ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିରୁ, ଏହି ବିଶ୍ୱରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି, ଦିନ ଓ ରାତି ସମସ୍ତ ଦିଗ, ଉପର, ତଳ, ଏବଂ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ତାପିତ କରନ୍ତି। ଏକ ଜ୍ଵଳନ୍ତ ଦୀପ ଯେମିତି ଘରର ମଧ୍ୟରେ ଝୁଲି ରହି, ଉପର, ତଳ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗର ଅନ୍ଧକାରକୁ ସମଭାବରେ ଦୂର କରେ, ସେହିପରି ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ନାଥ, ଏହି ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ହଜାର ରଶ୍ମି ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର କିରଣରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଏହି ହଜାର ରଶ୍ମି ମଧ୍ୟରୁ ସପ୍ତଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କର ମୂଳ ଉତ୍ସ। ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି—ସୁଷୁମ୍ଣା, ହରିକେଶ, ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ବିଶ୍ୱବ୍ୟଚା, ଆଦ୍ୟ, ସଂନଦ୍ଧ, ପର, ସର୍ବାବସୁ ଓ ସ୍ୱରାଟ୍। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଏହି ସୁଷୁମ୍ଣା ନାମକ ରଶ୍ମି ଦକ୍ଷିଣ ଚିହ୍ନକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥାଏ, ଏହି ରଶ୍ମି ଉପର, ତଳ ଓ ତଳକୁ ଗତି କରେ। ହରିକେଶ ଆଗରେ ଅଛି, ଏହିଠାରେ ତାରାମାନଙ୍କର ମୂଳ ଉତ୍ସ। ବାମପକ୍ଷରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ରହିଛନ୍ତି, ଯିଏ ବୁଧ ଗ୍ରହ ପାଇଁ ରଶ୍ମିକୁ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତି। ବିଶ୍ୱବ୍ୟଚା ପଛରେ ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଶୁକ୍ର ଗ୍ରହର ମୂଳ ରଶ୍ମି ଭାବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ସଂନଦ୍ଧ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହର ମୂଳ ରଶ୍ମି, ଏବଂ ସର୍ବାବସୁ ଗୁରୁ (ବୃହସ୍ପତି) ଗ୍ରହର ମୂଳ ରଶ୍ମି। ପୁନି, ଏକ ରଶ୍ମି ଶନି (ଶନୈଶ୍ଚର) ଗ୍ରହକୁ ପୋଷଣ କରେ। ଏହିପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦ୍ୱାରା ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଚମକିଉଠନ୍ତି। ଏସବୁ ଆକାଶରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏବଂ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଏହି ରଶ୍ମିରେ ଆବୃତ। ଏମିତି ଅବିନାଶୀ ଥିବାରୁ, ସେମାନେ ତାରା ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ତାଙ୍କର ରଶ୍ମିରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ତାରା ଓ ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଏଠାରେ ଧର୍ମମୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ ଲୋକେ ଏହି ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସମୁଦ୍ର କରିଥିବାରୁ ତାରା କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ସ୍ୱେତ ଥିବାରୁ ମଧ୍ୟ ତାରା କୁହାଯାଏ। ଦେବ, ପୃଥିବୀ ଓ ରାତ୍ରିର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ଧକାର ଥିବାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟ। ଯଜ୍ଞ ଓ ଗତି ପାଇଁ ଏହି ତତ୍ତ୍ୱ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଜଳର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଆକର୍ଷଣ କରିଥିବାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ସବିତୃ କୁହାଯାଏ। ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ତତ୍ତ୍ୱ, ଏହା ସ୍ୱେତତା, ଅମୃତତା ଓ ସିତଳତାରେ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦିବ୍ୟ ଗତିରେ, ଯାହା ଜଳମୟ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଗୋଲାକାର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ, ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରର ମଣ୍ଡଳ ଘନ ଜଳର ସ୍ୱଭାବର, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମଣ୍ଡଳ ଦୀପ୍ତିମୟ, ଘନ ଆଲୋକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସ୍ୱେତ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବାସ କରନ୍ତି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସେମାନେ ତାରା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଗ୍ରହମାନେ ଗୃହ ବୋଲି କୁହାଯାନ୍ତି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗୃହକୁ, ଚନ୍ଦ୍ର ଚନ୍ଦ୍ର ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ଶୁକ୍ର ଶୋଳ ରଶ୍ମିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶୁକ୍ର ଗୃହକୁ, ବୃହସ୍ପତି ତାଙ୍କର ଗୃହକୁ, ମଙ୍ଗଳ ମଙ୍ଗଳ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ଶନି ତାଙ୍କର ଗୃହକୁ, ବୁଧ ବୁଧ ଗୃହକୁ, ଓ ରାହୁ ରାହୁ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ତାରା ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ନକ୍ଷତ୍ରମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି; ଏହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ତାଙ୍କର ଧର୍ମାତ୍ମା ଲୋକଙ୍କର। କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ, ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୂତ୍ରଧାରା କରାଯାଇଥିଲା, ଏହି ସ୍ଥିତିଗୁଡିକ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଏହିଗୁଡିକ ଦେବତାଙ୍କର ଗୃହ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଅଧିଷ୍ଠିତ କରନ୍ତି। ପୂର୍ବଗତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେବମାନେ ସହିତ ଏହି ଗୃହଗୁଡିକ ଅଛି। ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ, ଗ୍ରହମାନେ ଦିବ୍ୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ବିବସ୍ୱତ ଓ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଏହି ବୈବସ୍ୱତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜଣାଶୁଣା। ଦୀପ୍ତିମାନ ସୋମ, ଋଷିପୁତ୍ର, ଦେବତା ଓ ବସୁ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଶୁକ୍ର, ଦେବତା, ଭାର୍ଗବ ଏବଂ ଅସୁର ଉପାସକ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଗୁରୁ, ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୃହସ୍ପତି ଭାବରେ, ବୁଧ ମନୋହର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଋଷିପୁତ୍ର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଥିବା ଶନୈଶ୍ଚର, ସଞ୍ଜ୍ଞା ଓ ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ପୁତ୍ର; ଅଗ୍ନି, ବିକେଶୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଲାଲ ଶିଖା ଥାଏ। ଦକ୍ଷଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେ ତାରା ଓ ନକ୍ଷତ୍ର ଭାବରେ ପରିଚିତ; ସ୍ୱର୍ଭାନୁ, ସିଂହିକାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜନମାନଙ୍କୁ ବିପଦ୍ ଦେଇଥିବା ଏକ ଅସୁର। ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଆତ୍ମମାନ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ପୂର୍ବରୁ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ଓ ଦେବତାମାନେ ସେଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ। ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗୃହ ଅଗ୍ନିମୟ ଓ ହଜାର ରଶ୍ମିର, ଚନ୍ଦ୍ର ଗୃହ ଜଳମୟ ଓ ସ୍ୱେତ। ଦୀପ୍ତିମାନ ବୁଧଙ୍କର ଗୃହ ଜଳମୟ, କୃଷ୍ଣ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ; ଶୁକ୍ରଙ୍କର ଗୃହ ମଧ୍ୟ ଜଳମୟ, ସ୍ୱେତ ଓ ଶୋଳ ରଶ୍ମିରେ ଚମକିଉଠି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗଳ ଗୃହ ଲାଲ ଓ ନଅ ରଶ୍ମିର; ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଗୃହ ହଳଦିଆ, ବଡ଼ ଓ ଶୋଳ ଶିଖା ଥିବା। ଶନୈଶ୍ଚରଙ୍କ ଗୃହ କଳା, ଏଠାରେ ଆଠ ରଶ୍ମି; ସ୍ୱର୍ଭାନୁଙ୍କ ଗୃହ ଅନ୍ଧକାର, ଯିଏ ଜନମାନେକୁ ବିପଦ୍ ଦେଇଥାଏ। ସମସ୍ତ ତାରା ଋଷି ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କର ଏକ ରଶ୍ମି ଅଛି; ସେମାନେ ଧର୍ମଶ୍ରୀ ଲୋକଙ୍କର ଗୃହ ଓ ସ୍ୱଭାବତଃ ସ୍ୱେତ। ସେମାନେ ଘନ ଜଳରୁ ଗଠିତ, କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ସୃଷ୍ଟି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ରଶ୍ମି ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଦୀପ୍ତିମୟ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସବିତୃଙ୍କ ଆଧାର ନବହଜାର ଯୋଜନା, ତାଙ୍କର ବ୍ୟାସ ତାହାର ତିଣି ଗୁଣା। ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଆୟତନ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦୁଇ ଗୁଣା, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ଦୁହିଁଠାରେ ସମାନ ଓ ସେମାନଙ୍କ ତଳେ ଗତି କରନ୍ତି।