ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ପୂଣ୍ୟାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିବଲିଙ୍ଗର ମହାବ୍ରତ କେମିତି ପାଳନ କରିବା ଯାଞ୍ଚାଯିଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯେ, ପ୍ରଥମେ ସଠିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ସୁନାର କମଳ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାର ମଧ୍ୟରେ ମଞ୍ଜୁଳ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ନବ ରତ୍ନ ଲାଗିଥିବା ଏବଂ ଏଠାରେ ଏଠାରେ ଆଠଟି ପତ୍ର ଥାଏ। ଏହି କମଳର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ କ୍ରିଷ୍ଟଲ ଲିଙ୍ଗ ଓ ତାହାର ଅଧିଷ୍ଠାନ ରଖି, ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ଭାବେ ପୂଜା କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଥିଲା। ପୂଜାରେ ହଜାର ଧଳା କମଳ, ଲାଲ ଓ ନୀଳ କମଳିନୀ, ଧଳା ଅର୍କ ଫୁଲ, କରବୀର ଓ ବକୁଳ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି, ସୁଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଦୀପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ନୀରାଜନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧି ଦ୍ୱାରା ମହାଦେବଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ରୂପକୁ ପୂଜିବାପାଇଁ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଗରୁ ଧୂପ, ପଶ୍ଚିମକୁ ସଦ୍ୟୋଜାତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ମିନିଅମ୍, ଉତ୍ତରକୁ ବାମଦେବ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚନ୍ଦନ, ପୂର୍ବକୁ ପୁରୁଷ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହରିତାଳ ଓ ଧଳା ଓ କଳା ଅଗରୁ ଦେବାର ନିୟମ ରହିଛି। ଏହିପରି ଭାବେ ଗୁଗୁଳୁ ଧୂପ, ସିତାର ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ ବଡ଼ ଭୋଗ ବା ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଚାଉଳ ରଖିବା ଦ୍ୱାରା ଏହି ମହାବ୍ରତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ। ଏହି ବ୍ରତ ସମସ୍ତ ମାସ ପାଇଁ ସାଧାରଣ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ବିଶେଷ ଲିଙ୍ଗ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଛି—ବୈଶାଖରେ ବଜ୍ର ଲିଙ୍ଗ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠରେ ପନ୍ନା ଲିଙ୍ଗ, ଆଷାଢ଼ରେ ମୁକ୍ତା ଲିଙ୍ଗ, ଶ୍ରାବଣରେ ନୀଳମ ଲିଙ୍ଗ, ଭାଦ୍ରପଦରେ ପଦ୍ମରାଗ ଲିଙ୍ଗ, ଆଶ୍ୱିନରେ ଗୋମେଦ ଲିଙ୍ଗ, କାର୍ତ୍ତିକ ଓ ମାର୍ଗଶୀର୍ଷରେ ପ୍ରବାଳ ଲିଙ୍ଗ, ପୁଷ୍ୟରେ ବୈଦୂର୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ମାଘରେ ସୂର୍ୟକାନ୍ତ ଲିଙ୍ଗ, ଫାଲ୍ଗୁନରେ କ୍ରିଷ୍ଟଲ ଲିଙ୍ଗ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମାସରେ ଏକ ସୁନାର କମଳ ଦେବା ନିୟମ, ଏହା ଉପଲବ୍ଧ ନହେଲେ ରୂପାର, ତାହା ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ ସାଧାରଣ କମଳରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମଣି ନଥିଲେ ସୁନା, ତାହା ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ ରୂପା, ଏହା ମଧ୍ୟ ନଥିଲେ ତାମ୍ବା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଧାତୁରେ, ଏହି ସବୁ ନଥିଲେ ପାଥର, କାଠ, କିମ୍ବା ମାଟିରେ ମୂଳ ତିଆରି କରିପାରିବେ, କିମ୍ବା ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି କରିପାରିବେ। ଶୀତକାଳରେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶ୍ରୀପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମାସରେ ସୁନାର କମଳ ଦେବା ନିୟମ। ରୂପାର କମଳ ମଧ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ, ତାହାର ମଧ୍ୟଭାଗ ସୁନାର ଥିବା ଉଚିତ। ଏହି ସବୁ ଉପଲବ୍ଧ ନହେଲେ ବିଲ୍ବପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯଦି ହଜାର କମଳ ମିଳିନଥାଏ, ତେବେ ତାହାର ଅର୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଧ, କିମ୍ବା ୧୦୮ କମଳ ଦେଇ ପୂଜିବା ଯାଞ୍ଚାଯାଏ। