ପରାଶର ଭବାନୀ ଓ ମହାତ୍ମା ନନ୍ଦୀଙ୍କ ଚରଣରେ ବନ୍ଦନା କରିଲେ। ସେ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସଫଳ ହେଲା। ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ହେଉଛି ଯାହାର ଭୂଷଣ, ସେ ଆଜି ମୋର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ଦେବତା କିମ୍ବା ଦେମନ୍, ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ମୋ ସମାନ କିଏ?" ଏହି ସମୟରେ, ଶକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ପରାଶର ଆକାଶରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ଭାଇମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ଭାଇମାନେ ସୂର୍ୟ ପ୍ରଭାର ଦ୍ୱାରା ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚାଲିବା କରୁଛନ୍ତି, ଚାରି ଦିଗକୁ ମୁହାଁ କରି। ସେ ଦେଖି ବନ୍ଦନା କଲେ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତାପରେ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବ, ତାଙ୍କ ଭାର୍ୟା ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାଙ୍କ ଶିଶୁକୁ ଦେଖିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। "ହେ ଶକ୍ତି, ତୁମର ପୁତ୍ର, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଆନନ୍ଦ ଅଶ୍ରୁରେ ଭରିଯାଇଛି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ପିତା ବସିଷ୍ଠ, ଏଉଁ ଦୃଶ୍ୟମାନ ନୁହେଁ। ଦେଖ, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଶୁଭ, ଦେବୀ ସମାନ—ତୁମର ମା। ଜ୍ଞାନୀ, ତୁମ ମାଁ ଓ ପିତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କର।" ଶକ୍ତି, ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଶୀଘ୍ର ହର, ଦେବତାଙ୍କ ଦେବତା, ଉମା ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ। ଏବଂ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ନାଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଶକ୍ତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କଥା କହିଲେ। "ହେ ପୁତ୍ର, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ପରାଶର, ତୁମେ ମୋ ପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା। ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମେ ଅଣିମା ଆଦି ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଲାଗିଛ। ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ମୁହଁ ଦେଖିଛି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅରୁନ୍ଧତୀ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସଦା ରକ୍ଷା କର, ମୋ ପାଇଁ।" "ମୋର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଂଶ ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିଛ। ନ୍ୟାୟବାନ ଲୋକ କହନ୍ତି, ଯେ ଯେଉଁ ଜଣେ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ ଜିତ କରିଥାଏ। ମୁଁ ମୋ ଇଚ୍ଛିତ ବର ଭାବରେ ଜଗତ୍ ନାଥ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ବାଛିବି; ମୁଁ ମୋ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିବାକୁ ଯିବି।" ପିତା ପରାଶରଙ୍କୁ କହି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ସେ ତାଙ୍କ ଭାର୍ୟା କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ ପିତାଙ୍କୁ ଯାଇଲେ। ପରାଶର, ପିତାଙ୍କୁ ଯିବା ଦେଖି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧର ଦେବତାଙ୍କୁ ଚୟିତ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତାପରେ, କାମ ଓ ଅନ୍ଧକ ନାଶକ ମହାଦେବ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶାକ୍ତିୟକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ସେଉଁଠି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ମହେଶ୍ୱର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେବା ପରେ, ଶାମ୍ବୁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କରି, ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସ ବଂଶକୁ ଦହନ କଲେ, କାରଣ ସେ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ। ଏହିପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ବସିଷ୍ଠ, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିପୁତ୍ର ପରାଶରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରିୟ, ଏହି ଅତିରିକ୍ତ କ୍ରୋଧ ପରିପ୍ରାପ୍ତ। ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କର।" "ରାକ୍ଷସମାନେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନାହାନ୍ତି; ଏହି ଘଟଣା ତୁମର ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ। କ୍ରୋଧ ଅବୁଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କୁ ହେଉଛି, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନୁହେଁ। କିଏ କିଏକୁ ହତ କରେ, କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ତାଙ୍କ କର୍ମର ଫଳ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମାର କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ବହୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନ୍ତି।" "କ୍ରୋଧ କଥା ଓ ତପସ୍ୟାର ମେରିଟ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରେ। ଦୟା କର, ଦୁଃଖିତ ଓ ନିର୍ମଳ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଏହି ଦହନ ବନ୍ଦ କର। ଏହି ବଳି ଉପକ୍ରମ ବନ୍ଦ କର; କ୍ଷମା ନିଜରେ ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ।" ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ପରାଶର ତୁରନ୍ତ ଏହି ବଳି ବନ୍ଦ କରିଲେ। ବସିଷ୍ଠ, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଦେଖି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ବଳି ସ୍ଥଳରେ ଆସିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଲେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ପରାଶରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମ ଗୁରୁଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା, ଏତେ ବିପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ କ୍ଷମାରେ ଶରଣ ନେଇଛ।" "ଏହିପରି, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିବା; ମୋ ବଂଶର କ୍ଷୟ ହେବ ନାହିଁ, କ୍ରୋଧ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ଦେଉଛି—ତୁମେ ପୁରାଣ ସଂହିତା ରଚିତା ହେବେ।" "ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଚରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ତୁମର କର୍ମରେ ଲିନ କିମ୍ବା ନିଃସ୍ତର କର, ଏହା ସଠିକ୍ ଭାବରେ ବୁଝିପାରିବା; ତୁମର ମନ କର୍ମ ଉପରେ ପରିଶୁଦ୍ଧ। ମୋ କୃପାରେ, ତୁମର ବୁଦ୍ଧି ସନ୍ଦେହ ରହିବ ନାହିଁ।" ତାପରେ, ବସିଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା, କହିଲେ, "ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ନିଶ୍ଚୟ ଘଟିବ।" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଦୟାରେ, ପରାଶର ବୈଷ୍ଣବ ପୁରାଣ ରଚିଲେ, ଯାହା ଛଅ ରୂପରେ ଜ୍ଞାନର ସଂଗ୍ରହ, ସମସ୍ତ ଅର୍ଥ ପୂରଣ କରେ। ଏହି ପୁରାଣ ଛଅ ହଜାର ଶ୍ଲୋକରେ ଅନୁସୂତ, ବେଦର ଅର୍ଥ ସହିତ ଏକତା ରଖିଛି, ଏହା ପୁରାଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ଥ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଭଳି, ମୁଁ ତୁମକୁ ବସିଷ୍ଠ ବଂଶ ଓ ଶକ୍ତିପୁତ୍ର ପରାଶରଙ୍କ ମହାତ୍ମ୍ୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ବର୍ଣ୍ନନା କରିଛି। ହେ ରୋମହର୍ଷଣ, ବଂଶ ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବେ ତୁମେ ସୂର୍ୟ ବଂଶ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ବଂଶ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କଥା କହ। ଅଦିତି କଶ୍ୟପରୁ ଆଦିତ୍ୟ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ତିନି ଭାର୍ୟା ଓ ପରେ ଆଉ ଏକ ଭାର୍ୟା ଥିଲେ। ସଂଜ୍ଞା, ରାଜ୍ଞୀ, ପ୍ରଭା, ଚାୟା—ଏହି ନାମଗୁଡିକ ଥିଲା। ସଂଜ୍ଞା, ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ କନ୍ୟା, ସୂର୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୁକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେ ଯମ, ଯମୁନା ଓ ରେବତୀ ରାଣୀକୁ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରଭା, ଆଦିତ୍ୟରୁ ପ୍ରଭାତକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ସଂଜ୍ଞା ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ଚାୟାକୁ ରଖିଲେ। ଚାୟା, ଭାସ୍କରରୁ ସାବର୍ଣିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାପରେ, କ୍ରମକ୍ରମେ, ଶନି, ତପତୀ, ଓ ବିଷ୍ଟିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଚାୟା ତାଙ୍କ ନିଜ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ମନୁ ଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ନେହ ଦେଉଥିଲେ। ପୂର୍ବ ମନୁ ଏହା ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଯମ କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହେଲେ...