍ତି, ଧ୍ୟାନ ଓ ଯୋଗରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ଯିବା ଦରକାର। ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟ, ଶବ୍ଦ, ମନ, ଦେହ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ। ଶିଷ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ହାଥୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ମଣି, ଜମି, ଘର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦାନ କରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି ସାଧ୍ୟ ଥାଏ, ତେବେ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ଧାନ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଭକ୍ତି ସହ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଦରକାର। ଯଦି ସେ ନିଜ ସିଦ୍ଧି ଚାହାଏ, ତେବେ ଧନ ବିଷୟରେ କୌଟିଳ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ପରେ ନିଜକୁ ଓ ନିଜ ଧନକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ, ଅସମ୍ଭାବ୍ୟ ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଭକ୍ତି ସହିତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ପୂଜି, ଶିଷ୍ୟ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ। ଗୁରୁ ଯେତେବେଳେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ଶିଷ୍ୟ ଏକାଗ୍ର, ନମ୍ର, ଉପବାସୀ ଓ ପବିତ୍ର ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ସମୁଦ୍ରତଟ, ନଦୀପାର, ଗୋଶାଳା କିମ୍ବା ମନ୍ଦିରରେ ଏହି ଦିକ୍ଷା ଦେଇଥାନ୍ତି। ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ, ଘରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ନିର୍ମଳ ସ୍ଥାନରେ, ଶୁଭ ତିଥି, ନକ୍ଷତ୍ର, ଯୋଗ ଏବଂ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ ସମୟ ଚୟନ କରି, ଗୁରୁ ନିଜ କଣ୍ଠରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶିବତତ୍ତ୍ୱ ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ଦିକ୍ଷା ସମୟରେ, ‘ଶିବ ଉପସ୍ଥିତ, ଶୁଭ ଉପସ୍ଥିତ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ, ସ୍ନେହ ଉପସ୍ଥିତ’ ବୋଲି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏଭଳି ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ପରମ ମନ୍ତ୍ର ଓ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରି, ନିତ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଏହାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଜପ କରିବା ଓ ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନ ଧରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଦିନକୁ ୧୦୦୮ ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଉପବାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହ ଅଭ୍ୟାସ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଗ୍ବିଜୟ ମିଳେ। ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଶତ ହଜାର ଅକ୍ଷର କିମ୍ବା ତାହାର ଚାରିଗୁଣା ଜପ କରି, ଉପବାସ ଓ ନିୟମ ରଖି, ଯିଏ ପୁରଶ୍ଚରଣ କରେ, ସେ ପୁରଶ୍ଚରଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଯେଉଁଥିରେ ପୁରଶ୍ଚରଣ କିମ୍ବା ନିତ୍ୟ ଜପ କରାଯାଏ, ଏହି ଦୁଇଥିରୁ ଯେକୌଣସି ଏକ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଅଭିଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ। ଯେଉଁ ମଣିଷ ପୁରଶ୍ଚରଣ ପରେ ନିତ୍ୟ ଜପ କରେ, ସେଠି ସେହି ମଣିଷ ପୃଥିବୀରେ ସମ ନାହିଁ—ସେ ସିଦ୍ଧ, ସିଦ୍ଧିଦାତା ଓ ନିୟମିତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛନ୍ତି। ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଆସନରେ ବସି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ପୂର୍ବ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ। ଜପର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ଶେଷରେ ୧୦୮ ଥର ବୀଜମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ୪୦ ପ୍ରାଣାୟାମ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ ଏହାକୁ ପ୍ରାଣାୟାମ ବୋଲାଯାଏ। ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପାପ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମିଳେ, ଏହିପାଇଁ ପ୍ରାଣ ନିଗ୍ରହ କରିବା ଦରକାର। ଘରେ ଜପ କଲେ ସାମାନ୍ୟ ଫଳ ମିଳେ, ଗୋଶାଳାରେ ଶତଗୁଣା, ନଦୀପାରେ ଲକ୍ଷଗୁଣା, ଶିବସ୍ଥାନରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ମିଳେ। ସମୁଦ୍ରତଟ, ପବିତ୍ର ସରୋବର, ପାହାଡ଼, ମନ୍ଦିର, ଅରଣ୍ୟ ଆଶ୍ରମ ଏବଂ ଶିବସ୍ଥାନରେ ଦଶ କୋଟି ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। ଶିବମୂର୍ତ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଗୁରୁ, ଦୀପ, ଗାଈ କିମ୍ବା ଜଳ ସାମ୍ନାରେ ଜପ କରିଲେ ବିଶେଷ ପ୍ରଶଂସା ହୁଏ। ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଗଣନା କଲେ ଏକ ହେଉଛି, ଅଙ୍ଗୁଳିର ରେଖାରେ ଆଠଗୁଣା, ପୁତ୍ରଜୀବା ଫଳରେ ଦଶଗୁଣା, ଶଂଖ କିମ୍ବା ମଣିରେ ଶତଗୁଣା, ପ୍ରବାଳରେ ହଜାର ଗୁଣା, ଶ୍ଵେତ ମଣିରେ ଦଶ ହଜାର ଗୁଣା, ମୁକ୍ତାରେ ଲକ୍ଷ ଗୁଣା, ପଦ୍ମବୀଜରେ ଦଶ ଲକ୍ଷ, ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ କୋଟି ଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ। କୁଶ ଗଠି କିମ୍ବା ରୁଦ୍ରାକ୍ଷ ମାଳାରେ ଅନନ୍ତ ଫଳ ଦିଏ। ଜପ ସଂଖ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ: ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ୨୫, ପୋଷଣ ପାଇଁ ୨୭, ଧନ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ୩୦, ମୋହନ କ୍ରିୟା ପାଇଁ ୫୦ ଥର।