ବଳାଙ୍କୁ ମାଲିକା ନାମକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟୁଟ ମୂଳରୂପେ ଚିହ୍ନିତ। ପୌଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ଏହି ନ'ଜଣ ରାକ୍ଷସ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ତେବେ, ପୌଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ପୁଅ ବିଭୀଷଣ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ସେ ସର୍ବଦା ପ୍ରଶଂସିତ। ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୁଅ ମୃଗ, ବଘ, ଓ ଦାନ୍ତାଳି ଶ୍ୱାପଦ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ। ଏହି ପୌଲସ୍ତ୍ୟ ବଂଶରୁ ଭୂତ, ପିଶାଚ, ସର୍ପ, ବନ୍ଦର, ହାତୀ, କିନ୍ନର, କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ଏହି ବେଳେ, ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ କ୍ରତୁ ସନ୍ତାନଶୂନ୍ୟ ଥିଲେ। ଅତ୍ରି ମୁନିଙ୍କ ଦଶଜଣ ରମଣୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଶୋଭାବତୀ ଓ ପତିବ୍ରତା। ଦଶମ ଅପ୍ସରା ଘୃତାଚୀଙ୍କୁ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ଭାବେ ଭଦ୍ରା, ଅଭଦ୍ରା, ଜଳଦା, ମନ୍ଦା, ନନ୍ଦା, ବଳା, ଅବଳା, ଗୋପାବଳା, ତାମରସା ଓ ବରକ୍ରୀଡ଼ା ନାମକ ଦଶଜଣ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତେ ଅତ୍ରି ବଂଶର ଅଂଶ, ତାଙ୍କର ପତି ଥିଲେ ପ୍ରଭାକର। ଏକଦିନ ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଗ୍ରସଣ କରି ଆକାଶରୁ ପୃଥିବୀକୁ ପଡ଼ାଇଦେଲେ, ତେବେ ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାଙ୍କିଗଲା। ପ୍ରଭାକର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକ ଆଣିଲେ। ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନି ସୂର୍ଯ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଲେନି, ଏହିପରି ତାଙ୍କୁ 'ପ୍ରଭାକର'—ଆଲୋକର ଦାତା—ବୋଲି ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଲେ। ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସେ ସୋମ ନାମକ ଗୌରବମୟ ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ। ସେହି ମୁନି ଅନ୍ୟ ରମଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯାହାମାନେ 'ସ୍ୱସ୍ତ୍ୟାତ୍ରେୟ' ନାମକ ବେଦବିଦ୍ ବିଶିଷ୍ଟ ଋଷି ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ—ବଡ଼ ଭାଇ ଦତ୍ତ ଓ ଛୋଟ ଭାଇ ଦୁର୍ବାସା। ସେମାନଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଅମଳା, ଯିଏ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନିନୀ ଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ବଂଶରୁ ଚାରିଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ଶ୍ୟାବ, ପ୍ରତ୍ୱସ, ବବଲ୍ଗୁସ୍, ଓ ଗହ୍ବର। ଆତ୍ରେୟମାନେ ଚାରି ଶାଖାରେ ଚିହ୍ନିତ—କାଶ୍ୟପ, ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଉଦ୍ଧତ। ଏମାନେ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କ ମନ ରୂପରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ନାରଦ, ତାଙ୍କର ଭାଇ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ନାରଦ ତପୋଧନ ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଦକ୍ଷଙ୍କ ଶାପରେ ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମ 'ତାରକାମୟ' ସମୟରେ ଏହି ଭୂମି ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷରେ ପଡ଼ିଲା। ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଧାନ୍ୟ, ଜଳ, କନ୍ଦମୂଳ, ଫଳ ଓ ଔଷଧି ଦେଇ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଅରୁନ୍ଧତୀଙ୍କୁ ଶତପୁତ୍ର ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁଅ ଶକ୍ତି, ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ପରାଶର ନାମକ ପୁଅ ଦେଇଥିଲେ। ଶକ୍ତି ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କର ରକ୍ତରୁ କାଳୀ ତାଙ୍କୁ ପରାଶର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ପରାଶରଙ୍କୁ ଠାରୁ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସ ଅରଣ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶୁକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ପୀବରୀଙ୍କୁ ଉପମନ୍ୟୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏହି ଶୁକଙ୍କୁ ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶିବ, କୃଷ୍ଣ, ଗୌର, ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିମତୀ ନାମକ ପୁଅ ଓ କନ୍ୟା ଥିଲେ। କୀର୍ତ୍ତିମତୀ ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତ ଓ ଅନୁହଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶ୍ୱେତ, କୃଷ୍ଣ, ଗୌର, ଶ୍ୟାମ, ଧୂମ୍ର, ଅରୁଣ, ନୀଳ, ବାଦରିକ ନାମକ ଅଷ୍ଟପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଥିଲେ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ପରାଶର ଶାଖା। ଏବେ ଶୁଣ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମିତି ନାମକ ଏକ ବଂଶର କଥା: ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅ କପିଞ୍ଜଳ ଘୃତାଚୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ତିନି ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମିତି ପୃଥୁଙ୍କ କନ୍ୟାଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଭଦ୍ର, ତାଙ୍କୁ ଭଦ୍ରଠାରୁ ବସୁ, ତାଙ୍କୁ ଉପମନ୍ୟୁ ଏବଂ ଏହି ବଂଶର ଅନେକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଥିଲେ। କୌଣ୍ଡିନ୍ୟ, ଏକାର୍ଷେୟ, ବିଶିଷ୍ଟ ବସିଷ୍ଠ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ବସିଷ୍ଠ ବଂଶର ଦଶ ଶାଖା। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଂଶ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଦେବ ଋଷି ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ଶାଖାମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରିପାରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ପୁଅ, ନାତି ଶତ-ହଜାର ମାନେ ଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ତାଙ୍କର କିରଣରେ ସମଗ୍ର ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିଥାଏ, ସେପରି ଏହି ବଂଶମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି। ଏହିଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ଘଟିଲା। କିପରି ଶକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେଲେ? ଏହି କଥା ସୂତଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ଏକ ଦିନ ରୁଧିର ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ଶାପରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସହଓଦରମାନେ ଭକ୍ଷିତ କଲା। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ରାଜା କଳ୍ମାଷପାଦଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ରୁଧିର ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ହବିଷ୍ୟ ଭକ୍ଷିତ କଲା। ଶକ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେଇଥିବା ଖବର ଶୁଣି, ବସିଷ୍ଠ ଦୁଃଖରେ ଭାସିଗଲେ। 'ଓ ପୁଅ, ଓ ପୁଅ, ଓ ପୁଅ' ବୋଲି କାନ୍ଦିକାନ୍ଦି, ବସିଷ୍ଠ ଓ ଅରୁନ୍ଧତୀ ମୃତ୍ୟୁବେଦନାରେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହି ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ବୋଲି ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କ ୧୦୦ ପୁଅ ଓ ପ୍ରଥମ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ମନେ କରି, ମୃତ୍ୟୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ—'ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ମୁଁ ବଞ୍ଚିବିନାହିଁ।' ସେ ଏକ ପର୍ବତ ଶିଖରକୁ ଚଢ଼ି, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସହିତ, ଦୁଃଖ ଭରା ଚକ୍ଷୁରେ ଭୂମିକୁ ଝରିପଡ଼ିଲେ। ତେବେ ଭୂମି ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ସେଠିଅପରେ, ହାତୀ ଚାଲିବା ଭଳି ଗମଭୀର ଚାଲି ଓ ମାଳାଧାରୀ ଭୂମିଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କମଳ ହସ୍ତରେ ଧରି, ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦୁଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଲେ।