ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ମହାନ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ଭଗବାନ୍ ଶର୍ବ ଦେବତା, ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଗଣମାନେଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ। ମାତ୍ର ସ୍ମରଣ କରିବା ସହିତ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଗଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏକ ହଜାର ହସ୍ତ ଓ ଏକ ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆସିଗଲେ। ସେମାନେ ମହାତ୍ମା, ତିନି ନୟନ ଧାରୀ, ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି କାଳାଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଜଟାମୁକୁଟ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମୁହଁ ଦାନ୍ତାଳୁ ଓ ଭୟଙ୍କର, ସଦା ଜାଗୃତ ଓ ପବିତ୍ର, ଅନେକ ଗଣମାନେଙ୍କ ସମାନ, ନିଜେ ଗଣପତି, ଅନେକ ଓ ମହାନ୍, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଆସିଗଲେ। ସେମାନେ ଗୀତ ଗାଇ, ଦୌଡ଼ି, ନୃତ୍ୟ କରି, ଶକ୍ତିରେ ସମର୍ଥ, ମୁହଁରେ ଉଚ୍ଚ ସଙ୍ଗୀତ ବାଜାଇ ଖେଳୁଥିଲେ। ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ସିଂହ ଓ ବାନର ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେମାନେ ସୁନା ଆଲଙ୍କୃତ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ଆସିଥିଲେ।