ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁନଥିବାରୁ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି କହିଲେ: “ଏହି ଜଗତରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭୋଜ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରିବା ଛାଡ଼ି, ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ କିଏ ସଫଳତା ପାଇପାରିବ? ତେଣୁ, ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବି।” ଏହା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ସେଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ଭୋଜ୍ୟ, ପାନୀୟ, ଲଡୁ ଓ ମିଠା ପିଠା ଦେଇ ଗଣେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ କହିଲେ, “ମୁଁମାନେ ସଦା ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ ରୁହିବାକୁ ଚାହେଁ।” ତା’ପରେ, ସମସ୍ତଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ, ପିତା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଆଲିଂଗନ କରି ଶୁଘରିଲେ ଏବଂ ତାକୁ ପୂଜା କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିନାୟକଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଦେବତାମାନେ, ଗଣପତିମାନେ, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ସହିତ, ତିନିଟି ନଗର ଦାହ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ମହେଶ୍ୱର ଏବଂ ଦେବଗଣ, ସିଦ୍ଧଗଣ, ଗଣପତିମାନେ ଏବଂ ନନ୍ଦିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ଗଣମାନେ, ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଯାନରେ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ସାମିଲ ହେଲେ। ଦେବତା ଏବଂ ଗଣପତିମାନେର ଆଗରେ ନନ୍ଦି, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବରେ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଯମର ନଗର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ, ଗଣପତିମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ଗଣ, ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଚିହ୍ନ ସହିତ ହାତୀ, ବୃଷଭ ଓ ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହିପରି ଅବିକଳ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ ତିନିଟି ନଗର ଦାହ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏଇ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶତରଶ୍ମି, ଭୟଙ୍କର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ସେ ଦେବମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଯାନ ଉପରେ, ପଦ୍ମପତ୍ର ରଙ୍ଗରେ ଦ୍ୟୁତିମାନ, ମାନେ ଯେପରି ଶତରଶ୍ମି ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ସୁମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଚଢ଼ନ୍ତି। ଶତଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ହାତୀର ରାଜା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଗରୁଡ଼, ସାପମାନେ ଯେପରି ଚଲନ୍ତି, ସେପରି ଗଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବୀର ଦେବତା ଓ ଦେବପତିମାନେ, ଚାରିଦିଗରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ “ଜୟ!” କହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁଣ୍ଡଳିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ମାଆ ପୁଅକୁ ଯେପରି ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ନମନ କଲେ। ତା’ପରେ ଯମ, ଅଗ୍ନି, କୁବେର, ବାୟୁ, ନିରୃତି, ଜଳର ମାଲିକ, ଈଶାନ ଓ ଭବ ମିଶିଗଲେ। ବୀରଭଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର, ବୃଷଭରାଜା ଉପରେ ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଥ ସମ୍ମୁଖରେ ତାଙ୍କ ଶୂଳ ହୋଇ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ସହିତ କେଶ ଉଠିଥିବା ଗଣ ଘିରି ରହିଥିଲେ। ସେ ମହାଦେବଙ୍କ ସମାନ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଧାରୀ ଦେବ, ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତିନିଟି ନଗର ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ସେବା କଲେ। