ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ କଥା ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥକୁ ଜାଣିଥିବା, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବିଚାର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ମହାପତିଙ୍କର ପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଛି। ସେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ମୃଦୁଭାବୀ, ସ୍ୱୟଂ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହାରୂପ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର, ସେନାପତି, ଗମ୍ଭୀର ଓ ଯଜ୍ଞ ନାଶକ। ସେ ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର କେଶ ଗୁଞ୍ଜିଆ ଓ ଗାଢ଼ କଳା, ଶରୀର କଳା ଏବଂ ଆଖି ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ। ଭୂତ, ପିଶାଚ, ବେତାଳ ଓ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଥିବା, ସେ ନିଜେ ଶିବଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଲିନ—ଏମିତି ମହାପୁରୁଷ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ, ମହେଶ୍ୱରୀ, କୌମାରୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ବାରାହୀ, ମହେନ୍ଦ୍ରୀ, ଚାମୁଣ୍ଡା, ଏବଂ ଅଗ୍ନେୟିକା—ଏହି ସମସ୍ତେ ମାତୃମଣ୍ଡଳୀ, ସମସ୍ତ ଲୋକେ ଯାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଏହି ଯୋଗିନୀମାନେ ମୋର ମହାପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଆସେ—ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ, ହିମ, ମଲ୍ଲିକା ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଧଳା, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଓ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ। ତାଙ୍କର ହଜାର ହାତ, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା, ତାଙ୍କର ଆଖି ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି ସମ, ସେ ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ସଦା ମାତୃମଣ୍ଡଳୀଙ୍କର ରକ୍ଷକ, ବୃଷଭ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ, ମହିମାମୟ, ଶିବଚରଣରେ ଭକ୍ତ। ସେ ଯଜ୍ଞର ମୁଣ୍ଡ କାଟିଥିଲେ, ପୁଷଣଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଥିଲେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କର ହାତ ନେଇଥିଲେ, ଭାଗଙ୍କର ଆଖି ଫୁଟାଇଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଆଂଗୁଠିରେ ସୋମଙ୍କ ଦେହ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ, ଉପେନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଯମ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଯାଙ୍କର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ସେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ନାକର ଟିପ୍ କାଟିଥିଲେ, ଗଣପତିଙ୍କ ନାୟକ, ସେନାପତି—ଏମିତି ମହାପୁରୁଷ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼, ଉତ୍ତମ, ଵରଦାୟିନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମାତା—ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ବିପୁଳ ମୋହଦାୟିନୀ, ଅତି ଶ୍ରୀମତୀ, ମହାଭୂତମାନେ ଯାଙ୍କୁ ଘେରିଛନ୍ତି, ସେ ସଦା ଶିବପୂଜାରେ ଲିନ—ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ, ସମସ୍ତ ଚିହ୍ନ ଥିବା, ସଦା ସର୍ବତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ, ସେ ଦେବୀ—ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ମହାଦେବୀ, ସିଂହ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବା, ଅବିନାଶୀ ପାର୍ବତୀର କନ୍ୟା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନିଦ୍ରା, ମହାମାୟା, ବୈଷ୍ଣବୀ, ଦେବମାନେ ଯାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ତିନି ଆଖିଥିବା, ବରଦାୟିନୀ, ମହିଷାସୁରମର୍ଦିନୀ, ସଦା ଶିବପୂଜାରେ ଲିନ, ଦୁର୍ଗା—ସେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଏଇ ଜଗତକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଯାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ଏବଂ ସତ୍ୟବାନ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ—ସେମାନେ ମୋର ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଭୂତ, ପିଶାଚ, ବେତାଳ ଓ ତାଙ୍କର ନାୟକମାନେ, ଏବଂ ସେମାନେ ନିଜେ—ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋର ପାପ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଏହିପରି, ଯେଉଁଠାରେ ଏହି ଦିବ୍ୟ ସ୍ତୋତ୍ରର ପୃଶଂସା ହେଉଛି, ସେଠାରେ ପ୍ରତିମାସ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅପମାର୍ଜନ ସ୍ତୋତ୍ର ପଢ଼ିବେ କିମ୍ବା ଶୁଣିବେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି ରୁଦ୍ରଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ। ଯିଏ ବିବାହ ଚାହାନ୍ତି, ସେ ବିବାହ ଲାଭ କରନ୍ତି; ଯିଏ ବିଜୟ ଚାହାନ୍ତି, ସେ ବିଜୟ ପାଆନ୍ତି; ଧନ ଚାହିଲେ ଧନ, ପୁତ୍ର ଚାହିଲେ ଅନେକ ପୁତ୍ର ଲାଭ କରନ୍ତି। ଜ୍ଞାନ ଚାହିଲେ ଜ୍ଞାନ, ଭୋଗ ଚାହିଲେ ଭୋଗ, ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି ଇଚ୍ଛା ଥିଲେ ଏଠାରେ ଶୁଣିବା କିମ୍ବା ପଢ଼ିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସାଧିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ତୋତ୍ର କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ପଢ଼ିଲେ, ସମସ୍ତ କାମନା ଶୀଘ୍ର ପୂରଣ ହୁଏ ଓ ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହୁଅନ୍ତି। ବାତ, ପିତ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ରୋଗ ଆକ୍ରମଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅକାଳମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ନାହିଁ, ସାପ ଦଂଶ ମଧ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ। ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ଓ ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ଏହା ଦଶ ମିଳିଏ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠରେ କୋଟିଗୁଣିତ ଫଳ ମିଳେ; ଗୋହତ୍ୟା, କୃତଘ୍ନତା, ବୀରହତ୍ୟା କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣହତ୍ୟାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି। ଶରଣାଗତ ବଧ, ବନ୍ଧୁଦ୍ରୋହ, ପାପକର୍ମ କିମ୍ବା ମାତାପିତା ହତ୍ୟା—ଏହି ସମସ୍ତ ପାପ ଛାଡ଼ି ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅପମାର୍ଜନ ସ୍ତୋତ୍ର ଶ୍ରବଣ କରିବା ପରେ, ବ୍ରତ ନିୟମ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳମୟ ବ୍ରତ ଉପଦେଶ କରିବି, ଯାହା ଏଠାରେ ନନ୍ଦିନୀ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ମୁଁ ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି ତୁମକୁ କହୁଛି। ପକ୍ଷ ଦ୍ୱୟର ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ, ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ରାତିରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କରି ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲାଭ କରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଉତ୍ସବ ଦିନରେ ମାଟିକୁ ଭାଣ୍ଡା କରି ତାହାରେ ଭୋଜନ କଲେ, ଏକ ଦିନ ଓ ରାତିରେ ତିନି ରାତିର ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳେ। ପ୍ରତି ମାସର ପଞ୍ଚମୀ ଓ ପକ୍ଷ ପ୍ରଥମ ଦିନରେ ଦୁଧ ଧାରା ବ୍ରତ କଲେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳେ। କୃଷ୍ଣାପକ୍ଷ ଅଷ୍ଟମୀରୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାତିରେ ମାତ୍ର ଭୋଜନ କଲେ, ଭୋଗ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଲାଭ କରିପାରିବେ। ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ପ୍ରତି ଉତ୍ସବରେ ରାତିରେ ଖାଇ, ନିୟମିତ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ଆତ୍ମନିଗ୍ରହ ଓ ଶିବଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହିଥାଏ, ସେ ବର୍ଷ ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରାଇ, ଶଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ଏହି ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଉପବାସ ଭିକ୍ଷାଭୋଜନ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭୋଜନ ଠାରୁ ଉତ୍ତମ, ଅଭିକ୍ଷା ଭୋଜନ ଠାରୁ ରାତିରେ ଭୋଜନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ସେହିପାଇଁ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ। ଖାଦ୍ୟ ପୂର୍ବାହ୍ନେ ଦେବତାମାନେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନେ ଋଷିମାନେ, ଅପରାହ୍ନେ ପିତୃମାନେ, ସାନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ ଗୁହ୍ୟକ ଓ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି।