ଏହି ପବିତ୍ର ଶ୍ରୀଶିବ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଅନୁସାରେ, ଯେଉଁଠି ଶିବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଏ ଏବଂ ଉଚିତ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦିଆଯାଏ, ସେଠି ଶିବଙ୍କ ନିବାସରେ, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ଶିବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଉଚିତ ଧର୍ମାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ସହ ଏକତାର ସାଧନା କରି, ଶୁଭ ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଘର ଭଲ ଇଟରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତିଆରି ହେବା ଦରକାର, ଯେତେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ହୁଏ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଏହି ଘର ମଧ୍ୟରେ ଘରେ ବ୍ୟବହୃତ ଯନ୍ତ୍ର-ଉପକରଣ, ଦଳନୀ, ମୁସଳ, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଦାସ-ଦାସୀ, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ ଇତ୍ୟାଦି ସମସ୍ତ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଘରଟିକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ଦେବା ପରେ, ଦେବଦେବ ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ଏକ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଜ୍ଞାନ ଓ ନମ୍ରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭକ୍ତି ଓ ନିୟମ ପୂର୍ବକ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମରେ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜା କରି, ଏକ ଦୀର୍ଘାୟୁ ତନୁସ୍କଳା କନ୍ୟା, ଏକ ଖେତ, ଦୁଇଟି ଗାଈ, ଏବଂ ମେରୁ ପର୍ବତ ସଦୃଶ ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ ସହିତ ଘରରେ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମହାଦାନ କରିବା ଫଳରେ, ଜନ ଗୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଭବାନୀ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ଭବାନୀ ସମାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଶ୍ରୀମତି ଭବାନୀ ସହ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି, ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ ଶର୍ବଙ୍କୁ ତିଳର ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରି, ଛତା, ପତାକା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନରେ ଶୋଭିତ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଳି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଦରକାର। ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ ଚାଉଳର ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏହାକୁ ଛତା, ପତାକା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପାଦାନରେ ଶୋଭିତ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ସଦୃଶ ତେଜସ୍ୱି ଭବାନୀ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଆଶ୍ୱିନ ମାସରେ ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରି, ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ପୂର୍ବ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଭଳି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ସାର, ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଓ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଦରକାର। ଏହାର ଚାରିଟି ଶିଖର ଥିବା ଉଚିତ, ଛତା ଓ ଛତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧି ମାଳା, ଧୂପ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଶୁଭ୍ର ହେବା ଦରକାର। ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ଶଂଖ, ବୀଣା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଧ୍ୱନି ସହିତ, ବିଶେଷ ଶୁଭ କ୍ରିୟା ଓ ପୁଣ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଏହି ପାହାଡ଼ ସଜାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି ମେରୁ ନାମକ ପାହାଡ଼ ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧାର ଭାବେ ଅଷ୍ଟ ମହାପତାକା ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଦରକାର। ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଶିବଙ୍କୁ, ମଧ୍ୟରେ ଉପାଦାନ ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଚାରିମୁଖୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଃଖରହିତ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଦେବମାନ୍ୟ ତ୍ରିଶୂଳ ରଖିବା ଉଚିତ। ବାମ ହାତରେ ଭବାନୀଙ୍କ ପାଶ ଏବଂ ସୁନା ମଣ୍ଡିତ ପଦ୍ମ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ପଦ୍ମ ଦେବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଅକ୍ଷମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଜ୍ର, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେବା ଉଚିତ। ଯମଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ, ନିରୃତିଙ୍କୁ ତଳୱାର, ରାତିର ନାଥ ଭାବରେ ଭାରୁଣଙ୍କୁ ମହାପାଶ ନାଗ ଦେବା ଉଚିତ। ବାୟୁଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ, କୁବେରଙ୍କୁ ଗଦା, ଏବଂ ଈଶାନଙ୍କୁ କୁଠାର ଦେଇ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ମହାପୂଜା ଏବଂ ନିବେଦିତ ଭୋଗ ପରେ, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯେତେ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ପୂଜା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମହାମେରୁ ବ୍ରତ ପାଳନ କରି ଏହାକୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ମହାମେରୁକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମହାଦେବୀ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ ଏବଂ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମହାଦେବୀ ସହ ଏକତା ଲାଭ କରେ। କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଯେ କୌଣସି ମହିଳା ସମସ୍ତ ଭୂଷଣ ଏବଂ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଶୋଭିତ ଉମାଙ୍କୁ ତିଆରି କରି, ସୁନା, ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଧାତୁରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରନ୍ତି, ଏବଂ ଏହିପରି ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଗ୍ନି, ପିତାମହା, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ କରି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଲୋକପାଳ ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ସଂସ୍ଥାପନ କରି, ଭକ୍ତି ସହ ବ୍ରତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରି, ସେ ଭବାନୀ ରୂପ ଲାଭ କରି, ଭବ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ଏହି ମହାପୁଣ୍ୟ ବ୍ରତ ପ୍ରତି ମାସ ଏକବେଳା ଉପବାସ ରୂପେ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରୁ ଆରମ୍ଭ କରି କାର୍ତ୍ତିକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ପ୍ରଥା ପୁରୁଷ, ନାରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ଯେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଏହି ବ୍ରତ ପାଳନ କରନ୍ତି ସେ ଶିବ ସହ ଏକତା ଲାଭ କରନ୍ତି, ଯେଉଁ ନାରୀ ପାଳନ କରନ୍ତି ସେ ଦେବୀ ସହ ଏକତା ପାଆନ୍ତି—ଏହି ବିଷୟରେ ଶିବଙ୍କ କଥା ଅଟୁଟ। ସମସ୍ତ ବ୍ରତରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କେବଳ ଦ୍ୱାରା, ବିଶେଷ କରି ବ୍ରତରେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଶୁଭ ପଞ୍ଚାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।