ସେଇ ଶୁଭ ବାକ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ସେ (ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ) ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ହସିଲେ ଏବଂ ପୁଅକୁ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତରେ ଦେଖି କହିଲେ, "ଏହା ସତ୍ୟ। ପୁଅ, ପୁଅ, ପୂଜା କର।" ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଦୃଢ଼ ସଂକଳ୍ପ ବୁଝି, ମହାର୍ଷି ବସିଷ୍ଠ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ କୃପାମୟ, ସେ ତାଙ୍କର ନାତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର ନାତି, ତୁମର ଏହି ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଉଚିତ, ହେ ଧର୍ମାତ୍ମା, କିନ୍ତୁ ଶୁଣ, ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ବିନାଶ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" "ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ସଂସାରର ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପୂଜା କର। ଶକ୍ତିପୁତ୍ର, ତିନି ଲୋକ ଯଦି ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ, ତାହାର ଦୋଷ କ’ଣ ତୁମର?" ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ ଯେ ସେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ବିନାଶ କରିବେ। ତାପରେ, ସେ ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ, ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ମୁନିମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବାଳୁକାରେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କଲେ। ସେ ଶୁଭ ଶିବସୂକ୍ତ, ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର, ତୀବ୍ର ରୁଦ୍ର ଓ ଶିବସଂକଳ୍ପ ପାଠ କରି ଏହାର ପୂଜା କଲେ। ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ନୀଳରୁଦ୍ର, ଶୁଭ ରୁଦ୍ର, ଭାମୀୟ, ପବମାନ, ଓ ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମ ମନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ପାଠ କଲେ। ସେ ହୋତାର, ଲିଙ୍ଗସୂକ୍ତ, ଅଥର୍ବଶିରସ୍ ଓ ଅଷ୍ଟାର୍ଘ୍ୟ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଅର୍ପଣ କଲେ। "ହେ ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ମୋ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପିତା, ତାଙ୍କର ଭାଉମାନେ ସହିତ, ରକ୍ତ ସହିତ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ନିଗଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ହେ ଶଙ୍କର।" "ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ମୋ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଉମାନେ ସହିତ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ," – ଏହିପରି ଆବେଗରେ ସେ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୁନିପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କରି, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇଲେ। "ହେ ରୁଦ୍ର, ରୁଦ୍ର, ରୁଦ୍ର!" ବୋଲି କାନ୍ଦି, ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ଶଙ୍କର, ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଶିଶୁଟିଏକୁ ଦେଖ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେ ମୋ ସ୍ମୃତିରେ ଲୀନ ଓ ମୋ ଉପାସନାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।" ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ନିର୍ମଳ ପରାଶରା, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେହ ଶୋକରେ ଆବୃତ, ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ଭରିଗଲା। ଲିଙ୍ଗ ପୂଜାରେ ଲିନ, "ହେ ହର, ହେ ରୁଦ୍ର" ବୋଲୁଥିବା ପରାଶରାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଉମା, ଶଙ୍କରଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ନାୟକଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆଭିଲାଷିତ ଦାନ ଦିଅ, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, କୃପା କର।" ଉମାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ଶଙ୍କର, ବିଶ୍ୱନାଥ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦ୍ୱିଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ଯାହାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଖିରୋଡ଼ା ନୀଳ କମଳ ପୁଷ୍ପ ପରି।" "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏମିତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଛି, ଯାହା ମୋ ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଦେଖିପାରିବ।" ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ନୀଳଲୋହିତ, ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପରିଚାରକମାନେ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ପରମେଶ୍ୱର ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ଆଖି ଆନନ୍ଦାଶୁରେ ଭିଜିଗଲା, ହୃଦୟ ଉଲ୍ଲସିତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପାଦପଦ୍ମରେ ପଡ଼ିଲେ। ଏପରେ ସେ ଭବାନୀ ଓ ମହାତ୍ମା ନନ୍ଦିଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। "ଆଜି ମୋ ଜୀବନ ସାର୍ଥକ ହେଲା," ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ କହିଲେ। "ଯିଏ ଚନ୍ଦ୍ରକୋର ଭୂଷିତ, ସେ ଆଜି ମୋର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଛନ୍ତି। ଏହି ସଂସାରରେ ଦେବ କିମ୍ବା ଦାନବ, ମୋ ସମାନ ଆଉ କିଏ?" ଏହି ସମୟରେ, ପରାଶର ଶକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ସହିତ ଆକାଶରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଓ ଭାଉମାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଭାଉମାନଙ୍କ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ପ୍ରଣାମ କଲେ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ତାପରେ ବୃଷଧ୍ୱଜ ଦେବ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ସମସ୍ତ ପରିଚାରକ ସହିତ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଶକ୍ତି, ତୁମର ପୁଅ, ଯାହାଙ୍କ ଆଖି ଆନନ୍ଦାଶୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖ, ଏବଂ ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ପିତା ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଖ, ଯିଏ ଏଯାଁ ଦେଖାଯାଉନାହାନ୍ତି।" "ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଦେଖ, ଶୁଭ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଦେବୀ ସମାନ, ତୁମର ମାତା। ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଦୁହେଁ ପିତା ଓ ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର।" ଶଙ୍କରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଶକ୍ତି ଶୀଘ୍ର ହର, ଦେବଦେବ ଉମା ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଶକ୍ତି ତାଙ୍କର ମାତା ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପୁଅ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ପରାଶର, ତୁମ ତେଜସ୍ବୀ, ମୁଁ ତୁମରେ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲ।" "ହେ ପରାଶର, ମୋ ଆଦେଶରେ ତୁମେ ଅଣିମା ଆଦି ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧିରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବାକୁ ପାଇଛ, ଏବଂ ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ମୁହଁ ଦେଖିଛି।" "ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ମୋ ପ୍ରିୟ ଅରୁନ୍ଧତୀ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖ, ମୋ ପାଇଁ।" "ହେ ପୁଅ, ମୋ ସମସ୍ତ ବଂଶ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେଲା; ଧର୍ମଜ୍ଞମାନେ କହନ୍ତି, ସଂସାରକୁ ଜୟ କରିବା ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୁଏ।" "ମୁଁ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ମୂଳ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭାବରେ ବାଛିବି; ମୁଁ ମୋ ଭାଉମାନେ ସହିତ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରିବାକୁ ଯିବି।" ଏପରି କହି, ପୁଅଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ମନୋନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସଭାରେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖି, ପିତାଙ୍କୁ ଯାଉଥିଲେ। ପିତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଖି, ପରାଶର ଶଙ୍କରଙ୍କ ପୂଜା କରି, ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କୁ ଚିତ୍ତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତାପରେ, କାମ ଓ ଅନ୍ଧକ ନାଶକ ମହାଦେବ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶାକ୍ତେୟକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ମହେଶ୍ୱର ବିଦାୟ ନେବା ପରେ, ପରାଶର, ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ମନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ ଥିବାରୁ, ରାକ୍ଷସ ବଂଶକୁ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଦଗ୍ଧ କଲେ। ଏପରେ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ବସିଷ୍ଠ, ମୁନିମାନେ ସହିତ, ତାଙ୍କ ନାତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଅତିରିକ୍ତ କ୍ରୋଧ ପ୍ରୟାପ୍ତ, ବାଲକ, ଏହି କ୍ରୋଧକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।" "ରାକ୍ଷସମାନେ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିନାହାନ୍ତି; ଏହି ସବୁ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଘଟିଛି। କ୍ରୋଧ ମାତ୍ର ମୂର୍ଖମାନେ ଧରେ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନୁହେଁ।