ଏହି ଶ୍ରୀମଦ୍ ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣର ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଇଲାବୃତ ନାମକ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ଭୂମି ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର, ତାରା, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଲୋକ ନଥାଏ । ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ବୃଦ୍ଧ ହୁଏନାହାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୋକର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, କାରଣ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ପଦ୍ମ ଫୁଲ ପରି ଚେହେରା, ପଦ୍ମ ଦଳ ପରି ନୟନ, ଏବଂ ପଦ୍ମ ପତ୍ର ପରି ସୁଗନ୍ଧିତ । ସେଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ପବିତ୍ର ଚେତନାମୟ ଜୀବମାନେ ଜମ୍ବୁ ଫଳର ରସରେ ଜୀବନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଅଚଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଅବସ୍ଥାରେ ରହନ୍ତି । ଦେବଲୋକରୁ ଆସିଥିବା ଏହି ପୁଣ୍ୟାତ୍ମାମାନେ ବୃଦ୍ଧତା ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ଅଟୁଟ ଆନନ୍ଦରେ ଅବସ୍ଥିତ । ଏହି ଦିବ୍ୟ ଭୂମିରେ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ ତ୍ରୟୋଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ରହନ୍ତି । ଜମ୍ବୁ ଫଳର ରସ ପାନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ବୃଦ୍ଧତା, ଭୁଖ, କ୍ଲାନ୍ତି କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁକୁ ଅନୁଭବ କରନ୍ତିନାହିଁ । ଏଠାରେ ଜମ୍ବୁନଦା ନାମକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ଯେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ଅଲଙ୍କାର ଭାବେ ପିନ୍ଧନ୍ତି, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକଦାର । ଏପରି ଭାବରେ, ନବଖଣ୍ଡର ନିବାସୀମାନଙ୍କ ରଙ୍ଗ, ଆୟୁ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଶେଷତାମାନେ ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି । ହେମକୁଟ ପର୍ବତରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ବାସ କରନ୍ତି, ନିଷଧ ପର୍ବତରେ ଶେଷ, ବାସୁକି, ଓ ତକ୍ଷକ ଆଦି ସମସ୍ତ ନାଗମାନେ ଅଛନ୍ତି । ତିରିଶି ତିନି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯଜ୍ଞଦେବତାମାନେ ଏଠି ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତି; ନୀଳ ନୀଳମଣି ପର୍ବତରେ ସିଦ୍ଧ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ବାସ କରନ୍ତି । ଧଳା ପର୍ବତକୁ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥଳ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ଶୃଙ୍ଗବାନ୍ ପର୍ବତ ସଦା ପିତୃମାନଙ୍କ ନିବାସ ଅଟୁଟ ରହିଛି । ହିମବତ ପର୍ବତ ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଅଧିକାର ତଳେ ଅଛି; ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାଦେବ, ହରି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅମ୍ବିକା ଉପସ୍ଥିତ । ନନ୍ଦି ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ଏହି ପରି ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଅଟବୀରେ, ନୀଳ, ଧଳା ଓ ତିନି ଶିଖର ଥିବା ପର୍ବତମାନେ, ଭଗବାନ ନୀଳ-ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀ ନିତ୍ୟ ବିରାଜମାନ । ସେମାନେ ସିଦ୍ଧ, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସଦା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ବିଶେଷକରି ନୀଳମଣି, ଧଳା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତରେ । ମୟୂରପିଛ ଶିରୋଭୂଷିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୃଙ୍ଗବାନ୍ ତିନି ଶିଖରି ପର୍ବତ ଏହି ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ । ପ୍ଲକ୍ଷ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱୀପମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକରେ ସତର ଗୋଟିଏ ପର୍ବତ ଅଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ସିଧା ଭାବେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦିଗ୍ପର୍ବତ ଭାବେ ଖ୍ୟାତ । ପ୍ଲକ୍ଷଦ୍ୱୀପରେ ସତର ଦିବ୍ୟ ମହାପର୍ବତ ଅଛି: ପ୍ରଥମ ଗୋମେଦକ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଚନ୍ଦ୍ର, ତୃତୀୟ ନାରଦ, ଚତୁର୍ଥ ଦୁନ୍ଦୁଭି, ପଞ୍ଚମ ସୋମକ, ଷଷ୍ଠ ସୁମନସ୍ ଓ ସପ୍ତମ ବୈଭ୍ରଜ । ଶାଲ୍ମଳିଦ୍ୱୀପରେ ବି ସତର ପର୍ବତ ଅଛି: କୁମୁଦ, ଉତ୍ତମ, ବଳାହକ, ଦ୍ରୋଣ, କଙ୍କ, ମହିଷ ଓ କକୁଦ୍ମାନ୍ । କୁଶଦ୍ୱୀପରେ ବି ସତର ପ୍ରଧାନ ପର୍ବତ ଅଛି: ପ୍ରଥମ ବିଦ୍ରୁମ, ଦ୍ୱିତୀୟ ହେମପର୍ବତ, ତୃତୀୟ ଦ୍ୟୁତିମାନ୍, ଚତୁର୍ଥ ପୁଷ୍ପିତ, ପଞ୍ଚମ କୁଶେଶୟ, ଷଷ୍ଠ ହରିଗିରି ଓ ସପ୍ତମ ମନ୍ଦର । ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ମହାଦେବଙ୍କ ନିବାସସ୍ଥଳ, ଏଠି ମନ୍ଦା ନାମକ ନଦୀ ବହେ, ଏହି ପର୍ବତ ଜଳଧାରଣ କରୁଥିବାରୁ ଏହି ନାମ ପାଇଛି । ଏଠି ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ ଶୁଦ୍ଧ ଶିବ, ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରଭୁ, ସୋମ ଓ ନନ୍ଦି ସହିତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମହାମନ୍ଦିରରେ ବିରାଜମାନ । ପୂର୍ବକାଳରେ ମହେଶ୍ୱର ମନ୍ଦର ପର୍ବତଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଅବିମୁକ୍ତ ମହାକ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବର ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ । ତାପରେ ଅମ୍ବା ସହିତ ନିବାସ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଥିବାରୁ, ଅବିମୁକ୍ତରୁ ଆସି ମନ୍ଦର ପର୍ବତରେ ବାସ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ । ନନ୍ଦି ଓ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୋମ ସଦା ସେଠି ରହନ୍ତି, ଅନ୍ୟଠାରେ ଯାଆନ୍ତିନାହାନ୍ତି । କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରେ ସତର ପ୍ରଧାନ ପର୍ବତ: କ୍ରଉଞ୍ଚ, ବାମନକ, ଅନ୍ଧକାରକ, ଦିବାବୃନ୍, ବିବିନ୍ଦ, ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିସ୍ୱନ । ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ମଣିମୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ । ଶାକଦ୍ୱୀପରେ ବି ସତର ପର୍ବତ: ଉଦୟ, ରୈବତ, ଶ୍ୟାମକ, ରାଜତ, ଅମ୍ବିକେୟ, ଶ୍ରୀମୟ ଔଷଧିମୟ ପର୍ବତ, ଓ କେସରୀ, ଯେଉଁଠାରୁ ବାୟୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ପୁଷ୍କରଦ୍ୱୀପରେ ଏକ ମହାପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ମଣି ଓ ପାଷାଣରେ ଗଠିତ, ଦକ୍ଷିଣାର୍ଧ ଦ୍ୱୀପରେ ଉତ୍ତିଷ୍ଠିତ ଏହି ପର୍ବତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମତ୍କାର ଶିଖର ଧାରଣ କରେ । ଏହା ପଞ୍ଚାଶି ହଜାର ଯୋଜନା ଉଚ୍ଚ ଓ ଚଉତିଶି ହଜାର ଯୋଜନା ତଳକୁ ଯାଏ । ଦ୍ୱୀପ ର ଅର୍ଧ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଘେରି ମାନସୋତ୍ତର ପର୍ବତ ବିରାଜିତ, ଏହି ପର୍ବତ ନୂତନ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ । ଏହି ବି ଉଚ୍ଚତାରେ ଏବଂ ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ବୃତ୍ତତାରେ ସମାନ । ପଶ୍ଚିମ ଅଞ୍ଚଳରେ ମାନସା ନାମକ ଏକ ମହାପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହା ଏକ ମାତ୍ର ଶିଖର ଧାରଣ କରି, ତାହାର ଗଠନରୁ ଦୁଇ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭକ୍ତ । ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ଦୁଇଟି ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଭ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି—ରାଜତ ଓ ମାନସ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ପର୍ବତକୁ ଘେରିଛନ୍ତି । ମାନସା ପର୍ବତର ବାହାରେ ମହାବୀତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି, ଭିତରେ ଧାତକୀଖଣ୍ଡ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତ ଏବଂ ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ବିଭୂତି ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଚିତ୍ରଣ ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀମଦ୍ ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣ ଶାନ୍ତି, ଶୌଭାଗ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟତାର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ ।