ନାଭାଗ ଓ ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ତିନି ପ୍ରକାରର ଦୁଃଖରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଗଲା। ସିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଶୂରବୀର ଅୟୁତାୟୁ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ। ସେ ରାଜା ନଳଙ୍କ ସ୍ନେହୀ ଓ ଦୈବୀ କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା ଜୁଆ ଖେଳର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ନଳ ନିଜ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ପୁରାତନ କଥାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଭିନ୍ନ ଭାବେ, ବୀରସେନଙ୍କ ଆଉ ଏକ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯିଏ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଋତୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ସାର୍ବଭୌମ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଦାସ, ଏବଂ ସୁଦାସଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ରାଜା ସୌଦାସ। ସୌଦାସ କଳ୍ମାଷପାଦ ଓ ମିତ୍ରସହ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ବିଶିଷ୍ଟ ମୁନି ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯିଏ ଅଶ୍ମକ ଭାବେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶକୁ ବୃଦ୍ଧି କଲେ। ଅଶ୍ମକଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୂଳକ, ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ରାନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିତ। ଏହି ରାଜା ରାମଙ୍କ ଭୟରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ନାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରହିଲେ, ରକ୍ଷାର ଆଶାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀବେଶ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ମୂଳକଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ରାଜା ଶତରଥ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇଲାବିଳା ଜନ୍ମିଲେ। ଇଲାବିଳୀ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୃଦ୍ଧଶର୍ମା, ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଝିଅଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏଠାରେ ଆସି କେବଳ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଜୀବନ ଲାଭ କଲେ। ସେ ତିନି ଅଗ୍ନି ଓ ତିନି ଲୋକକୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ସତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବିଜୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୀର୍ଘବାହୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ। ରଘୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଜ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦଶରଥ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ମହାନ ସ୍ଥାପକ। ଦଶରଥଙ୍କଠାରୁ ରାମ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ବୀର, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ସହ ଭାରତ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତୃଘ୍ନ ଜନ୍ମିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବପ୍ରଧାନ ଏବଂ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ ଥିଲେ ରାମ, ଯିଏ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ରାବଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କଲେ, ବହୁ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ରାମ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କଲେ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁଶ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଲବ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସତ୍ୟବାନ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ଜନ୍ମିଲେ; କୁଶଠାରୁ ଅତିଥି, ତାଙ୍କଠାରୁ ନିଷଧ ଜନ୍ମିଲେ। ନିଷଧଠାରୁ ନଳ, ତାଙ୍କଠାରୁ ନଭସ; ନଭସଠାରୁ ପୁଣ୍ଡରୀକ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଛେମଧନ୍ୱନ ଉଲ୍ଲେଖ ହୁଏ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୂରବୀର ଦେବନୀକ; ତାଙ୍କଠାରୁ ଅହୀନର, ତାଙ୍କଠାରୁ ସହସ୍ରାଶ୍ୱ। ଶୁଭ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାବଲୋକ ଜନ୍ମିଲେ, ତାପରେ ତାରପୀଡ଼; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରଗିରି, ତାଙ୍କଠାରୁ ଭାନୁଚନ୍ଦ୍ର। ତାଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୁତାୟୁ, ବୃହଦ୍ବଳ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯିଏ ଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୌଭଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ। ଏହିମାନେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ପ୍ରଧାନ ରାଜାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରମୁଖ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ପଶୁପତି ଜ୍ଞାନ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ନିୟମ ଓ ଜ୍ଞାନ ଅନୁଯାୟୀ ଯଜ୍ଞ କଲେ। କିଛି ମହାପୁରୁଷ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, କିଛି ମୁକ୍ତି ଲାଭ କଲେ; ନୃଗ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଶାପରେ କମ୍ବଳି ପୋକା ହେଲେ। ଧୃଷ୍ଟ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ବଳବାନ୍ ଯମବାଳ ଓ ରଣଧୃଷ୍ଟ—ଏହି ତିନି ପୁତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ। ଶର୍ୟାତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆଣର୍ତ୍ତ, ଝିଅ ସୁକନ୍ୟା; ଆଣର୍ତ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରୋଚମାନ। ରୋଚମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ରେବ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରୈବତ; ଏଉଁ ଶତ ପୁତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ କକୁଦ୍ମି। ତାଙ୍କ ଝିଅ ରେବତୀ, ରାମଙ୍କ ଭାର୍ୟା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ନରିଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ର ନିଜେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶାନ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜିତାତ୍ମା। ନାଭାଗଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ, ବିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ; ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋତ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ। ଋତଠାରୁ କୃତ, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧର୍ମା ଯାହାକୁ ପୃଷିତ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ; ସମସ୍ତ କାରୂଷ ଏହି କରୂଷର ପୁତ୍ର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ପୃଷିତ ଏକ ଗାୟକୁ କ୍ଷତି କରି ଅପରାଧ କଲେ, ତେଣୁ ଗୁରୁଙ୍କ ଶାପରେ ଶୂଦ୍ର ହେଲେ, ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ଜଣାଗଲେ। ନାଭାଗଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଷ୍ଟ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଭଲନ୍ଦନ; ଭଲନ୍ଦନଙ୍କ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର ଅଜବାହନ। ଏଭଳି ମାନବ ବଂଶର ପୁତ୍ରମାନେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲେ; ଏବେ ମୁଁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ପୁତ୍ର ଓ ପୌତ୍ର, ଏବଂ ଏଲା ବିଷୟରେ କହିବି। ଏଲାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆଇଲ, ଯିଏ ପୁରୁରବାସ୍ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଟ୍ୱକନ୍ତକ ନାମକ ପବିତ୍ର ଭୂମିରେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଯମୁନାର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ପ୍ରୟାଗରେ, ମୁନିମାନେ ପୂଜିତ କରୁଥିବା, ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ ବସିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସାତିଜଣ ପୁତ୍ର ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଭବଙ୍କ ଭକ୍ତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେମାନେ ହେଲେ ଆୟୁ, ମାୟୁ, ଅମାୟୁ, ବଳବାନ୍ ବିଶ୍ୱାୟୁ, ଶ୍ରୁତାୟୁ, ଶତାୟୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ। ଆୟୁଙ୍କ ପଞ୍ଚ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର, ସ୍ୱରଭାନୁଙ୍କ କନ୍ୟା ପ୍ରଭାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ ନହୁଷ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ନହୁଷଙ୍କ ଛଅ ଅନୁଗାମୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ। ପିତୃମାନେଙ୍କ କନ୍ୟା ବିରଜାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯତି, ଯୟାତି, ସମ୍ୟାତି, ଆୟାତି ଓ ପଞ୍ଚମ ଅନ୍ଧକ ଜନ୍ମିଲେ।