ଏହିପରି ଘଟଣାରେ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ଦେବତା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ ସୃଷ୍ଟିର ଜନ୍ମାଧାର, ସେମାନେ ପୃଥକ୍ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ସେମାନେ ବିନାଶ କରାଯିବେ, ଏହିଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଉପାୟ ନାହିଁ। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ ବିଷାଦଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ, ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାକୁ ଭୟ କରି ଅତି ଦୁଃଖୀ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମନସ୍ଥିତି ଜାଣି, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଭୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ—"ହେ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବଗଣ, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାରେ ତୁମେ କୌଣସି ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।" "ଏବେ ଶୁଣ, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାରୁ କିପରି ମୁକ୍ତି ମିଳିବ—ଯେଉଁ କୌଣସି ଦେବତା ମୋର ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥା ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରକାଶିତ; ଯେଉଁଠି ମୋର ପାଶୁପତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବେ, ସେମାନେ ସଂଶୟ ଛାଡ଼ି ମୁକ୍ତି ପାଇବେ—ବାରୋ ବର୍ଷ, ଅର୍ଦ୍ଧ ବା ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଦେବତା ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ଏହି ବ୍ରତରେ ସେବା କରାଇବେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବେ। ଏହିପରି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦିବ୍ୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।" ଦେବତାମାନେ ଶିବଙ୍କୁ "ତଥାସ୍ତୁ" କହି ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି। ରୁଦ୍ର, ସୃଷ୍ଟିର ନାଥ, ଏହି ବ୍ରତ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାନ୍ତି; ଯେଉଁଠି କୌଣସି ଜୀବ ସୃଷ୍ଟିର ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ତାହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବେ। ଏହି ବ୍ରତ କରିଲେ, ପାପ ଅଧିକ ହୁଏ ନାହିଁ—ଏହା ଶାସ୍ତ୍ରର ନିଶ୍ଚିତ ନିଷ୍କର୍ଷ। ଏହି ସମୟରେ, ଅସାଧାରଣ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଶିଶୁ ଭିନାୟକ ନାମକ ଦେବତା, ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା ନ କରିବାରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଇ କହିଲେ—"ଏହି ଜଗତରେ ମୋତେ ଶୁଦ୍ଧ ଭୋଗ ଓ ପାନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଛାଡ଼ି, କିଏ ଦେବ, ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ଅସୁର ସଫଳତା ପାଇପାରିବ?" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦେବତାମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଯିବାବେଳେ, ଭିନାୟକ କହିଲେ—"ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିବି।" ଏହା ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟଭିତ ହୋଇ, ଏହି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଭୋଗ, ପାନ, ପିଠା ଓ ଲଡୁ ଦେଇ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ—"ଆମେ ସଦା ବିଘ୍ନମୁକ୍ତ ହେଉ।" ତା'ପରେ ଶିବ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଶିର ଶୁଘିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ, ଗଣପତି, ଗଣପତିଙ୍କ ଦଳ, ଏବଂ ପାହାଡ଼ରାଜାଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ସହିତ ଏହି ମହାପୂଜା କଲେ। ପୂଜା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଶିବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ, ଗଣପତି, ଏବଂ ଗଣପତିଙ୍କ ଦଳ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତିନୋଟି ନଗର ଦାହ କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଘେରି ସମସ୍ତ ଦେବ, ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ସିଦ୍ଧ ଜନମାନେ, ଏବଂ ଗଣପତିଙ୍କ ଦଳପତି ନନ୍ଦି ତାଙ୍କ ନିଜ ଯାନରେ ଶିବଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ। ଦେବତା ଓ ଗଣପତିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ନନ୍ଦି ପ୍ରଥମେ ପାହାଡ଼ରାଜା ପରି ଦିବ୍ୟ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ଯମନଗର ଦାହ କରିବା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତା, ଗଣପତି ଓ ତାଙ୍କ ଦଳ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ବୃଷ, ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ନିଜ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ପ୍ରଭୁ ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ ଅକ୍ଷୟ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ତିନୋଟି ନଗର ଦାହ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ହଜାର କିରଣ ବିକିରଣ କରୁଥିବା, ଦେବ ଓ ଅସୁରଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ଭଗବାନ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଥରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ରଙ୍ଗ କମଳ ପତ୍ର ପରି, ଯେପରି ହଜାର କିରଣ ଥିବା ପ୍ରଭୁ ସୁମେରୁ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଉଦୟ ହୁଅନ୍ତି। ହଜାର ଚକ୍ଷୁଅଳି ଇନ୍ଦ୍ର, ହସ୍ତୀରାଜ ଉପରେ ଚଢ଼ି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଡାହାଣପଟେ ଯାଇ, ନଗର ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ଗରୁଡ଼ ମଧ୍ୟ ସାପମାନେ ଯେପରି ଯାଆନ୍ତି, ସେପରି ଯାଇଥିଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ବୀର ଦେବ ଓ ଦେବତା ନାୟକମାନେ ସମସ୍ତେ ଚାରିପଟେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ 'ଜୟ' ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କରି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ। ହଜାର ଚକ୍ଷୁଅଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମାଆଁ ଯେପରି ପୁଅକୁ ବନ୍ଦନା କରନ୍ତି, ସେପରି ଭକ୍ତି ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଯମ, ଅଗ୍ନି, କୁବେର, ବାୟୁ, ନିରୃତି, ଜଳର ନାଥ, ଈଶାନ ଓ ଭବ ମଧ୍ୟ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ବୀରଭଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତାପୀ, ବୃଷରାଜ ଉପରେ ଚଢ଼ି ରଥର ଦକ୍ଷିଣପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତାଙ୍କ ଦଳ ନେଇ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ଏହି ନଗର ଧ୍ୱଂସ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ ଦେବ, ତ୍ରିଆମ୍ବକ, ମହାକାଳ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ, ଅନ୍ୟ ଏକ ମହାଦେବ ପରି ରଥରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଉତ୍ତରପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ରଥରେ ସେବା କଲେ। ତା'ପରେ ସ୍କନ୍ଦ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣ ଦଳ ସହିତ, ଅଗ୍ନିର ପୁତ୍ର, ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ପାହାଡ଼ରାଜ ପରି ଦେବପତିମାନେ ଘେରି ଯାଇଥିଲେ। ଗଣେଶ, ବିଘ୍ନହର୍ତ୍ତା, ଅସୁରପତିମାନେ ପାଇଁ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଘ୍ନହର୍ତ୍ତା ଦଳ ସହିତ ଈଶାନ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ କାଳୀ, ତ୍ରିଶୂଳ ହାତରେ, ରାତିର ଅନ୍ଧକାର ପରି ଚମକୁଥିବା, କପାଳ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ମହାସୁର ଓ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ତପାନରେ ମତ୍ତ, ତାଙ୍କ ତ୍ରିଶୂଳ କମ୍ପାଇ, ମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ଚାଲିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ମତ୍ତତାରେ ଘୁରୁଥିଲା, ସେ ବିଭିନ୍ନ ଭୂତ ଓ ଦଳ ସହିତ, ହସ୍ତିଚର୍ମ ପିନ୍ଧି, ଗଣନାଥଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଉଥିଲେ। ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ନାଗରାଜ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବମାନେ ହିମାଚଳ କନ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, 'ଜୟ' ଧ୍ୱନି କଲେ। ମାତୃଗଣ, ଦେବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶକାରୀ, ଦେବତାଙ୍କ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ନିଜ ଯାନ, ପତାକା ଓ ଦଳ ସହିତ ରଥକୁ ଗଲେ। ଦୁର୍ଗା, ପଶୁରାଜ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଅପ୍ରାପ୍ୟ, ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ବିଶିଷ୍ଟ, ଅଙ୍କୁଶ, ତ୍ରିଶୂଳ, ପାଶ, କୁଠାର, ଚକ୍ର, ତଳୱାର, ଶଂଖ ଧରି, ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଅଗ୍ନିମୟ, କ୍ଷୁଦ୍ର ବୟସରେ ମଧ୍ୟ ବିରାଟ୍ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେବୀ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଯାଉଥିଲେ।