ଏହି ଘଟଣାରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇଥିଲେ। ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆତ୍ମ ବିଷୟରେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ଅଧା ଠିକ୍ ଅଟେ; କିନ୍ତୁ ଏଠି ତାହା ମିଥ୍ୟା ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା, କାରଣ ଶକ୍ତି ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ସେ ଏକା ରହିଗଲେ। ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଚିନ୍ତା କରିଲେ, "ମୋ ମନ କେତେ କଠୋର, ମୁଁ ଏଠି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ରହିପାରିଛି, ମୋ ଜୀବନ ଭଳି ପ୍ରିୟ ପତିକୁ ଛାଡି ଦେଇ।" ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଭାବିଲେ, "ମୁଁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଭରସା କରିଛି, ଗଛରେ ଲତା ଭଳି; ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ହାରାଇ ଏକା ହେଲେ ମୁଁ ଅମର ହେଲି ମିଶ୍ର, ଦୁଃଖରେ ରହିଛି।" ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶୁଣି, ବସିଷ୍ଠ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିବାକୁ ନିଷ୍ପତି କରିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଦୁଃଖରେ, ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇଲେ; ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଚିନ୍ତାରେ ଲିନ ହେଲେ। ଶକ୍ତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ପତିପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖି, କ୍ଷୀଣ ହେଉଥିବା ସତ୍ତା ରେ ଗର୍ଭକୁ ସଂରକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ବାରା ବଂଶ ଚାଲିଯିବ। ଦଶମ ମାସରେ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯେପରି ଅରୁନ୍ଧତୀ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ଦିନ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପରାଶରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଦିତି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହା ଗୁହଙ୍କୁ, ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅଗ୍ନିକୁ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପରାଶରଙ୍କୁ ଯେପରି ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ପରାଶର ଭୂମିରେ ଅବତରଣ କଲେ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ଦୁଃଖ ମୁକ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ସେ ପିତୃମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସମତା ପାଇଲେ। ପିତୃମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେବା ଭଳି। ଏହି ସମୟରେ, ପିତୃମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ପୂର୍ବଜ ଏବଂ ମହାପୂର୍ବଜ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପରାଶରଙ୍କ ଅବତରଣ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମଣ ବିଷୟରେ କଥା କରୁଥିବା ଲୋକ ଭୂମିରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦେବମାନେ ଦିବି ନୃତ୍ୟ କଲେ, ପୁଷ୍କର ଆଦି ଦିବ୍ୟ ଜନମାନେ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ବର୍ଷା କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଗର ଅନ୍ତ୍ଯରେ ଉତ୍ତେଜନାର ଶବ୍ଦ କଲେ, ଆଶ୍ରମର ମୁନିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଲିନ ହେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଡିମ୍ବରୁ ଉପଜିବା ଭଳି, ପରାଶର ଅପ୍ରତିମ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଚତୁର୍ମୁଖ ବ୍ରହ୍ମା ମେଘରୁ ଉପଜିବା ଭଳି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶରୁ ଉପଜିବା ଭଳି। ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ଏକା ସେ ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଶୋକ ଦୁହିଁଟି ଆସିଲା, ପୁଅକୁ ଦେଖି ଏବଂ ପତିକୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ଭଳି। ପରାଶରଙ୍କୁ ଦେଖି ଯୁବତୀ ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଅତି ଭାବୁକ ହେଲେ, ଗଳା ଅଟକିଗଲା, ଲୁହା ପ୍ରବାହିତ ହେଲା ଏବଂ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ। ସେ, ଶୁଭ୍ର ହସ ଏବଂ ଲୁହା ଭରା