ଏକ ଦିନ ଆଦିକାଳରେ, ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏବଂ ତାରାମଣ୍ଡଳକୁ ସୃଜନ କଲେ । ଏହି ଦିନ, ଶୁକ୍ର ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଶୋଳ ରେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଥିଲେ । ବୃହସ୍ପତି ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଏହିପରି, ଶନି ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ଏବଂ ଶନିଦେବ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ବୁଧ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ଏବଂ ରାହୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅବସ୍ଥାନରେ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିରେ ବିସ୍ତାର କଲେ । ସମସ୍ତ ତାରାମଣ୍ଡଳ ତାଙ୍କ ନିଜ ତାରାନ୍ତର୍ଗତ ଅବସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ । ଏହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏବଂ ଆଲୋକମୟ ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ତମ ଆତ୍ମାବଳୀଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି । କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ରହ୍ମା, ସ୍ଵୟଂଭୂ, ଏହି ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାନକୁ ଚଳାଇଦେଲେ, ଏବଂ ସେଗୁଡିକ ଏକାଉଟି ମହାପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚଳିତ ରହିଥାଏ । ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ, ଏହି ଅବସ୍ଥାନଗୁଡିକ ଦେବମାନଙ୍କର ନିବାସ ହେଉଛି । ଦେବମାନେ ନିଜ ଆତ୍ମାର ଗୌରବରେ ପୁନଃପୁନଃ ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକୁ ଅବଳମ୍ବନ କରନ୍ତି । ଗତ ଦେବମାନେ, ଆସନ୍ତା ଦେବମାନେ, ଏବଂ ଏବେ ବିଦ୍ୟମାନ ଦେବମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଏହି ଅବସ୍ଥାନ ସ୍ଥିର ରହିଥାଏ । ଏହି ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଗ୍ରହମାନେ ଦିବ୍ୟ ଗ୍ରହ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭିବସ୍ଵତ ଏବଂ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏହି ବୈବସ୍ଵତ ମନ୍ୱନ୍ତରରେ ଅପରିଚିତ ନୁହେଁ । ଚନ୍ଦ୍ର, ଏକ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦେବତା ଏବଂ ବସୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ । ଶୁକ୍ର, ଦେବତା, ଭାର୍ଗବ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଅସୁରମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି । ବୃହସ୍ପତି, ଦେବମାନଙ୍କର ଗୁରୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଅତି ଦିପ୍ତିମାନ । ବୁଧ, ଆକର୍ଷଣୀୟ ଏବଂ ମନୋହର, ଏକ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ । ଶନିଶ୍ଚର, ବିଚିତ୍ର ଆକାରର, ସଂଜ୍ଞା ଏବଂ ଭିବସ୍ଵତଙ୍କ ପୁତ୍ର । ଅଗ୍ନି, ବିକେଶୀରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲାଲ ଶିଖା ଅତି ଯୁବ । ଦକ୍ଷଙ୍କ ଝିଅମାନେ ତାରା ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ର ଭାବରେ ପରିଚିତ । ସ୍ଵର୍ଭାନୁ, ସିଂହିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏକ ଅସୁର ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ବିପଦ ଦେଇଥାଏ । ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ଗ୍ରହ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ନିଜ ଗୌରବରେ ଅବସ୍ଥିତ ଦେବମାନେ ଉଲ୍ଲେଖିତ । ଏହି ଅବସ୍ଥାନଗୁଡିକ ପୂର୍ବରୁ ବିବରଣା କରାଯାଇଛି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଭିବସ୍ଵତଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ, ହଜାର ରେ ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଅଗ୍ନିମୟ । ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଜଳମୟ ଏବଂ ଧଳା । ବୁଧଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଜଳମୟ, ଅନ୍ଧକାରମୟ ଏବଂ ମନୋହର । ଶୁକ୍ରଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ ଏବଂ ଧଳା, ଶୋଳ ରେ ଚମକୁଥିଲେ । ମଙ୍ଗଳଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଲାଲ ଏବଂ ନଉ ରେ ଦୀପ୍ତିମାନ । ବୃହସ୍ପତିଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ହଳଦିଆ, ବଡ଼ ଏବଂ ଶୋଳ ଶିଖାରେ ଚମକୁଥିଲେ । ଶନିଶ୍ଚରଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ କଳା ଏବଂ ଆଠ ରେ ଦୀପ୍ତିମାନ । ସ୍ଵର୍ଭାନୁଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଅନ୍ଧକାରମୟ, ଯିଏ ଜୀବମାନଙ୍କୁ ବିପଦ ଦେଇଥାଏ । ସମସ୍ତ ତାରା ଋଷି ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ତାରା ଏକ ରେ ଆଲୋକରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଉତ୍ତମ କୀର୍ତିବାନ୍ ମାନଙ୍କର ଅବସ୍ଥାନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୁଣାନୁସାରେ ଧଳା । ସେମାନେ ଘନ ଜଳରୁ ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ସୃଜିତ । ସୂର୍ଯ୍ୟର ରେ ସହିତ ଏକତାରେ ତାରାମାନେ ଆଲୋକମୟ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ । ସବିତୃ (ସୂର୍ଯ୍ୟ) ଙ୍କର ନିବାସ ନଉ ହଜାର ଯୋଜନା ଚଉଡ଼ା, ତାହାର ପରିଧି ତିନି ଗୁଣା ଅଟୁଟ । ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପରିମାଣ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୁଇ ଗୁଣା ଅଧିକ । ସ୍ଵର୍ଭାନୁ ଦୁଇଁ ଗୁଣା ସମ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଚଳାଇଥାଏ । ପୃଥିବୀର ଛାୟା ଉଠାଇ ଏକ ବୃତ୍ତାକାର ଆକାର ତିଆରି ହେଲା; ସ୍ଵର୍ଭାନୁଙ୍କର ମହା ଅବସ୍ଥାନ ତୃତୀୟ, ଯାହା ଅନ୍ଧକାରରେ ଗଠିତ । ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ବାହାରି ଏହା ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥିରେ ସମ ଗତି କରିଥାଏ; ଏହା ଚନ୍ଦ୍ରରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଯାଏ, ଏବଂ ପୁନଃ ଚନ୍ଦ୍ର ତିଥିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତିଥିକୁ ଯାଏ । ଏହା ସ୍ଵର୍ଭାନୁକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥାଏ, ତେଣୁ ଏହାର ନାମ ସ୍ଵର୍ଭାନୁ । ଚନ୍ଦ୍ରର ଶୋଳ ଭାଗର ଏକ ଭାଗ ଭାର୍ଗବାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଛି । ନିବାସ ଏବଂ ବୃତ୍ତାକାରରୁ, ଏକ ଯୋଜନାର ଟିପ୍ରୁ ମାପି, ଭାର୍ଗବାରୁ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ କମିଥିଲେ, ସେହି ହେଉଛି ବୃହସ୍ପତି । ଭାକ୍ରା ଏବଂ ସୌରି, ଦୁଇଁ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ବୃହସ୍ପତିରୁ କମିଥିଲେ; ପରିମାଣ ଏବଂ ବୃତ୍ତାକାରରୁ, ବୁଧ ସେ ଦୁଇଁ ରୁ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ କମ । ଏଠାରେ ତାରା ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଦୀପ୍ତିମାନ ତାରା, ବୁଧଙ୍କ ପରିମାଣ ଏବଂ ବୃତ୍ତାକାର ସମ । ସତ୍ୟ ଜଣାଥିବା ଲୋକ ଜାଣିବା ଉଚିତ, ଅଧିକାଂଶ ତାରା ଚନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ତାରା ଏବଂ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ପ୍ରତିପ୍ରତି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ । ଚାରି ଶତ, ତିନି ଶତ, ଦୁଇ ଶତ ଯୋଜନା—ଏହି ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ନିମ୍ନ, ତାରାମାନେ ଏହି ବୃତ୍ତାକାରରେ ଅବସ୍ଥିତ । ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଯୋଜନାରୁ କମି ମାପ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଉପରେ ତିନି ଗ୍ରହ, ବଡ଼ ଦୂରରେ ଚଳାଇଥାଏ । ସୌରି, ଅଙ୍ଗିରସ, ଭାକ୍ରା ଦୀର୍ଘଗତି ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ; ତାଙ୍କ ଗତି ପୂର୍ବରୁ ବିବରଣା ହୋଇଛି । ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏହି ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଉଦୟ କରନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମୁନିମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭିବସ୍ଵତ ଏବଂ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର । ବିଶାଖାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଧର୍ମଙ୍କ ପୁତ୍ର । ଚନ୍ଦ୍ର, ଦେବତା, ବସୁ । ଶୀତଳ ଆଲୋକରେ, ରାତି ତିଆରି କରୁଥିବା, କୃତିକାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ; ଶୋଳ ଆଲୋକରେ, ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶୁକ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରେ ଆସିଥିଲେ । ତାରା-ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତିଷ୍ୟରେ ଉଦୟ କରିଥିଲେ; ବୃହସ୍ପତି, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବାର ଆଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ପୂର୍ବଫାଲ୍ଗୁନୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ବିଶ୍ୱର ଶିକ୍ଷକ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ନଉ ଆଲୋକରେ ଲାଲ ଶରୀର ଉପସ୍ଥିତ । ପୂର୍ବାଷାଢାରେ ଗ୍ରହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ; ରେବତୀରେ ସଉରି, ଶନିଶ୍ଚର, ସାତ ଆଲୋକରେ ଉପସ୍ଥିତ ।