ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଏକ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶୁଭ ପାବିଲିଅନ୍ ନିର୍ମାଣ ହେଲା, ଯାହା ଏକ ମାତ୍ର ତମ୍ଭାରୁ ତିଆରି ହୋଇନଥିଲା; ବରଂ ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ସୁନାର ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇଥିଲା, ମୁକୁତା ମାଳା ଝୁଲିଥିଲା ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ଚମକରେ ମୁନ୍ଦିଥିଲା। ଏହି ପାବିଲିଅନ୍ ତରଳ ପିଲାର୍ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା, ତାହା ସବୁ ଦିଗରେ ମୁହଁ କରିଥିଲା, ତିନ୍କିଲିଂ ବେଲ୍ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଥିଲା ଏବଂ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରତ୍ନରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲା। ସେଠି ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶୁଭ ଆସନ୍ ସଜାଯାଇଥିଲା; ତାହାର ସାମ୍ନାରେ ନୀଳ ନୀଳ ନୀଳମଣିର ଚମକରେ ଏକ ପାଦପିଠା ରଖାଯାଇଥିଲା। ପାଦ ଭାଗକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ପାଇଁ, ଦୁଇଟି ଜଳପାତ୍ର ତାହାର ପାଖରେ ରଖାଯାଇଥିଲା, ଏହି ପାତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଳରେ ପୂରିତ ଥିଲା ଏବଂ ତାହାର ମୁହଁ ଲଟସ୍ ଫୁଲରେ ଘେରା ଥିଲା। ଏହି ଉତ୍ସବରେ ହଜାରଟି ଜଳପାତ୍ର—ସୁନା, ଚାଁଦି, ପିତଳ ଏବଂ ମାଟିର—ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଜଳରେ ପୂରିତ ହୋଇଥିଲା। ଦିବ୍ୟ ଅଂଗୀ, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ, ବାହୁବନ୍ଦ, କଣବା, ମୁକୁଟ, ଏବଂ ମାଳା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା। ବ୍ରହ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଏକ ଶତସ୍ପୋକ୍ ଛତା ଏବଂ ଚମରୀ ଦାନ କରିଥିଲେ। ଏକ ଚମରୀ, ଶଙ୍ଖ ମାଳା ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଅଂଗରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲା; ଅନ୍ୟ ଏକ ଚମରୀ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ସୁନା ହାଣ୍ଡଲ ଏବଂ ଚମରୀ ଭୂଷଣରେ ସୁସଜ୍ଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଏଇରାବତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ହାତୀକୁ ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା; ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦ୍ୱାରା ଏକ ସୁନା ମୁକୁଟ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା। ଦିବ୍ୟ ଶୁଭ୍ର କଣବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଜ୍ରାୟୁଧ, ସୁନାର ତାର, ଦୁଇଟି ବାହୁବନ୍ଦ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଗଣପାସମୂହ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବିଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଆଣିଥିଲେ। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ନାରାୟଣ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଋଷିମାନେ, ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ବ୍ରହ୍ମା ଏବଂ ନଉ ବ୍ରହ୍ମା ଏକଠା ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ଆସିଗଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଗମନ ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁ ଆସି, ପିତାମହାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଋତି କରିବା ଆଦେଶ ଦେଲେ। ପିତାମହା ଏହି ଆଦେଶ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଋତି ସଂପାଦନ କଲେ; ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମା ଏକାଗ୍ରତାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଭିଷେକ ଋତି କଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜେ ପୂଜା ଏବଂ ଅଭିଷେକ କଲେ। ତାପରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶକ୍ର, ଏବଂ ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ ଶିବଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଗଣପତିଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ଋଷିମାନେ ଏବଂ ପୂର୍ବଜମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ; ଏହି ପ୍ରଶଂସା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାୟକ, ନମ୍ରତାରେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଏବଂ ବିଜୟ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ପରେ, ଗଣପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଅସୁରମାନେ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକଠା ହୋଇ ଗଣପତିଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଏବଂ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସେଠି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିବାହ କ୍ରିୟା ହେଲା; ମାରୁତଙ୍କ ଝିଅ, ସୁୟଶା ନାମକ ଦେବୀ, ଗଣପତିଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ସୁୟଶା ଏଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଛତା ଉପଲବ୍ଧ କରି ତାହାକୁ ଭୂଷଣ କଲେ, ମହିଳାମାନେ ଚମରୀ ହାତରେ ଧରି ସାଥି ଦେଲେ। ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ମୁକୁଟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଭୂଷଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଂହାସନ ସଜାଇ, ଦେବୀ ଏବଂ ମୁଁ ଏହି ସିଂହାସନରେ ବସିଥିଲୁ। ଦେବୀଙ୍କ ଗଳାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳା ରଖାଯାଇଥିଲା; ଏହିପରି, ଶିବଙ୍କ ସାଥିରେ ବୃଷ, ଶୁଭ୍ର ହାତୀ, ସିଂହ ଏବଂ ସିଂହ ଧ୍ୱଜ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏକ ରଥ ଏବଂ ସୁନା ଛତା, ଚନ୍ଦ୍ର ଡିସ୍କ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏଯାଁ, ମହାବଳୀ, ମୋତେ ସମାନ କେହି ନାହିଁ। ପରେ, ଶିବ ନିଜ ପରିବାର ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ବୃଷ ଉପରେ ଆସି, ଦେବୀ ଏବଂ ମୋ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ। ତାପରେ, ଭବା ଦେବୀ ଏବଂ ମୋତେ ଦେଖି, ଗଣ, ଋଷି, ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ ପାଶୁପତ ଆଦେଶ ପାଇବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ନନ୍ଦିକା, ପର୍ବତପତିଙ୍କ ସେବକ, ସେମାନେ ପାଶୁପତ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ଆଦେଶ ପାଇଁ ଋଷିମାନେ ଭବା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ ହେଲେ; ଏହିପରି, ଏଭଳି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁମାନେ ଭବାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ନମସ୍କାର କରନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ଦଶ ଦିନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା ସମାନ ପାପ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ପାପ ଅତି ଭୟଙ୍କର। ଏହିପରି, ସମସ୍ତ ଭାବରେ ନମସ୍କାର ଏବଂ ଏହିପରି କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରଥମେ ନମସ୍କାର କରି, ଶେଷରେ ଶିବ ଦଶା ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଉଚିତ। ଏଠି ଅନ୍ତର୍ଗତ, ବ୍ୟାସଦେବଙ୍କୁ ସୂତ କହିଲେ: "ସୂତ, ତୁମେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁ କଥା ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଛ; ଏବେ ତୁମେ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମୂଳତ୍ୱ ବିଷୟରେ କହ।" ଭୂ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱର୍, ମହସ୍, ଜନ, ତପସ୍, ସତ୍ୟ, ପାତାଳ, ନରକ ଏବଂ ଅନେକ ନାଗର ତଳସ୍ଥଳ—ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର କୃପାରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ତିଆରି ହୋଇଛି; ସେ ସମସ୍ତର ଆତ୍ମା, ସମସ୍ତର ଏକତ୍ୱ, ସଦା ଶିବ ଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି। ମାୟାରେ ମୁହଁ ଦେଇଥିବା ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆତ୍ମାକୁ ଜାଣିପାରନ୍ତିନାହିଁ। ସେଇ ଦେବତା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶରୀର ତିନି ଜଗତ; ଏହିପରି, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଜଗତର ଶୁଭ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କହିବି। ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ରଚନା ବିଷୟରେ କହିଛି; ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ଭିତରେ ବିଭିନ୍ନ ଜଗତର ସ୍ୱଭାବ କହିବି। ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ସ୍ୱର୍ଗ, ମହର୍, ଜନ, ତପସ୍, ସତ୍ୟ—ଏହି ସାତଟି ଶୁଭ ଜଗତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ। ତାଳସମୂହ—ମହାତଳା ଆଦି ସାତଟି ତଳସ୍ଥଳ—ଏହାଠାରେ ଅଛି; ତାହା ପରେ ନରକ ଅଛି। ମହାତଳା ସୁନା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରାସାଦ ଏବଂ ଭବାଙ୍କ ଅନେକ ନିବାସ ରହିଛି।