ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶ୍ଲୋକର କଥା ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପାଠ କରିବା ମାନେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଉଥାଏ। ଯେଉଁଠି ବର କାମନା କରିଥାଏ, ସେ ବର ପାଉଥାଏ; ବିଜୟ ଆଶା କରିଥିଲେ, ବିଜୟ ମିଳେ; ଧନ ଆଶା କଲେ, ଧନ ଲଭେ; ପୁଅ ଆଶା କଲେ, ବହୁ ପୁଅ ପାଇଁଥାଏ। ଜିଏ ଜ୍ଞାନ ଚାହେ, ସେ ଜ୍ଞାନ ପାଏ; ଭୋଗ ଆଶା କଲେ, ଭୋଗ ମିଳେ; ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଇଛା ଥାଏ, ଏଠାରେ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପାଠ କଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ ହୁଏ। ଏହି ପୁଣ୍ୟ ଶ୍ଲୋକକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପାଠ କଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଛା ଶୀଘ୍ର ପାଇଁଥାଏ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇଯାଏ। ବାୟୁ, ପିତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗ ତାଙ୍କୁ ଅପ୍ରଭାବିତ ରଖିଥାଏ; ଅକାଳ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ସାପ ଦଶିଲେ ମଧ୍ୟ କିଛି ହୁଏ ନାହିଁ। ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ମିଳେ, ସେହି ପୁଣ୍ୟର ଦଶ କୋଟି ଗୁଣ ଏହି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କଲେ ମିଳେ। ଗୋ-ହନନ୍ତା, କୃତଘ୍ନ, ବୀର-ହନନ୍ତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ-ହନନ୍ତା ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଯାଏ। ଶରଣାଗତ ହନନ୍ତା, ବନ୍ଧୁ ଦ୍ରୋହୀ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା, ବା ପିତାମାତା ହନନ୍ତା ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି, ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ପାଉଥାଏ। ଏହି ପୁଣ୍ୟମୟ ଶ୍ଲୋକ ଆମେ ଆଗ୍ରହପୂର୍ବକ ଶୁଣିଲୁ। ବର୍ତ୍ତମାନ, ଲିଙ୍ଗ ଦାନ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଗଲା। ତେଣୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଭ ବ୍ରତ କଥା କହିବି, ଯାହା ଏଠାରେ ନନ୍ଦିନି ବ୍ରହ୍ମାପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତ ଵ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଛି, ଏବଂ ଏଠି ତୁମକୁ କହୁଛି—କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦୁଇଁଟିର ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ରାତିରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରି, ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ ଏବଂ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ପୃଥିବୀକୁ ଭାଜନ ବନ୍ଦାଇ ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ଭୋଜନ କଲେ, ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ତିନି ରାତି ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳେ। ଦୁଇଁଟି ପକ୍ଷର ପଞ୍ଚମୀ ଓ ପ୍ରଥମ ତିଥିରେ ଦୁଧ ଧାରା ବ୍ରତ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ରାତିରେ ଭୋଜନ କରି, ନିୟମିତ ଶିବ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହିଲେ, ବର୍ଷର ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଭୋଜନ କରାଇ, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ—ଏଠାରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଉପବାସ ଭିକ୍ଷାଜୀବନ ଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ ଅଭିକ୍ଷିତ ଭୋଜନଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ଅଭିକ୍ଷିତ ଭୋଜନଠାରୁ ରାତିରେ ଭୋଜନ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ତେଣୁ ଏକ ଜନ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଦିନରେ ଦେବତାମାନେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ଋଷିମାନେ, ଅପରାହ୍ନରେ ପିତୃମାନେ, ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଗୁହ୍ୟକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୂତମାନେ; ଏ ସମସ୍ତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ରାତିରେ ଭୋଜନ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ଯଜ୍ଞାବଶେଷ ଭୋଜନ, ସ୍ନାନ, ସତ୍ୟବାଦିତା, ମିତାହାର—ଏହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରିବା ଓ ଭୂମିରେ ଶୟନ କରିବା ଉଚିତ। ଏବେ ମୁଁ ମାସ ମାସ ଅନୁସାରେ ପରମ ଶିବ ବ୍ରତ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ ଓ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପାପର ଶୁଧ୍ଧି ପାଇଁ, ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ ଯିଏ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ସତ୍ୟ କହି, କ୍ରୋଧ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଚାଉଳ, ଗହମ, ଗାଈର ଦୁଧ ଭୋଜନ କରି, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ଓ ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ ରହେ, ମାସ ଶେଷରେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଘୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ବିଧିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରି, ଭୂମିରେ ଶୟନ କରି, ଯୋଗ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଯବ ଓ ଦୁଧ-ଘିଅ ମିଶିତ ଭାତ ଦେଇ, ଶାନ୍ତି ଶ୍ଲୋକ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଭାବେ ଶିବଙ୍କୁ ରଙ୍ଗିନ ଗାଈ ଓ ବଛା ଦାନ କରିଲେ, ସେ ବାହ୍ନେୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ସେଠି ଅନେକ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି ମୁକ୍ତି ପାଉଥାଏ। ମାଘ ମାସରେ ଯିଏ ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ସହ ଘିଅ ମିଶିତ ପାଖାଳ ଭୋଜନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରେ, ଦୁଇଁପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଉପବାସ ରହେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଘିଅ ଭିଜା କମ୍ବଳ ଦାନ କରେ, ଏକ କଳା ଗାଈ ଓ ବଛା ଦେଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଯଥାସାମର୍ଥ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଯମ ସହ ଉପଭୋଗ କରେ। ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ ଓ କ୍ରୋଧ ଦମନ ସହ, କାଙ୍ଗୁ ଧାନ, ଘିଅ ଓ ଦୁଧ ଭୋଜନ କରି, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଓ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ, ରଙ୍ଗିନ କିମ୍ବା ତମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଗାଈ ଓ ବଛା ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ସହ ଏକତ୍ୱ ପାଉଥାଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଚୈତ୍ର ମାସରେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ମିଶିତ ଭାତ ଭୋଜନ କରି ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଗୋଶାଳାରେ ଶୋଇଥାଏ, ସେ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ରାତିରେ ଭବଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ସ୍ନାନ କରାଇ, ଧଳା ଗାଈ ଓ ବଛା ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଏ, ସେ ନିରୃତି ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଏହିପରି ଭାବେ ବୈଶାଖ ମାସରେ ମଧ୍ୟ ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ଭବଙ୍କୁ ପଞ୍ଚଗବ୍ୟ, ଘିଅ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ସ୍ନାନ କରାଇ, ଧଳା ଗାଈ ଦେଇ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭେ। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ଭବ, ଦେବତାମାନେଙ୍କ ନାଥ, ଉମାପତି ଶର୍ବଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରି, ରାତିରେ ଉପବାସ ରହିବା ଉଚିତ।