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ, ସେ ରଥରେ ଥିଲେ। ତା’ପରେ, ସ୍କନ୍ଦ ମଧ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ସହିତ, ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ସମାନ ଦେବ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଘିରି ରଥକୁ ଗଲେ। ଗଣେଶ, ବିଘ୍ନବିନାଶକ, ଦାନବପତିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଘ୍ନବିନାଶକ ଗଣ ନେଇ, ଈଶାନ ଦିଗକୁ ଗଲେ। ତା’ପରେ କାଳୀ, ଅନ୍ଧକାର ରାତି ସମାନ ଦ୍ୟୁତିମାନ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରି, ହାତରେ ଖପର ହାର ପିନ୍ଧି, ମହାଦାନବ ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ କରି ମଦମସ୍ତ ହୋଇ, ତ୍ରିଶୂଳ ଦୋଳାଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ସେ ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ସମାନ ଚଳି, ମଦରେ ଚକ୍ଷୁ ଘୁରାଉଥିବା, ମଦ ମସ୍ତ ଭୂତ ଏବଂ ଗଣମାନେ ସହିତ, ହାତୀ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଗଣପତିଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଗଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗରାଜ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ହିମପର୍ବତ କନ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ “ଜୟ!” ଧ୍ୱନି କରି ନମସ୍କାର କଲେ। ଦେବୀମାନେ, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ନିଜ ନିଜ ଯାନ, ଧ୍ୱଜ ଓ ଗଣ ସହିତ ଚାରିପାଖ ଘିରି ରଥକୁ ଗଲେ। ଦୁର୍ଗା, ପଶୁପତି ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ବହୁବଳୀ ହସ୍ତ ଧାରଣ କରି, ଅଙ୍କୁଶ, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ, ପରଶୁ, ଚକ୍ର, ଖଡ଼ଗ ଓ ଶଂଖଧ୍ୱନି ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ୱଳିତ, ଯୁବତୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବଳବନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏହିପରି, ତ୍ରିପୁରାସୁରଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ଦେବପତିମାନେ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ, ରଥ ଓ ବୃଷଭ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ହଳ, ଛୁରି, ମୁସଳ, ଗଦା, ପର୍ବତ ଶିଖର ନେଇ, ପର୍ବତ ସମାନ ଦେବତା ଓ ଗଣମାନେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଗରେ ଚାଲିଗଲେ। ତା’ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପଦ୍ମଯୋନି, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ “ଜୟ!” କହି, ଚାରିଦିଗରୁ ମୁକୁଟ ଦେଇ ନମସ୍କାର କଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଜଟାଧାରୀ ହୋଇ ଦଣ୍ଡ ଧରି ନୃତ୍ୟ କଲେ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ଆକାଶରେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତିନିଟି ନଗରକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଜୀବନ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଗଣପତି ଓ ଦେବଗଣ ଘିରି, ଭୃଙ୍ଗୀ ସହିତ, ସମସ୍ତ ଗଣଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ, ମହେନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢ଼ି, ତ୍ରିପୁରା ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଗଲେ। ଏହି ଯାତ୍ରାରେ କେଶ, ନଗ୍ନ, ମହାକେଶ, ମହାଜ୍ୱର, ସୋମବଲ୍ଲୀ, ସବର୍ଣ୍ଣ, ସୋମପ, ସେନକ, ସୋମଧୃକ୍, ସୂର୍ୟବାଚ, ସୂର୍ୟପେଷଣକ, ସୂର୍ୟାକ୍ଷ, ସୂରିନାମା, ସୁନ୍ଦର ଦେବତା, ପ୍ରକୁଡ଼, କକୁଦନ୍ତ, କମ୍ପନ, ପ୍ରକମ୍ପନ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ରଜୟ, ମହାଭୀର, ଭୀମକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଥିଲେ। ଏଉଁ ମଧ୍ୟରେ ଶତଚକ୍ଷୁ, ପଞ୍ଚଚକ୍ଷୁ, ସହସ୍ରନୟନ, ମହାଉଦର, ଯମ ଜିହ୍ୱା, ଶତଘୋଡ଼ା, ଗଳଧାରୀ, ଗଳେ ପୂଜିତ, ଦ୍ୱିଶିଖୀ, ତ୍ରିଶିଖୀ, ପଞ୍ଚଶିଖୀ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା, ଅର୍ଧମୁଣ୍ଡା, ଦୀର୍ଘକାୟ, ପିଶାଚମୁଖୀ, ପିନାକଧାରୀ, ପିପ୍ପଳବାସୀ, ଅଙ୍ଗାରଭୋଜୀ, ଶିଥିଳ, ଶିଥିଳମୁଖୀ, ପଦ୍ମେ ଚକ୍ଷୁଧାରୀ, ଅଜନ୍ମ, କୁଜସମ, ଛାଗମୁଖୀ, ଅଶ୍ୱମୁଖୀ, ଗଜମୁଖୀ, ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖୀ ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା ରୁଦ୍ରମାନେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଘିରି ରହିଥିଲେ।