ଚକ୍ଷୁରେ, ପରାଶରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ—ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନୀ, ନିର୍ମଳ, ଦେବ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ନବଜାତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ସେ କହିଲେ, "ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଅଛ, ତୁମ ନିର୍ମଳ ପୁଅକୁ ଦେଖ; ମୋତେ ଛାଡି ଦେଇ ଦୁଃଖ ଭରା ମୁହଁରେ ତୁମେ ଅରଣ୍ୟରେ ଆମ ପୁଅକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛ।" ସେ କହିଲେ, "ଓ ଶକ୍ତି, ତୁମ ପ୍ରଭଳ ଛଅମୁଖୀ ପୁଅକୁ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହ ଦେଖ, ଯେପରି ମହେଶ୍ୱର ତାଙ୍କ ନିଜ ପୁଅକୁ ଦେଖିଥିଲେ, ନିଜ ଗଣମାନେ ଭିତରେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମୁହଁରେ।" ଏହି ବିଳାପ ଶୁଣି ବସିଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ତାଙ୍କ ଜଣେ ଜଣେ ବୁଝିଲେ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ କାନ୍ଦିବା ନାହିଁ।" ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତମ ନାରୀ ଦୁଃଖ ଛାଡି ପୁଅକୁ ଦୟାରେ ଦେଖିଲେ, ନିଜେ ଯୁବତୀ, ମୃଗ ଭଳି ଚକ୍ଷୁରେ। ପରାଶର ଯୁବତୀ ମାକୁ ଅପୂର୍ବ ଭୂଷଣ ବିନା, ଦୁଃଖିତ, ନିର୍ମଳ, ଲୁହା ଭରା ଚକ୍ଷୁରେ ବସିଥିବା ଦେଖି, ସେ କହିଲେ, "ମା, ଭୂଷଣ ବିନା ତୁମ ଶରୀର ଦୀପ୍ତିମାନ ନୁହେଁ। ଆଜି ତୁମେ କାହିଁ ପାଇଁ ଏପରି କରୁଛ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ବିନା ରାତି ଅନ୍ଧାର।" ସେ ପୁନି କହିଲେ, "ମା, ତୁମେ କାହିଁ ପାଇଁ ଭୂଷଣ ବିନା ଏପରି ବସିଛ, ଯେପରି ପତି ବିନା। ଓ ଶୋଭାବତୀ, ମୋତେ କହ।" ପୁଅର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ, ନ ଶୁଭ ନ ଅଶୁଭ। ତାପରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ ପରାଶର ପୁନି ମାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମା, କହ, ମୋ ପ୍ରଭଳ ପତି କେଉଁଠି? କହ, କହ!" ପୁଅର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ ଏବଂ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି କହିଲେ, "ତୁମ ପତିକୁ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଭକ୍ଷି ଦେଇଛ," ଏବଂ ସେ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ବସିଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ ଦୟାରେ ଭରି ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ, ଅରୁନ୍ଧତୀ, ଆଶ୍ରମର ତପସ୍ୱୀମାନେ, ଏବଂ ବସିଷ୍ଠ ସହ ମହାମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ। ମାଙ୍କ ମୁଖରୁ ଶୁଣି, ପରାଶର ଜଣା ପାଇଲେ ତାଙ୍କ ପିତା ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଜ୍ଞାନୀ ପରାଶର ଲୁହା ଭରା ଚକ୍ଷୁରେ କହିଲେ: "ତ୍ରିଲୋକର ନାଥ, ଚଳିତ ଏବଂ ଅଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ନିୟମକ, ଦେବ ନାଥଙ୍କୁ ପୂଜି, ମୁଁ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ ଆମ ପିତାକୁ ଦେଖାଇଦେବି, ମା—ଏହି ମୋ ନିଶ୍ଚୟ।" ଏହି ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହସି ମାନିଲେ, ପୁଅକୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ଏହା ଠିକ୍," ଏବଂ କହିଲେ, "ପୁଅ, ପୁଅ, ପୂଜା କର।" ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅର ନିଶ୍ଚୟ ଜାଣି, ବସିଷ୍ଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ଆଦର ଭରା, ଜ୍ଞାନୀ, ଦୟାରେ ଭରି, ପୁଅକୁ କହିଲେ: "ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନି, ନାତି, ତୁମ ନିଶ୍ଚୟ ଯଥାର୍ଥ, ଓ ଧର୍ମବତ, କିନ୍ତୁ ଶୁଣ—ତୁମେ ବିଶ୍ୱର ନାଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" "ରାକ୍ଷସମାନେ ନିବାରଣ ପାଇଁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥଙ୍କ ପୂଜା କର; ଶୁଣ, ଓ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁଅ, ତିନି ଲୋକ ନାଶ ହେଲେ ତୁମ ଦୋଷ କଣ?" ଏଉଁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ପୁଅ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିବାରଣର ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ, ବସିଷ୍ଠ ଏବଂ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ନମି, ପରାଶର ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଳୁରେ ଏକ ଅସ୍ଥାୟୀ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି କଲେ। ସେ ଶିବସୂକ୍ତ, ତ୍ରୟମ୍ବକ ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଶୀଘ୍ର ରୁଦ୍ର, ଶିବ-ସଂକଳ୍ପ ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କଲେ।