ଗଣପତିମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗରିମା ପ୍ରାପ୍ତ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ଆଣିଲେ। ଏହା ପରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଋଷିମାନେ, ପୂଜ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ନବ ବ୍ରହ୍ମାମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏହି ମହାଅବସରକୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ତାଙ୍କର ଦେବତାମାନେ ଆସିବା ପରେ, ପୂଜ୍ୟ ପରମେଶ୍ୱର ଏହି ମହାଘଟଣାର ନିୟମିତ ଆଚରଣ ପାଇଁ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ କ୍ରିୟା ବିଧିପୂର୍ବକ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କର ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ଉପାସନା ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଭିଷେକ ହେଲା, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ୱୟଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଉପାସନା କଲେ ଓ ଅଭିଷେକ କଲେ। ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶକ୍ର ଓ ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଗଣପତିଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସ୍ୱାମୀ, ମଣିଷ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ଧରି, ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତରେ ନମସ୍କାର କରି ଜୟର ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହିପରି, ଗଣପତିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଗଣପତି, ଦେବତା, ଅସୁରମାନେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସହ ଏକାଠି ଅଭିଷେକ ଓ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେଠାରେ ବିବାହ କ୍ରିୟା ହେଲା, ଏବଂ ମାରୁତମାନଙ୍କ କନ୍ୟା, ଶୁଭନାମା ସୁୟଶା, ଗଣପତିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଛତା ପ୍ରଦାନ ହେଲା, ଯାହା ସୁନ୍ଦରୀ ମହିଳାମାନେ ଚାମର ହାତରେ ଧରି ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଲେ। ପରମାସନ ଉପରେ ସେ ଏବଂ ମୁଁ ବସିଲୁ, ଏହାକୁ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ମୁକୁଟ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କଲେ। ଏକ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ହାର ମଧ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଯିଲା; ଏହିପରି ଧର୍ମାଧିକାରୀ ବୃଷଭ, ଏକ ଶ୍ୱେତ ହାତୀ, ସିଂହ ଓ ସିଂହଧ୍ୱଜ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିଲା। ଏକ ରଥ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଛତା, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଚକ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଧ୍ୟ ଦିଆଯିଲା। ଏଥିପରି, ହେ ଶୂରବନ୍ଧୁ, ଆଜିବି ମୋ ପରି କେହି ନାହିଁ। ତାପରେ, ତାଙ୍କର ପରିବାର ଓ ନିକଟାତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଗଣପତି ବୃଷଭ ଉପରେ ଆରୋହଣ କଲେ; ଦେବୀ ଓ ମୋ ସହିତ ଶିବ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଦେବୀ ଭବା ଓ ମୋତେ ଦେଖି, ଗଣମାନେ, ଋଷିମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଓ ସିଦ୍ଧମାନେ ପାଶୁପତ ଆଦେଶ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ପାର୍ବତୀପତିଙ୍କ ଗଣ ନନ୍ଦିକା ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ପାଶୁପତ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହିପରି, ମହାମୁନିଙ୍କ ନିକଟରୁ ଏହି ଆଦେଶ ପାଇ ଋଷିମାନେ ଭବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଉପାସନା କଲେ; ଏହିପରି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି କେହି ଭବଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନମସ୍କାର ନାହିଁ କରେ, ସେ ଦଶଗୁଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ ସମାନ ପାପୀ ହୁଏ; ତାଙ୍କର ପାପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର। ତେଣୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ନମସ୍କାର ଓ ଏହା ଭଳି କ୍ରିୟା ସହିତ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମେ ନମସ୍କାର କରି, ଶେଷରେ ଶିବ ପଦ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏପରି ଶୂତଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଛି—"ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛ; ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ରୂପ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମୂଳତ୍ୱ ବିଷୟରେ କୁହ।" ଭୂ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱର୍, ମହସ୍, ଜନ, ତପସ୍, ସତ୍ୟ ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ, ପାତାଳ, ନରକ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ସାଗର ଗଭୀରତା—ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ନିର୍ମିତ; ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ସ୍ଥିତ, ସଦା ଶିବ ରୂପେ ଅଛନ୍ତି। ମାୟାରେ ମୁଗ୍ଧ ଜନମାନେ ଏହି ମହାଆତ୍ମା, ମହାଦେବ, ମହାଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦେହ ହେଉଛି ତିନି ଲୋକ; ତେଣୁ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଜଗତର ଶୁଭ ନିଶ୍ଚୟ କଥା କହିବି। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ କହିଥିଲି; ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ ବିବରଣ କରିବି। ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ, ମହର୍, ଜନ, ତପସ୍, ସତ୍ୟ—ଏହି ସାତ ଶୁଭ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ଏହାଠାରୁ ତଳେ ସାତଟି ତଳଲୋକ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ମହାତଳ ପ୍ରଥମ, ଏବଂ ଏହାଠାରେ ନରକ ଅଛି। ମହାତଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ଭବଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ଆସନ ଓ ଭବନ ରହିଛି। ଏଠାରେ ଅନନ୍ତ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ, ପ୍ରଭଳ ରାଜା, ପାତାଳ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଅଛନ୍ତି। ରସାତଳ ଏକ ପାହାଡ଼ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତଳାତଳକୁ ଶାର୍କର, ସୁତଳକୁ ପୀତ, ଭିଟଳକୁ ପାଗୁଣି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁହାଯାଏ। ଆତଳ ଓ ତଳ ଧଳା ରଙ୍ଗର, ଏବଂ ତାଳମାନେ ଯେଉଁଠି ଧଳା, ସେମାନଙ୍କ ଆୟତନ ପୃଥିବୀର ତଳ ଭଳି। ଏହି ସମସ୍ତ ତଳମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଏପରି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ; ଆକାଶ ଏକ ହଜାର ଯୋଜନ ଓ ଦଶ ହଜାର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ଏକ ଲକ୍ଷ ସାତ ହଜାର ହେଉଛି ଘନ ତଳମାନଙ୍କ ମାପ; ଆକାଶର ମୂଳ ତିରିଶି ହଜାର। ରସାତଳ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଭରୂପେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠାରେ ବାସୁକି ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ତଳାତଳକୁ ବିରୋଚନ, ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ, ନରକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସେବନ୍ତି; ଏହା ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ। ସୁତଳ ପ୍ରାଚୀନ ଦେବମାନେ, ବିନାୟକ ଓ କାଳନେମିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ଭିଟଳ ତାରକ, ଅଗ୍ନିମୁଖ, ମହାନ୍ତକ, ନାଗ ଓ ଅସୁର ପ୍ରହ୍ଲାଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେ ବାସ କରନ୍ତି। ଭିଟଳକୁ କମ୍ବଳ, ଅଶ୍ୱ, ମହାକୁମ୍ଭ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ହୟଗ୍ରୀବ ସେବନ୍ତି।