ଏକ ସମୟର କଥା, ଗୁରୁ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ ଶିବଙ୍କ ଉପାସନା ଏବଂ ତାଙ୍କ ମହିମା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ। ଗୁରୁ ଭାବଗଭୀର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ—ଯଦି କେହି ନିୟମାନୁସାରେ, ଭକ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ, ଶିବଙ୍କ ପାଇଁ ମନ୍ଦାରା ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଅଧମ ଯେପରି ହେଉ ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ନିର୍ମାଣ କରିପାରିବେ। ଏହି ମନ୍ଦିର ମନ୍ଦାର ପାହାଡ଼ ପରି ରୂପାନ୍ତରିତ ହୋଇ ଚାରିପାଖରେ ଦିଗବନ୍ଧୁ ହେବା ସହିତ ଅପ୍ସରାମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଦେବତା-ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏପରି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରି, ଶିବଙ୍କ ଆନନ୍ଦମୟ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଯୋଗର ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଗଣପତି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଯିଏ ଶିବଙ୍କ ଉଚ୍ଚତମ ମେରୁ ନାମକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଏପରି ଫଳ ପାଏ ଯାହା ବଡ଼ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣରେ ଯଜ୍ଞ, ତପ, ଦାନ, ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା, ଏବଂ ବେଦମାନେ ଦେଇଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଶିବଙ୍କ ଅରଣ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରିପାରେ। ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଷଧ ନାମକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ଶିବଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି ଶିବଙ୍କ ଅରଣ୍ୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଆନନ୍ଦ କରିପାରେ। ଏହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହିମଶୈଳ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ତୁଷାର ପାହାଡ଼ ପରି ରୂପାନ୍ତରିତ ଗାଡ଼ିରେ ଶିବଙ୍କ ଶୁଭ ନଗରକୁ ଯାଇପାରେ। ଏଠି ଯୋଗ ଏବଂ ଜ୍ଞାନର ଏକତ୍ୱ ପାଇ ଗଣପତି ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ; କିମ୍ବା ଯିଏ ନୀଳାଦ୍ରିଶିଖର ନାମକ ମନ୍ଦିର ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ନିର୍ମାଣ କରେ, ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁଯାୟୀ ଭକ୍ତି ସହିତ ରୁଦ୍ର ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କରେ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ ଯେଉଁ ଫଳ ପାଏ, ଗୁରୁ ଏହି ଫଳକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ କହିଲେ। ହିମଶୈଳ ନିର୍ମାଣର ଭକ୍ତି ଫଳ, ଯେଉଁ ଫଳ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ରୁଦ୍ରଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚି, ରୁଦ୍ରମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ; କିମ୍ବା ମହେନ୍ଦ୍ରଶୈଳ ନାମକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଲେ, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁମୋଦିତ, ଏହି ନିର୍ମାଣର ଫଳ ମଧ୍ୟ ଗୁରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ ପରି ରୂପାନ୍ତରିତ ମହଲ ଏବଂ ବୃଷଭ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ଫଳରେ, ଦିବ୍ୟ ଶିବନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଭୋଗ କରି, ଶିବଙ୍କ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ଫେରିଆସନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗକୁ ବିଷ ପରି ତ୍ୟାଗ କରି, ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବେ; ଯିଏ ସୁନ୍ଦର ମଣିମାନି ଭୂଷିତ ସୁନାର ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ଡ୍ରାଭିଡ଼, ନଗର, କେଶରା ଶୈଳୀ କିମ୍ବା ନିୟମାନୁସାରେ, ଗୋପୁର, ମଣ୍ଡପ, ବର୍ଗ କିମ୍ବା ଲମ୍ବା ଯେପରି ହେଉ, ଏହି ମନ୍ଦିରର ମହିମା ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିହେବ ନାହିଁ। ଏହି ମନ୍ଦିର ପୁରୁଣା ହେଉ, ଭାଙ୍ଗିଯାଉ, ଫାଟିଯାଉ କିମ୍ବା ଦ୍ୱାର ଓ ଅନ୍ୟ ଅଂଶ ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କରିଲେ, ସେ ପ୍ରଥମ ନିର୍ମାତାଠାରୁ ଅଧିକ ଫଳ ପାଏ। ଯଦି କେହି ଶିବମନ୍ଦିରରେ କାମ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଏ, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପରିବାର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏବଂ ଯଦି କେହି ରୁଦ୍ର ମନ୍ଦିରରେ ନିଜ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ କାମ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ପାଏ। ଏହିପରି, ଯିଏ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶିବଙ୍କ ଶ୍ରାଇନ୍ ନିର୍ମାଣ କରେ, କାଠ, ଇଟି ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ମହେଶଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେ, ସେ ଶିବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ସମସ୍ତ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ, କାମ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ କରିବା ଉଚିତ; କିନ୍ତୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣରେ ଅସମର୍ଥ ହେଲେ, ସ୍ବଚ୍ଛତା ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇପାରେ। ଯିଏ ଶିବମନ୍ଦିରକୁ କମଳା ଓ ସୁକୁମାର ଝାଡ଼ୁ ଦ୍ୱାରା ଚାଉଁଥିବା, ଏକ ମାସରେ ହଜାର ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ପାଏ। ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଗୋମୟ ଏବଂ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିରକୁ ପୋତି ଦେଉଥିବା, ସେ ବର୍ଷକୁ ଏକ ଚାନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତର ଫଳ ପାଏ। ଶିବଲିଙ୍ଗ ଚାରିପାଖରେ ଅଧ କ୍ରୋଶ ଯାଏଁ ଶିବକ୍ଷେତ୍ରର ମାପ, ଯିଏ ଏଠି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଏ। ସ୍ବୟଂଭୂ ଏବଂ ବାନାର ମାପ ଏହିପରି, ଆର୍ଷରେ ଅଧ ଏତେ, ମନୁଷ୍ୟରେ ଅଧ ଏତେ—ଏହି ମାପ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଶିବକ୍ଷେତ୍ରର ମାପ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ଆଶ୍ରମ, ରୁଦ୍ର ଅବତାରରେ ଗୁରୁ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟ, ମନୁଷ୍ୟ ଅବତାରରେ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟର ଶିଷ୍ୟ ପାଇଁ ଲାଗୁ ହୁଏ। ଶ୍ରୀପର୍ବତ ଏବଂ ତାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଯିଏ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଏ; ଏହିପରି ବାରାଣସୀ, ଅବିମୁକ୍ତ, କେଦାର, ପ୍ରୟାଗ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ପ୍ରଭାସ, ପୁଷ୍କର, ଅବନ୍ତୀ, ଅମରେଶ୍ୱର, ବାଣୀର ପ୍ରଶିକ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଶିବ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ବାରାଣସୀରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ହୁଏନାହିଁ; ତ୍ରିବିଷ୍ଟପ, କେଦାର, ସଙ୍ଗମେଶ୍ୱରରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ ହୁଏ। ଶାଳଙ୍କ, ଜମ୍ବୁକେଶ୍ୱର, ଶୁକ୍ରେଶ୍ୱର, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ, ଭାସ୍କରେଶ, ଗୁହେଶ୍ୱର, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ, ନନ୍ଦିଶ୍ୱରରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଯିଏ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶରୀରକୁ ଶୁଷ୍କ କରି ତ୍ୟାଗ କରେ, ସେ ଯୋଗୀ ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବ, ଋଷି, ତପସ୍ବୀ କିମ୍ବା ସ୍ବୟଂଭୂ ମଧ୍ୟ ଶିବ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ସ୍ବୟଂଭୂ ଦେବତାରେ ମଧ୍ୟ ବିଚାର ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ; ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇ ଶିବଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ନିଜ ଦେହକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଅର୍ପଣ କରିଲେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନିରାହାର ରହି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଲେ, ଶିବକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶିବ ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।