ମାଘ ମାସରେ, ଯେଉଁଠି ଏକ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ରଥ ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ପ୍ରଭୁ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍। ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଅପାର ସୌଭାଗ୍ୟଶାଳି ଦେବୀ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହି ପ୍ରସନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ, ଯେଉଁଠି ବିଧିପୂର୍ବକ ସୁନାରେ ଦେବୀଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଯାଏ। ଅଥବା ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଁଦି କିମ୍ବା ତାମ୍ବାରେ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରି, ଏହାକୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଚୈତ୍ର ମାସରେ, ଯେତେବେଳେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଭବ, କୁମାର ଓ ଭବାନୀଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରାଯାଏ, ସେସବୁ ମହାଦେବୀ ସହିତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ତାମ୍ବା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁରେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ତିଆରି କରି, ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ଥାପନ କରି, ଏହାକୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ଭବାନୀ ସହିତ ଅନନ୍ଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ରୂପୋରେ କୁବେର ଶୈଳୀର ଘର ତିଆରି କରି, ତାହାର ମଧ୍ୟରେ ଉମା ସହିତ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ, ଚାରିପାଖରେ ଗଣେଶମାନେ ଥିବା ଭାବରେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ କରି, ବିଧିପୂର୍ବକ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ଶୁଭ ଭବଙ୍କ ନିବାସରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ବୈଶାଖ ମାସରେ, ଏହି ପ୍ରକାରେ କୈଳାସ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବ୍ରତ ପୂରଣ କରି କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଭବାନୀ ସହିତ ଅନନ୍ଦ ଲାଭ ହୁଏ। ଝ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ଲିଙ୍ଗ ରୂପୀ ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କ ପତିଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ହସ୍ତଯୋଗରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ଭବ ସହିତ ଲିଙ୍ଗ ରୂପ, ହଂସ ଓ ବରାହ ସହିତ, ତାମ୍ବା ଓ ଅନ୍ୟ ଧାତୁରେ ଶୁଭ ଭାବରେ ତିଆରି କରି, ବିଧିପୂର୍ବକ ସ୍ଥାପନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବାକୁ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶିବ ନିବାସରେ ଶିବ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଏହାକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ, ଦେବୀ ସହିତ ଏକତା ଲାଭ ହୁଏ। ଆଷାଢ଼ ମାସରେ, ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଘର ଭଲ ଭାବେ ପୋଡ଼ାଯାଇଥିବା ଇଟରେ, ବିଧିପୂର୍ବକ, ନିଜ ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ବସ୍ତୁ ଭରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଘର ଭିତରେ ଭାଡ଼ା, ମୁସଳ, ଓ ଅନ୍ୟ ଗୃହସାମଗ୍ରୀ, ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଦାସ, ଶଯ୍ୟା, ଆସନ ଇତ୍ୟାଦି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଘରକୁ ପୁରାପୁରି ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି, ଦେବ, ମହାଦେବ, ଉମାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ, ଏକ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଧିପୂର୍ବକ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଶିକ୍ଷା ଓ ନମ୍ରତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ବେଦାଧ୍ୟୟନ କରିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ଜୀବନ୍ତ ସ୍ନିଗ୍ଧ କମର ଥିବା ଏକ କନ୍ୟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ଘରରେ ଏକ ଜମି, ଦୁଇଟି ଗାଈ, ବିଭିନ୍ନ ଦେବୀୟ ଶଯ୍ୟା ଓ ଆସନ, ଯାହା ମେରୁ ପର୍ବତ ସମାନ ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ, ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି କରି, ଗୋଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ଭବାନୀ ସହିତ ଅନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଭବାନୀ ସମାନ ଅବିନାଶୀ ହୁଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଭୂତର ମଧ୍ୟରେ, ବିଭିନ୍ନ ଶୁଭ ଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଭବାନୀ ସହିତ ଏକତା ଲାଭ କରାଯାଏ—ଏହା କେବେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଶ୍ରାବଣ ମାସରେ, ଶର୍ବଙ୍କୁ ତିଲର ପାହାଡ଼ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ଛତା, ଧ୍ୱଜ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପାଦାନରେ ଶୋଭିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବା ପରେ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ବବତ୍ କରିବା ଉଚିତ୍। ଭାଦ୍ରପଦ ମାସରେ, ଚାଉଳର ଏକ ସୁନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଛତା, ଧ୍ୱଜ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଉପାଦାନରେ ଶୋଭିତ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବା ପରେ ବିଧିପୂର୍ବକ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ କିରଣ ସଦୃଶ ଅଭା ଦେବୀ, ଭବାନୀ ସହିତ ଅନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଆଶ୍ୱୟୁଜ ମାସରେ, ବଡ଼ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ସୁନା ଓ ବସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ କରି ଏହାକୁ ଦେଇ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଖାଇବା ପରେ ପୂର୍ବବତ୍ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ ବୀଜର ସାର, ସମସ୍ତ ଉପାଦାନ ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହେବା ଉଚିତ୍। ଏହାର ଚାରିଟି ଶିଖର ଥିବା ଦରକାର, ଛତା ଓ ଛତ୍ରରେ ଶୋଭିତ, ଶୁଭ ମାଲା, ଧୂପ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଭୂଷଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ। ଏହି ପାହାଡ଼ ନୃତ୍ୟ, ସଙ୍ଗୀତ, ସଂଖ, ବୀଣା ଓ ଅନ୍ୟ ସାଧନରେ, ବ୍ରହ୍ମନାଦ ଓ ଶୁଭ କର୍ମରେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଦେଖାଯିବ। ଏହିପରି ଏଠି ଆଠଟି ମହାଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏହି ପାହାଡ଼ ମେରୁ ନାମକ, ତିନି ଲୋକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଧାର। ଏହାର ଶିଖରରେ ଶିବଙ୍କୁ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଉପାଦାନ ସହିତ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ପ୍ରଥାନୁସାରେ ଚାରିମୁଖ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଦେବମାନ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ଯିଏ କଷ୍ଟ ହୀନ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ, ସ୍ନାନ ଓ ପୂଜା କରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜିତ ତ୍ରିଶୂଳ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ବାମ ହାତରେ ଭବାନୀଙ୍କ ନାଗପାଶ ଓ ସୁନାରେ ଅଲଙ୍କୃତ ପଦ୍ମ ରଖିବା ଦରକାର। ବିଷ୍ଣୁ ପାଇଁ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜପମାଳା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ବଜ୍ର, ଅଗ୍ନି ପାଇଁ ଶକ୍ତି ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖିବା ଦରକାର। ଯମ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ, ନିରୃତି ପାଇଁ ତଳୱାର, ରାତିର ଦେବତା ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଭାରୁଣଙ୍କ ନାଗପାଶ ଦେଖିବା ଦରକାର। ବାୟୁ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡ, କୁବେର ପାଇଁ ଗଦା, ଏବଂ ଈଶାନ ପାଇଁ କୁଟାର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ବଡ଼ ପୂଜା, ପକା କ୍ଷୀର ଦାନ ସହିତ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିଜ ସମ୍ଭାବ୍ୟତା ଅନୁଯାୟୀ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍।