ଓଉ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ, ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ। ପ୍ରଣବରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ‘ନମଃ’ ଯାଉଁଯାଉଁ ଅକ୍ଷର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଅକ୍ଷରକୁ ଉତ୍କଳନା ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ତାଳିକା ଅନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ନିୟମାନୁସାରେ ପଞ୍ଚାଶି ଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେବା ଦ୍ୱାରା, ତାଙ୍କୁ ମାଳା, ପବିତ୍ର ସୂତ୍ର, କଣସୁତା ଓ କମଣ୍ଡଳୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ମହାମୁନିମାନେ ପାଇଁ ଏକାସନ, ଦଣ୍ଡ, ପଗଡି ଓ ବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଦ୍ୱାରା, ଶିଂଭୁ — ଦେବଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ — ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରେ, ବଡ଼ ହୋମ ଓ ଦୁଇଟି କଳା ଗାଁଠି ଦେଇ, ଶେଷରେ ମଣ୍ଡଳର ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଂଭୁଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଯଉଁ ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ୟବହୃତ ଯଜ୍ଞଦ୍ରବ୍ୟୀ ଶିଂଭୁଙ୍କୁ ଦେଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକୁ ‘ଓଁ’ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶିବମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଅନୁକ୍ରମରେ ପୂଜା କରିଥାଏ। ଏଭଳି, ଯେଉଁଯେଉଁ ଭକ୍ତିଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣ୍ଡଳ ଚିତ୍ରାଯିବେ, ସେ ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ଫଳ ପାଇଥାଏ, ଯାହା ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି। ନିୟମାନୁସାରେ ବେଦ ଓ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଗୁଡ଼ିକୁ ପଠି, ଯୋତିଷ୍ଟୋମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କ୍ରମାନୁସାରେ କରି, ପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ନିମିତ୍ତ ‘ବିଶ୍ବଜିତ୍’ ଆଦି କ୍ରିୟା କରି, ପତ୍ନୀ ଓ ଅଗ୍ନି ସହ ଅରଣ୍ୟବାସୀ ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ଆଦି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରି, କର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏଭଳି ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁଯେଉଁ ଜ୍ଞେୟ ବସ୍ତୁକୁ ଅନୁଭବ କରିଥାଏ, ସେ ଯୋଗୀ ଚାହୁଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଉଥାଏ; ଏହି ଅକ୍ଷରମଣ୍ଡଳ ଦେଖିଲେ ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଯେଉଁଯେଉଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ମନ୍ଦିର ସମ୍ମୁଖରେ, ଉତ୍ତର, ଦକ୍ଷିଣ କିମ୍ବା ପଛରେ, ଚୂର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଭୁଜ ଅଞ୍ଚଳ ଉପରେ ଶୋଭା କରି, ଫୁଲ, ଚାଉଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଯେଉଁ ଭକ୍ତିରେ ମନ୍ଦିର ସମସ୍ତ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଚନ୍ଦନ, କପୁର ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଲିପନ କରିଥାଏ, ସେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଧୂପ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲ ଦେଇ, ଈଶାନ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ଶିବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ। ଏଠାରେ, କୋଟି-କୋଟି ବର୍ଷ ଧରି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ଶିବମନ୍ଦିରକୁ ନିଜ ଶରୀରର ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଫୁଲରେ ପୂରି ଦେଇଥାଏ। ଏପରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପାଇଁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି, ପୁନଃ ଏହି ଲୋକକୁ ଆସି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଆଦିଦେବ ମହାଦେବ ହେଉଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି, ସ୍ଥିତି ଓ ପ୍ରଳୟର କାରଣ; ସେ ଶର୍ବ, ସଦାଶିବ, ଚିରନ୍ତନ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ; ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଶିବ-ବ୍ରହ୍ମର ଅମୃତକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପାୟ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରକାଶିତ ଓ ଅପ୍ରକାଶିତ, ଚିରନ୍ତନ ଓ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସଦା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଜଳକୁ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ କରି ଲିପନ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ଫଳ ଆଶା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ଜଳ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଚାଲି ଏବଂ ସଂଗ୍ରହ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏ; ବିଶେଷରେ ଫେନି ଜଳ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହିପରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକୁ ସମସ୍ତ ରିତି ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଯେଉଁ ଜଳ ଦୂଷିତ ତୁଚ୍ଛ ପ୍ରାଣୀ ଦ୍ୱାରା ମିଶିଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନଷ୍ଟ କରି ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ଦୂଷିତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପାପ ଲାଭ ହୁଏ। ସ୍ୱୀପିଂ, ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଧି, ଅଗ୍ନି, ଚାପିବା ଓ ଜଳ ତୁଳିବାରେ ସଦା ଗୃହସ୍ଥମାନେ କ୍ଷତି ଭୋଗିଥାଏ; ତେଣୁ ଏହି କ୍ଷତି ଦେବାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଅହିଂସା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମରେ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଜଳ ଦାନ ସର୍ବଦାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିର୍ଭୟତା ଓ ପୁଣ୍ୟ ଦେଇଥାଏ। ତେଣୁ, ସମସ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅହିଂସା ଚିନ୍ତା, କ୍ରିୟା, ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବା ଉଚିତ। ଅହିଂସା ମାନବକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସୁରକ୍ଷା କରିଥାଏ, ହିଂସାକାରୀକୁ ଶୋଷଣ କରିଥାଏ। ବେଦଜ୍ଞାନୀକୁ ଦେଇଥିବା ଫଳ ତିନି ଲୋକରେ ମିଳିଥାଏ। ଅହିଂସା ମାନବ ଏହି ଫଳକୁ କୋଟି ଗୁଣା ଅଧିକ ପାଉଥାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଭଲରେ ଚିନ୍ତା, କ୍ରିୟା, ଓ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି। ଯେଉଁଯେଉଁ ମାନବ ଦୟାର ମାର୍ଗ ଦେଖାଇଥାଏ, ସେ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ, ଓ ଅନେକ ପ୍ରାଣୀକୁ ରକ୍ଷା କରିଥାଏ। ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ପ୍ରତି ଆସକ୍ତିରେ ଯେଉଁଯେଉଁ ମାନେ ରୁଦ୍ରଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ, ତେଣୁ ସଦା ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ ଓ ଚିଟିକି ବିଶେଷରେ ସଦା କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ଫଳ ତିନି ଲୋକର ବିନାଶ ପାଇଁ ଦିଆଯାଇଛି। ଶିବମନ୍ଦିରରେ ଏକ ପ୍ରାଣୀକୁ ମାରିଲେ ମହାଫଳ ମିଳିଥାଏ; ଶିବ ପାଇଁ ଫୁଲର ହିଂସା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପଶୁବଳି ଓ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସନ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଯୋଗୀ ଓ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କିମ୍ବା ନିଷିଦ୍ଧ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ନିଷିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଏଡ଼ି ହିଂସା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ନିର୍ଲିପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କଭି ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସଦା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ; ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ପବିତ୍ର, ବିଶେଷକରି ଅତ୍ରି ବଂଶର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ। ଅତ୍ରେୟ ବଂଶର ଜନନୀକୁ ମାରିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ପାପ; ସମସ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। କୌଣସି ସମୟରେ, କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ, କୌଣସି ମାନବ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କୁ ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ନେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ। କୌଣସି ଅପୂର୍ବ କିମ୍ବା ସୁନ୍ଦର, ମଳିନ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ମର୍ତ୍ୟମାନେ ମାରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଶିବ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରୁ।