ଏହି କଥାରେ, ବସୁଦେବଙ୍କୁ ସାତଜଣୀ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ବିବାହରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା—ଏହି ସାତଜଣୀ ହେଲେ ବୃଷଦେବୀ, ଉପଦେବା, ଦେବରକ୍ଷିତା, ଶ୍ରୀଦେବା, ଶାନ୍ତିଦେବା, ସହଦେବା ଏବଂ ଦେବକୀ। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦେବକୀ ସବୁଠୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ଉଚ୍ଚ ଚରିତ୍ରର ଥିଲେ। ଉଗ୍ରସେନଙ୍କର ନଉଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଂସ ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ପୁଅମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୋତାପୁଅମାନେ ଶତ ଶତ, ହଜାର ହଜାର ଥିଲେ। ଦେବକୀ, ଦେବକଙ୍କ ଝିଅ, ବିବେକୀ ବସୁଦେବଙ୍କ ମହିଳା ହେଲେ; ତିନି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଥିଲେ। ରୋହିଣୀ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପତ୍ନୀ ହେଲେ; ପୌରବୀ, ବାହ୍ଲିକଙ୍କ ଝିଅ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ। ରୋହିଣୀ ରାମଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଶକ୍ତିରେ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ହଳଧର ଥିଲେ; କଂସଙ୍କ ଭୟରେ ତିନି ନିଜ ଦୀପ୍ତିକୁ ଚାପି ରଖିଥିଲେ। ରାମଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ଏବଂ ଛଅ ପୁଅ ମୃତ୍ୟୁ ପାଇବା ପରେ, ବିବେକୀ ବସୁଦେବ ଦେବକୀରେ ହରିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେ ହେଲେ ପରମାତ୍ମା, ଦେବମାନଙ୍କର ଦେବ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ; ଏବଂ ଶ୍ରୀମତ୍ ହଳାୟୁଧ, ଅନନ୍ତ, ରୂପରେ ଚାନ୍ଦି ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଭୃଗୁଙ୍କ ଶାପକୁ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ କରି, ମାନବ ରୂପକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ବସୁଦେବ ଦେବକୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଯୋଗନିଦ୍ରା, ଯାହା ଉମାଙ୍କ ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ କୌଶିକୀ ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଯଶୋଦାଙ୍କ ଝିଅ ହେଲେ। ସେ ନିଜେ ପ୍ରକୃତି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି; ଏବଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ପରମ ପୁରୁଷ, ଧର୍ମ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥିବା। ସେ ଚାରି ହାତ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପୁଅକୁ କଂସରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ବସୁଦେବ ଉଠାଇ ନେଲେ। ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଏବଂ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବସୁଦେବ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଯଶୋଦାକୁ ଦେଲେ। ନନ୍ଦଗୋପକୁ ଦେଇ, "ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର," ବସୁଦେବ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଭାରତବାର୍ଷର ରକ୍ଷକ, ତାଙ୍କୁ ଭରସା କଲେ। ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ପରମେଶ୍ୱର ରାମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପୃଥିବୀର ଭାର ହଟାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ; ଏହିପରି ଯାଦବମାନେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଘଟିବ। ଏହି ଦେବକୀର ଗର୍ଭ, ଯିଏ ଆମର ଦୁଃଖ ହଟାଇବେ; ଏହିପରେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅ କଂସ, ଆନକଦୁନ୍ଦୁଭିଙ୍କ ପତ୍ନୀର ପୁଅ। ପରେ, ସେ ଏକ ଚିହ୍ନିତ ଝିଅର ଜନ୍ମ ଘୋଷଣା କଲେ: "ଏହି ଦେବକୀର ଅଷ୍ଟମ ଗର୍ଭ, ହେ କଂସ, ଉତ୍ତମ ନିୟମର ଅନୁସାରୀ।" ଏହି ଝିଅ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ—ପୁରାତନ କଥା ଏହିପରି; ତାପରେ କଂସ ଆକାଶରେ ଉଡି ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏଠାରେ ଅଷ୍ଟଭୁଜା ଦେବୀ ମେଘର ଦ୍ୱନିରେ କହିଲେ: "ନିଜ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମ ମୃତ୍ୟୁ ଆସିଯାଇଛି।" "ତୁମେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛ; ହେ କଂସ, କୌଳି ମୂର୍ଖ, କଣ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ ଯେ ତୁମ ନାଶକ ଜନ୍ମ ନେଇଛି?" ଦେବକୀଙ୍କ ଭୟରେ, କଂସ ଅଷ୍ଟମ ଶିଶୁକୁ ମାରିଦେଲେ—ଏହିପରି ସ୍ମୃତି ଅଛି; କିନ୍ତୁ ଦେବକୀଙ୍କ ଅଷ୍ଟମ ପୁଅ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ହେବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ। ଭୋଜଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା, ଏହି ଶିଶୁକୁ ବଦଳାଇବାକୁ, ନିର୍ଥକ ହେଲା, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ହରିଙ୍କ ଶକ୍ତି ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେ ଅକ୍ରିୟ ହେଇଗଲେ। କଂସକୁ ମଧ୍ୟ କୃଷ୍ଣ, ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମଳ, ମାରିଦେଲେ; ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ, ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତାମାନେ ମଧ୍ୟ ନାଶ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଆଦି, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶିଦ୍ଧ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ହରିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ବିଶେଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଷୋଳେ ହଜାର ଏକ ଶତ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ରୁକ୍ମିଣୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ଜେଷ୍ଠା; ତାଙ୍କ ସହ କୃଷ୍ଣ, ଯାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ମଳ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ। ପୁଅ ଚାହିଁ, ହରା ବାୟୁପାନ କରି ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପୂଜା କଲେ; ତା’ପରେ ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ସୁଚାରୁ, ଚାରୁବେଷ, ଏବଂ ଯଶୋଧର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଚାରୁଶ୍ରବା, ଚାରୁୟଶସ୍, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଏବଂ ସାମ୍ବ ମଧ୍ୟ—ଏହି ସମସ୍ତକୁ କୃଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଉପଲବ୍ଧ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଶୂର ପୁଅମାନେ ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦେଖି, ଜାମ୍ବବତୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ପଦ୍ମନେତ୍ର, ଆପଣ ଦୟା କରି ମୋତେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉତ୍ତମ ଓ ଦେବମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁଅ ଦିଅ।" ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରୀହରି, ଅପରାଧହୀନ ତପସ୍ୱୀ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତା’ପରେ ନାରାୟଣ, କୃଷ୍ଣ, ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ, ବ୍ୟାଘ୍ରପାଦ ଋଷିଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ। ଅଙ୍ଗିରସ ଋଷିକୁ ଦେଖି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ନମସ୍କାର କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଦିବ୍ୟ ପାଶୁପତ ଯୋଗ ଲାଭ କଲେ। କେଶ ଓ ଦାଡ଼ି କାଟି, ଘୃତ ଲେପନ କରି, ମୁଞ୍ଜ ଗ୍ରାସ ବେଲ୍ଟ ପିନ୍ଧି, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିଥିବା, ଦୃଢ଼ ତପସ୍ୟା କଲେ। ହାତ ଉଠାଇ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଧାର ନ ରଖି, ଆଙ୍ଗୁଳ ତଳେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଫଳ, ପାଣି ଏବଂ ବାୟୁ ଭୋଜନ କରି, ଅଧୋକ୍ଷଜ ତିନି ଋତୁ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ରୁଦ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନେକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ସାମ୍ବ, ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ। ଏପରି, ଜାମ୍ବବତୀ, ହରିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସାମ୍ବ ମିଳିବାରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ଯେପରି ଆଦିତି ଆଦିତ୍ୟ ମିଳିଥିଲେ। ଏହିପରେ, ହେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶିବଙ୍କ ଶାପରେ, ବାଣଙ୍କ ହଜାର ହାତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କାଟାଯାଇଥିଲା।