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦେବୀ ବିଲ୍ବପତ୍ରରେ ବସିଥାନ୍ତି, ଅମ୍ବିକା ନୀଳ କମଳରେ, ଷଣ୍ମୁଖ କମଳରେ ଏବଂ ମହାଦେବ ନିଜେ କମଳରେ ବସିଛନ୍ତି। ଏହିଥିରୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ କେବେ ବି ଶ୍ରୀପତ୍ରକୁ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ନୀଳ କମଳ, ସାଧାରଣ କମଳ ଏବଂ ବିଶେଷକରି ଲାଲ କମଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଫଳଦାୟକ। ପାଥର କମଳ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। କଳା ଅଗରୁ କାଠରୁ ତିଆରି ଧୂପ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରେ, ଗୁଗୁଳୁ ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ଚନ୍ଦନ ସମସ୍ତ ରୋଗ ଦୂର କରିଥାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରେ। ଧଳା ଓ କଳା ଅଗରୁ ଧୂପ ଓ ସିତାରୀ ଧୂପ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଧଳା ଅର୍କ ଫୁଲରେ ପ୍ରଜାପତି ବସିଥାନ୍ତି, କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲରେ ସ୍ୱୟଂ ବିଦ୍ୟାଦେବୀ, କରବୀରରେ ଗଣାଧ୍ୟକ୍ଷ, ବକୁଳରେ ନାରାୟଣ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲରେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ବସିଥାନ୍ତି। ତେଣୁ ଉପଲବ୍ଧ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଶୁଭ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହ ଦେବଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ମିଠା ଖିର, ବଡ଼ ଭୋଗ, ଘିଅ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଉପକରଣ ସହିତ ପ୍ରସାଦ ଦେବା ଉଚିତ। କିମ୍ବା ସାଧା ଚାଉଳ, ମୁଗ ଚାଉଳ ଦେଇ, ଅର୍ଧ ବା ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାପରେ, ଚାମର ଓ ତାଳପତ୍ର ପଙ୍ଖା ଦେଇ ଭକ୍ତିସହ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଯାହା ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ଭାବେ ଅର୍ଜିତ, ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିଭାବରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଦୁଧ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତ ସ୍ୱରୂପ ଜୀବନାଧାର। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଜିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଭୋଜନ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି; ଭୋଗ ଦାନ କଲେ ଶଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ତେଣୁ ଭୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେବଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ, କାରଣ ଜୀବନ ଭୋଜନରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ, ପ୍ରସାଦରେ ପ୍ରସନ୍ନତା ଓ ଉପପଦାର୍ଥରେ ବାୟୁ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ। ଏହି ମହାଦେବ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା, ସୁଗନ୍ଧି ଜଳର ଅଧିପତି, ସ୍ଥାନ ଏବଂ ସ୍ୱରୂପରେ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ତେଣୁ ପ୍ରତିମାସ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତିସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ ସମସ୍ତ କାମନା ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ରତ ରଖିବା ଉଚିତ। ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ରତା, ଦୟା, ଶାନ୍ତି, ସନ୍ତୋଷ ଓ ଦାନ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ; ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ। ବର୍ଷାନ୍ତେ ବିଶେଷ କରି ଗାଈ ଦାନ, ବୃଷଭ ଛାଡ଼ିବା ଏବଂ ବେଦବିଦ୍ୟାରେ ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭାବେ ପୂଜିତ ଲିଙ୍ଗକୁ ଶିବ କ୍ଷେତ୍ର କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି ଜଣେ ମହାର୍ଷି, ପ୍ରତିମାସ ଏହି ମହାବ୍ରତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେ ପ୍ରବ୍ରଜ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି।