ପୂର୍ବକାଳର ଏହି ଦିବ୍ୟ ପୃଥିବୀର ମଧ୍ୟରେ, ଏକ ଅତି ମହାନ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ପୂଜିତ ପର୍ବତ ଅଛି—ସେହି ହେଉଛି ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ମେରୁ ପର୍ବତ। ଏହି ପର୍ବତର ଚାରିଟି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ରଙ୍ଗର ଆଭା ଦୀପ୍ତିମାନ, ଏହା ଗୋଲାକାର ଏବଂ ଚାରିପଟେ ସିଧା ଦେଖାଯାଏ। ଏହାର ଶରୀର କେବଳ ସୁନା ରଙ୍ଗର ନୁହେଁ, ନୀଳ ଓ ବେରିଲ ମଣିର ମିଶ୍ର ଚମକ, ଧଳା ଓ ମୟୂରପଙ୍ଖ ରଙ୍ଗ ମିଶିଛି। ଏହି ପର୍ବତ ତିନିଟି ଶିଖର ନେଇ ଉଭୟ ଏବଂ ଏହି ସବୁ ଶିଖର କାଞ୍ଚନମୟ। ଏଠାରେ ମୁଁ ସାରାଂଶ କୁହିଲି, ଏବେ ଆଉ ଏହି ପର୍ବତମାଳା ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦୁଇଟି ମହାନ ପର୍ବତ ଅଛି—ମନ୍ଦରା ଏବଂ ଦେବକୂଟ। ଏହି ପର୍ବତମାନେ, କୈଳାସ, ଗନ୍ଧମାଦନ ଏବଂ ହେମବାନ୍ ସହିତ, ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ନିଷଧ ଏବଂ ପାରିୟାତ୍ର ପର୍ବତ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଛି। ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତ୍ରିଶୃଙ୍ଗ ଏବଂ ଜାରୁଚି ନାମକ ଦୁଇଟି ମହାନ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ। ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏହି ଆଠଟି ପର୍ବତକୁ ପୃଥିବୀର ସୀମା ବୋଲି କହନ୍ତି। ଏହାର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚତମ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ପର୍ବତ ହେଉଛି ମେରୁ। ଏହି ପର୍ବତର ଚାରିଟି ମହାନ ଶିଖର ଅଛି, ଯେଉଁମାନେ ଚାରି ଦିଗରେ ପୃଥିବୀର ସାତ ଦ୍ୱୀପକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହାକୁ ଅଚଳ ରଖିଛନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଶିଖରର ଲମ୍ବ ୧୦,୦୦୦ ଯୋଜନା। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମନ୍ଦରା, ଦକ୍ଷିଣରେ ଗନ୍ଧମାଦନ, ପଶ୍ଚିମରେ ବିପୁଳ ଏବଂ ଉତ୍ତରରେ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ। ଏହି ଚାରି ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଚାରିଟି ବିଶେଷ ବୃକ୍ଷ ବିକାଶିଛି, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱୀପମାନଙ୍କର ପତାକା ସ୍ୱରୂପ। ମନ୍ଦରା ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ଅଛି ବିଶାଳ କେତୁରାଟ ବୃକ୍ଷ ଏବଂ ପବିତ୍ର କଦମ୍ବ ଗଛ। ଦକ୍ଷିଣ ଶିଖରରେ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା, ଅଛି ଜାମ୍ବୁ ବୃକ୍ଷ, ଯାହା ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ ଫଳ ଧାରଣ କରେ ଏବଂ ମାଲାରେ ଶୋଭିତ। ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱୀପରେ ଏହି ଜାମ୍ବୁ ବୃକ୍ଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବିପୁଳ ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ଉପଜିଛି ବିଶାଳ ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ ବୃକ୍ଷ, ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗର ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଶିଖରରେ ବିଶାଳ ବଟବୃକ୍ଷ ବିକାଶିଛି, ଯାହାର ତଣ୍ଡ ଅନେକ ଯୋଜନା ଜଡ଼ି। ଏହି ଚାରି ମହାନ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଚାରିଟି ଦିବ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କର କ୍ରୀଡ଼ା କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ କାଳରେ ଚମତ୍କାର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ। ଏହି ପର୍ବତମାନେ ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଅଦ୍ଭୁତ ଅରଣ୍ୟ ଅଛି—ପୂର୍ବରେ ଚୈତ୍ରରଥ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଗନ୍ଧମାଦନ, ପଶ୍ଚିମରେ ବୈଭ୍ରାଜ, ଉତ୍ତରରେ ସବିତୃଙ୍କ ଅରଣ୍ୟ। ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ବିହାର କରନ୍ତି। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମିତ୍ରେଶ୍ୱର ଏବଂ ଷଷ୍ଠେଶ୍ୱର, ପଶ୍ଚିମରେ ବର୍ୟେଶ୍ୱର, ଉତ୍ତରରେ ଅମ୍ରକେଶ୍ୱର ନାମକ ଦେବସ୍ଥାନ। ଏହି ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ବିଶିଷ୍ଟ ହ୍ରଦ ଅଛି—ପୂର୍ବରେ ଅରୁଣୋଧ, ଦକ୍ଷିଣରେ ମାନସ, ପଶ୍ଚିମରେ ସିତୋଦା, ଉତ୍ତରରେ ମହାଭଦ୍ର। ଦକ୍ଷିଣରେ ଶାଖା ତଥା ପଶ୍ଚିମରେ ବିଶାଖା ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଉତ୍ତରରେ ନୈଗମେୟ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ କୁମାରଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର। ଅରୁଣୋଧ ହ୍ରଦର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଛି ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତମାଳା—ସିତାନ୍ତ, କୁରଣ୍ଡ, କୁରର, ଏବଂ ଅଚଳ ପର୍ବତ; ଏହିମାନଙ୍କ ସହିତ ବିକାର, ମଣିଶୈଳ, ବୃକ୍ଷବନ, ମହାନୀଳ, ରୁଚକ, ସବିନ୍ଦୁ, ଦର୍ଦୁର, ବେଣୁମାନ, ସମେଘ, ନିଷଧ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅଚଳ ପର୍ବତ ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତମାନେ ମନ୍ଦରା ପୂର୍ବରେ ସିଦ୍ଧମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଓ ଅରଣ୍ୟର ଗୁହା ଓ ଅନ୍ତସ୍ଥଳରେ ଦିବ୍ୟ ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ର, ବିଷ୍ଣୁକ୍ଷେତ୍ର ଓ ନାରାୟଣ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି। ମାନସ ହ୍ରଦର ଦକ୍ଷିଣରେ ଅଛି ଶୈଳ, ବିଶିର, ଶିଖର, ଅଚଳ, ଏକଶୃଙ୍ଗ, ମହାଶୂଳ, ଗଜଶୈଳ, ପିଶାଚକ, ପଞ୍ଚଶୈଳ, କୈଳାସ ଏବଂ ହିମବାନ୍ ପର୍ବତ। ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଦିବ୍ୟତା, ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ଖ୍ୟାତିରେ ପ୍ରଶସ୍ତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଓ ଅରଣ୍ୟରେ ଦେବତାମାନେ ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସବୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଥିଲେ, ଏବେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି ସିତୋଦା, ସୁରପ, କୁମୁଦ, ମଧୁମାନ, ଅଞ୍ଜନ, ମୁକୁଟ, କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡୁର, ସହସ୍ରଶୃଙ୍ଗ, ପାରିଜାତ, ଶୈଳେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରୀଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତ। ଏହି ସମସ୍ତ ପର୍ବତ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ରୁଦ୍ରକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ମହାଭଦ୍ର ହ୍ରଦର ଉତ୍ତରରେ ଅଛି ଶଂଖକୂଟ, ବୃଷଭ, ହଂସ, ନାଗ, କପିଳ, ଇନ୍ଦ୍ରଶୈଳ, ନୀଳ, କଣ୍ଟକଶୃଙ୍ଗ, ଶତଶୃଙ୍ଗ, ପର୍ବତ, ପୁଷ୍ପକୋଶ, ପ୍ରଶୈଳ, ବିରାଜ, ବରାହ, ମୟୂର, ଜାରୁଧି ପର୍ବତ। ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତର ଦିଗର ଅଚଳ ପର୍ବତ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କର ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତ, ଯେଉଁଠାରେ ହଜାର-ହଜାର ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଉଡ଼ୁଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରଧାନ ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ବର୍ତ୍ତୀ ଉପତ୍ୟକା, ହ୍ରଦ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଅଛି। ଏହି ଭାବେ, ମେରୁ ପର୍ବତ ଓ ତାହାକୁ ଘେରି ରହିଥିବା ଚାରି ଦିଗର ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ପର୍ବତ, ଅରଣ୍ୟ, ହ୍ରଦ ଏବଂ ଦେବସ୍ଥାନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦେବମୟ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଶୋଭାରେ ଅଳଙ୍କୃତ।