ଅଚଳଙ୍ଗ ଲୋକର ନାଥ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ, ଏହି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୁଁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲି। ସମସ୍ତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ଭକ୍ତିକୁ ପ୍ରଥମେ ରଖି, ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲି। ଏପରେ, ମୋର ସ୍ତୁତି ଶ୍ରବଣ କରି, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ହ୍ୟମ୍ନ ଦେଇ, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଫଳ ଲଭିଲେ। ଏହି ସ୍ତୁତି ଶ୍ରବଣ କିମ୍ବା ପାଠ କରିଥିଲେ, ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭିଥାଏ। ଏହି ପାଠ କରିଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ମଦ ପାନକାରୀ, ଚୋର, ଗୁରୁର ଶୟନକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା, ଶରଣ ନେବାକୁ ଆସିଥିବାକୁ ହନ୍ତା, ମିତ୍ରର ଶ୍ରଦ୍ଧା ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା—ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଠ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇପାରିବେ। ମା, ବାପା, ବୀର, ଗର୍ଭର ହନ୍ତା ମଧ୍ୟ ଏହି ପାଠକୁ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି ତିନି ସନ୍ଧିରେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳିଥାଏ। ଦିନର ତିନି ସନ୍ଧିରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ପରେ, ଦେବତାଙ୍କର କୃପା ଓ ଉଦ୍ୟମ ଦ୍ୱାରା, ତ୍ରିଧନ୍ବନ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଲଭିଲେ। ଗଣେଶଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଦୃଢ଼ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଆଦର ଲଭି, ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣ ବଂଶର ଶିକ୍ଷିତ ରାଜା ତ୍ରିଧନ୍ବନ ଏହିପରି ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୁଅ ସତ୍ୟବ୍ରତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଦର୍ଭ ରାଜାକୁ ବଧ କରି, ତାଙ୍କର ଜନାଙ୍କୁ ନେଇଥିଲେ। ବିବାହ କ୍ରିୟା ସଠିକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଏହି ଅନ୍ୟାୟ କାରଣରୁ ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ। ପରିତ୍ୟାଗିତ ସତ୍ୟବ୍ରତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି?” ତାଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ତୁମେ ଚଣ୍ଡାଳମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିବା।” ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଇ, ସତ୍ୟବ୍ରତ ଚିତ୍ରାକଳା ଛାଡ଼ି, ଚଣ୍ଡାଳମାନଙ୍କ ଉପକନ୍ଥରେ ବସିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତିନି ଲୋକରେ ସତ୍ୟବ୍ରତ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ଏକଥା, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ରୋଷରୁ, ସତ୍ୟବ୍ରତ ରାଜା ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାର୍ଷି ତ୍ରିଶଙ୍କୁକୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। କୌଶିକ ମୁନି, ଦେବତା ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ରାଜ୍ୟରେ ତ୍ରିଶଙ୍କୁକୁ ରାଜା ଭାବରେ ଅଭିଷେକ କଲେ ଓ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କଲେ। ପରେ, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତ୍ରିଶଙ୍କୁକୁ ଦେହ ସହିତ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଠାଇଦେଲେ। ସତ୍ୟବ୍ରତଙ୍କ ଜନା କୈକେୟ ବଂଶର ଜନା ଥିଲେ। ସେ ଏକ ପୁଅ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ପାପରହିତ; ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ରୋହିତ ଥିଲେ, ଯିଏ ବୀର। ରୋହିତଙ୍କ ପୁଅ ହରିତ, ହରିତଙ୍କ ପୁଅ ଧୁନ୍ଧୁ, ଧୁନ୍ଧୁଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ବିଜୟ ଓ ସୁତେଜସ। ବିଜୟ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଠାରେ ଜିତି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ରୁଚକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମର ରାଜା ହେଲେ। ରୁଚକଙ୍କ ପୁଅ ବୃକ, ବୃକଙ୍କୁ ବାହୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ବାହୁଙ୍କ ପୁଅ ସାଗର, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମର ରାଜା। ସାଗରଙ୍କ ଦୁଇ ଜନା—ପ୍ରଭା ଓ ଭାନୁମତୀ—ପୁଅ ପାଇଁ ଆର୍ବ ମୁନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଆର୍ବ ମୁନି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଏକ ଜନାକୁ ଅନେକ ପୁଅ, ଅନ୍ୟକୁ ଏକ ପୁଅ ଦେବା ବର ଦେଲେ। ପ୍ରଭା ଅନେକ ପୁଅ ନେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବଂଶ ଚାଲାଇବେ; ଭାନୁମତୀ ଏକ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜସ ନେଲେ। ଏହି ତେଜରୁ, ଷଠି ହଜାର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ କୁ ଖୋଦିବା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ତୀରର ରୋଷରେ ଦଗ୍ଧ ହେଲେ। ଅସମଞ୍ଜସଙ୍କ ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭଗୀରଥ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଭଗୀରଥଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଗଙ୍ଗା ଭୂମିକୁ ଆସିଲେ; ଭଗୀରଥଙ୍କ ପୁଅ ଶ୍ରୁତ। ନାଭାଗ, ଭଗବାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅମ୍ବରୀଷ; ତାଙ୍କୁ ଶିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ନାଭାଗ ଓ ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭୂମି ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲା। ଶିନ୍ଧୁଦ୍ୱୀପଙ୍କ ପୁଅ ଆୟୁତାୟୁ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଋତୁପର୍ଣ୍ଣ, ଯିଏ ନଳଙ୍କ ମିତ୍ର ଓ ଦ୍ୱାପର ଜ୍ଞାନର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ। ଦୁଇ ନଳ, ନିୟମରେ ଦୃଢ଼, ପୁରାଣ କଥାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଭିରସେନାଙ୍କ ଏକ ଅନ୍ୟ ପୁଅ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର, ଋତୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ସାର୍ବଭୌମ, ଜନମାନସଙ୍କ ନାଥ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁଦାସ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ରାଜା; ସୁଦାସଙ୍କ ପୁଅ ସୌଦାସ। ସୌଦାସ କଳ୍ମାଷପାଦ ଓ ମିତ୍ରସହ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେ ଅଶ୍ମକ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି କଲେ; ଅଶ୍ମକଙ୍କ ପୁଅ ମୂଳକ, ମୂଳକଙ୍କ ପ୍ରଧାନ ରାଣୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ରାଜା, ରାମଙ୍କ ଭୟରୁ, ଜନାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅରଣ୍ୟରେ ରହି, ରକ୍ଷା ଆଶାରେ ନାରୀ ପରି ଅଭୁଷଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ମୂଳକଙ୍କ ଧର୍ମିକ ପୁଅ ଶତରଥ; ଶତରଥଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଇଲାବିଳା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଇଲାବିଳୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ବୃଦ୍ଧଶର୍ମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଝିଅରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିପରି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଏକ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାବଂଶର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଉନ୍ନତିର ଗାଥା ଅଗ୍ରଗତି ହେଲା।