ସୁନ, ମୁଁ ଏବେ ଯଦୁଙ୍କ ପରମ୍ପରାକୁ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଭାବେ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିବି। ଯଦୁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ସହସ୍ରଜିତ, କ୍ରୋଷ୍ଟୁ, ନୀଳ, ଅଜକ ଓ ଲଘୁ। ସହସ୍ରଜିତଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଶତଜିତ ହେଲେ। ଶତଜିତଙ୍କର ତିନିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ହୈହୟ, ହୟ ଓ ବେଣୁହୟ ନାମକ ରାଜା। ହୈହୟଙ୍କ ପୁଅ ଧର୍ମ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧର୍ମନେତ୍ର, ତାଙ୍କ ପୁଅ କୀର୍ତ୍ତି, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ସଂଜୟ। ସଂଜୟଙ୍କ ପୁଅ ନ୍ୟାୟପରାୟଣ ମହିଷ୍ମାନ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ପ୍ରବଳ ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟ। ଭଦ୍ରଶ୍ରେଣ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ଦୁର୍ଦ୍ଦମ ଓ ଦୁର୍ଦ୍ଦମଙ୍କ ପୁଅ ବିଦ୍ୱାନ୍ ଧନକ। ଧନକଙ୍କର ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—କୃତବୀର୍ୟ, କୃତାଗ୍ନି, କୃତବର୍ମା ଓ କୃତଉଜା। କୃତଉଜାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ, ସପ୍ତଦ୍ୱୀପର ସାମ୍ରାଟ୍, ହଜାର ହାତ ଥିବା ଏହି ମହାପୁରୁଷ। ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରାମ ନାରାୟଣ ଅବତାର ରୂପେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ। କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଶତପୁତ୍ର ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ବିଶେଷ ଶୂରବୀର—ଶୂର, ଶୂରସେନ, ଧୃଷ୍ଟ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଜୟଧ୍ୱଜ। ଜୟଧ୍ୱଜ ଅବନ୍ତି ଜନଙ୍କ ରାଜା ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ତାଳଜଂଘ, ଶତପୁତ୍ର ତାଳଜଂଘ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀର ରାଜା ବୀତିହୋତ୍ର। ଅନ୍ୟମାନେ, ବୃଷ ଆଦି, ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ। ବୃଷଙ୍କୁ ମଧୁ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ। ମଧୁଙ୍କ ଶତପୁତ୍ର ମଧ୍ୟରୁ ବୃଷ୍ଣି ତାଙ୍କ ବଂଶଧର ହେଲେ। ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ବୃଷ୍ଣି, ମଧୁଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ମାଧବ ଓ ହୈହୟମାନେ ଯଦୁବଂଶୀ କୁହାଯାନ୍ତି। ଏହି ମହାନ ହୈହୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାଞ୍ଚ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳ ଅଛନ୍ତି—ବୀତିହୋତ୍ର, ହର୍ୟତ, ଭୋଜ, ଅବନ୍ତି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୂରସେନ ଓ ତାଳଜଂଘ। ଶୂର, ଶୂରସେନ, ବୃଷ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଜୟଧ୍ୱଜ—ଏହି ପାଞ୍ଚଜଣ ହୈହୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରମୁଖ। ଶୂର, ଶୂରବୀର ଓ ଶୂରସେନଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅମାନେ ଶୂରସେନ କୁହାଯାନ୍ତି। ବୀତିହୋତ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ନର୍ତ୍ତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ଦୁର୍ଜୟ, ଯିଏ ଅମିତ୍ରକର୍ଷଣ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏବେ ମୁଁ କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ବଂଶକୁ କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ପ୍ରମୁଖ ଭଗବାନ୍ ବିଷ୍ଣୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। କ୍ରୋଷ୍ଟୁଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଜିନୀବାନ୍। ବୃଜିନୀବାନ୍ଙ୍କ ପୁଅ ସ୍ୱାତୀ, ତାଙ୍କ ପୁଅ କୁଶଙ୍କୁ। ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ କୁଶଙ୍କୁ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କଲେ ଓ ଦାନ ଦେଲେ। ତାଙ୍କୁ ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ପୁଅ ହେଲେ, ସେ ମଧ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରି ଦାନ କଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ଦୀକ୍ଷିତ ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଓ ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅନେକ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ। ଶଶବିନ୍ଦୁଙ୍କ ସନ୍ତାନ ଲକ୍ଷେ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନନ୍ତକ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ। ଅନନ୍ତକଙ୍କ ପୁଅ ଯଜ୍ଞ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଧୃତି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଉଶନାସ୍, ଯିଏ ଏହି ଭୂମିରେ ଅଧିକାରୀ ହେଲେ। ଉଶନାସ୍ ଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ସିତେଷୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହେଲେ। ସିତେଷୁଙ୍କ ପୁଅ ମାରୁତ, ଜେଉଁଠାରୁ ବଂଶ ବଢିଲା। ମାରୁତଙ୍କ ପୁଅ କମ୍ବଳବାର୍ହି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶାସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ରୁକ୍ମକବଚ। ରୁକ୍ମକବଚ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିର ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ମହାପ୍ରତାପ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଦାନ କଲେ। ରୁକ୍ମକବଚଙ୍କୁ ପୁଅ ପରାବୃତ୍, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ନାଶ କଲେ। ପରାବୃତଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଥିଲେ—ରୁକ୍ମେଷୁ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ, ଜ୍ୟାମଘ, ପରିଘ ଓ ହରି। ପରିଘ ଓ ହରିଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବାପା ବିଦେହ କୁ ଦେଲେ। ରୁକ୍ମେଷୁ ରାଜା ହେଲେ, ପୃଥୁରୁକ୍ମ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଏମାନେ ମିଶି ରାଜା ଜ୍ୟାମଘଙ୍କୁ ଦେଶ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ। ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନଯାପନ କରୁଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଶିକ୍ଷା ନେଇ, ଧନୁଷ୍ ଧରି ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ଜୀବନସାଥୀ ସହିତ ନର୍ମଦା ତୀର ରିକ୍ଷବତ୍ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ରହିଲେ। ଜ୍ୟାମଘଙ୍କ ଶ୍ରୀମତୀ ଶୈବ୍ୟା ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଓ ପତିବ୍ରତା ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରେ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ବିଦର୍ଭ। ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷିତ କ୍ରଥ ଓ କୈଶିକ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବିଦର୍ଭଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ହେଲେ—ରୋମପଦ ଓ ବଭ୍ରୁ। ସୁଧୃତି ତାଙ୍କ ପୁଅ, ତିନିଏ ଉତ୍ତମ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା। ସୁଧୃତିଙ୍କୁ କୌଶିକ ଓ ତାଙ୍କୁ ଚେଦିବଂଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହିଭଳି ଯଦୁବଂଶର ଏହି ପବିତ୍ର ଏବଂ ମହାନ୍ ବଂଶାବଳୀ ଅବିରତ ଚାଲିଛି।