ବିଦର୍ଭର ପୁତ୍ର କ୍ରଥା ଥିଲେ । କ୍ରଥାଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁନ୍ତି, କୁନ୍ତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ବୃତ୍ତ; ବୃତ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ରଣଧୃଷ୍ଟ, ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ । ଏହି ରଣଧୃଷ୍ଟଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ନିଧୃତି, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଦଶାର୍ହ, ଯିଏ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାକୁ ଦଳିଦେବାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ । ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁତ୍ର ବ୍ୟାପ୍ତ, ବ୍ୟାପ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଜିମୂତ; ଜିମୂତଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିକୃତି, ବିକୃତିଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଭୀମରଥ । ଭୀମରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ନବରଥ, ଯିଏ ଦାନ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସତ୍ୟବ୍ରତ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ । ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୃଢ଼ରଥ, ଦୃଢ଼ରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକୁନି, ଶକୁନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ କରମ୍ଭ, ତାହାପରେ ଦେବରଥ । ଦେବରଥଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ମହାନ ରାଜା ଦେବରତି, ଯିଏ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ନାମ ଦେବକ୍ଷତ୍ର । ଦେବକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧୁର, ଯିଏ ମଧୁବଂଶର ସ୍ଥାପକ; ଏହି ମଧୁଠାରୁ କୁରୁବଂଶ ଆରମ୍ଭ ହେଲା । କୁରୁବଂଶରୁ ଆସିଲେ ଅନୁ, ତାହାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁତ୍ୱାନ; ପୁରୁତ୍ୱାନ ଓ ବିଦର୍ଭର ଭଦ୍ରାବତୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଅଂଶୁ । ଅଂଶୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶର ଝିଅ ସହ ବିବାହ କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସତ୍ତ୍ୱ, ସତ୍ତ୍ୱଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ସାତ୍ୱତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଅଲଙ୍କୃତ ଓ ବଂଶକୁ ବଢ଼ାଇଲେ । ଏହିପରି ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ବଂଶାବଳୀ ସବିସ୍ତାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଗଲା । ଯେଉଁଠି ଏହି କଥା ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ, ସ୍ୱର୍ଗ, ରାଜ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ କରେ । ସତ୍ୱତଙ୍କୁ ଚାରିପୁଅ ହେଲେ: ଭଜନ, ଦିବ୍ୟ, ଦେବାବୃଦ୍ଧ ଓ ନୃପ । ତାଙ୍କଠାରୁ ଆଉ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣି, ଯେଉଁମାନେ ଯାଦବବଂଶର ଗର୍ବ । ଏହି ଚାରି ଭାଇଙ୍କ ଗୁଣ ସବିସ୍ତାରେ ଶୁଣ । ସୃଞ୍ଜୟ ଓ ଭଜନଙ୍କଠାରୁ ଆୟୁତାୟୁ, ଶତାୟୁ, ବଳବାନ୍ ଓ ହର୍ଷକୃତ ନାମକ ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ । ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଦେବାବୃଦ୍ଧ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କଲେ, ଏହି ଭାବନା କରି: “ମୋ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଉ ।” ତାଙ୍କ ପୁଅ ବଭ୍ରୁ, ଏକ ଉତ୍ତମ ରାଜା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ । ପୁରାତନ ବଂଶାବଳୀ ଜଣା ଲୋକମାନେ ବଭ୍ରୁଙ୍କ ଗାଥା ଗାନ କରନ୍ତି । ଏଉଁ ଦେବାବୃଦ୍ଧଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ଦୂରରୁ ଶୁଣିବା, ନିକଟରୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉ । ବଭ୍ରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବାବୃଦ୍ଧ ଦେବତା ସମାନ; ପ୍ରଥମେ ପାଞ୍ଚ, ପରେ ସାଠି, ତାପରେ ଛଉ ହଜାର ଏବଂ ଆଠ ଲୋକ ଏହି ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଲେ । ବଭ୍ରୁ ଓ ଦେବାବୃଦ୍ଧଠାରୁ ଆଗକୁ ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞୀ, ଦାନଶୀଳ, ବୀର, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ଦୃଢ଼ବ୍ରତ ଥିଲେ । ସତ୍ୱତବଂଶରେ ଶୂରବୀର ରଥୀ ଜନ୍ମିଲେ, ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଭୋଜମାନେ ଦେବତା ସମାନ ଥିଲେ । ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ଦୁଇ ରାଣୀ ଥିଲେ—ଗାନ୍ଧାରୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ । ଗାନ୍ଧାରୀ ଜନ୍ମାଇଲେ ସୁମିତ୍ର, ସଖାମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ; ମାଦ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମାଇଲେ ଏକ ପୁଅ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ ଦେବମୀଢୁଷ, ଏବଂ ଅନମିତ୍ର ଓ ଶିନି—ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଅନମିତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ନିଘ୍ନ, ନିଘ୍ନଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ ହେଲେ—ପ୍ରସେନା (ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ) ଓ ସତ୍ରାଜିତ । ସତ୍ରାଜିତଙ୍କ ଅତି ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ; ବିବସ୍ବତ୍ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଦାନ କରିଥିଲେ । ଏହି ମଣି ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ ମଣିର ରାଜା ହେଲା । ସେଠାରେ ପ୍ରସେନା ସହ ଶିକାର କରିବାକୁ ଗଲେ, ଏକ ଭୟଙ୍କର ସିଂହ ପାଖରେ ଏକା ହୋଇ ନିହତ ହେଲେ । ଶିନିଙ୍କ ଛୋଟ ପୁଅ, ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ, ସତ୍ୟବାକ୍ ଜନ୍ମିଲେ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ସତ୍ୟକ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସାତ୍ୟକି, ଯିଏ ପ୍ରବଳ ୟୁୟୁଧାନ ଥିଲେ । ୟୁୟୁଧାନଙ୍କ ପୁଅ ଅସଙ୍ଗ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁଣି, କୁଣିଙ୍କୁ ଯୁଗନ୍ଧର; ଏମାନେ ଶୈନେୟ ବୋଲି ପରିଚିତ । ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅଠାରୁ ବାର୍ଷ୍ଣି ଯୁଧାଜିତ୍ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ଵଫଲ୍କ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ତିନି ଲୋକର କଲ୍ୟାଣକାରୀ । ଯେଉଁଠି ମହାନ ରାଜା ଶ୍ଵଫଲ୍କ ବସନ୍ତି, ସେଠାରେ ରୋଗ ନାହିଁ, ଅନାବୃଷ୍ଟି ଭୟ ନାହିଁ । ଶ୍ଵଫଲ୍କ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ । ଗାନ୍ଦିନୀ ବର୍ଷକାଳ ଗର୍ଭରେ ରହିଲେ; ତାଙ୍କ ବାପା ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଇ କହିଲେ, “ଶୀଘ୍ର ଜନ୍ମ ନେଉ, ସୁଭାଗ୍ୟ ହେଉ; କାହିଁକି ଦେରି କରୁଛ?” ତେବେ ଗର୍ଭରୁ ଗାନ୍ଦିନୀ କହିଲେ, “ତିନି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିନକୁ ଏକ ଗାଈ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଲେ, ମୁଁ ଜନ୍ମିବି ।” ତାଙ୍କ ବାପା ସହମତ ହେଲେ ଓ ଏହି ମନୋକାମନା ପୂରଣ କଲେ; ସେ ଦାନଶୀଳ, ବୀର, ଯଜ୍ଞୀ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ ଓ ଅତିଥିପ୍ରିୟ ଥିଲେ । ଶ୍ଵଫଲ୍କ ଓ ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କ ପୁଅ ଅକୃରୁର, ଦାନଶୀଳ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଅକୃରୁର ଶୈବଙ୍କ କନ୍ୟା ରତ୍ନାଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ । ତାଙ୍କୁ ଉପମନ୍ୟୁ, ମାଙ୍ଗୁର, ବୃତ୍ତ, ଜନମେଜୟ, ଗିରିରକ୍ଷ, ଉପେକ୍ଷ, ଶତୃଘ୍ନ, ଧର୍ମଭୃତ୍, ବୃଷ୍ଟଧର୍ମ, ଗୋଧନ, ବର, ଆବାହ, ପ୍ରତିବାହ ଓ ସୁଧାରା (ଏକ ଉତ୍ତମ କନ୍ୟା) ଜନ୍ମିଲେ । ଅକୃରୁର ଓ ଉଗ୍ରସେନୀଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଦେବବାନ୍ ଓ ଉପଦେବ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଗୌରବ କରନ୍ତି । ସୁମିତ୍ରଙ୍କୁ ଚିତ୍ରକ ନାମକ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ । ଏହିପରି ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ପବିତ୍ର ବଂଶର ଗାଥା ଏଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ଧର୍ମ, ଦାନ, ବୀରତା ଓ ପୁଣ୍ୟର ଅବିରତ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି ।